Gençlerin Öfkelerini İfade Ettikleri Hedef Kişiler
Abstract
Bu araştırmanın amacı üniversite ve lise öğrencilerinin öfkelerini daha çok kimlere ifade ettiklerini ortaya koymak ve bu durumu cinsiyet ve eğitim düzeylerine göre incelemektir. Araştırma grubunu 2000-2001 öğretim yılında Gazi Üniversitesi Mesleki Eğitim Fakültesine ve Aksaray Anadolu Otelcilik Turizm Meslek Lisesine devam eden öğrencilerden rastgele seçilen 309 öğrenci oluşturmaktadır. Veri toplamak üzere araştırmacı tarafından kişisel bilgileri de içeren, öfkenin özelliklerini belirleyen bir anket hazırlanmıştır. Verilerin analizinde sayı, yüzde ve kaykare kullanılmıştır. Bulgular öğrencilerin öfkelerini daha çok arkadaşlarına, annelerine ve küçük kardeşlerine ifade ettiklerini; yöneticilere, öğretmenlere, babalara ve ağabeylere ifade etmekten kaçındıklarını göstermiştir. Öfkeyi annelerineThe aim of this research is to determine to whom the high school and university students express their anger, and investigate this with respect to gender and educational status of the student. Subjects of this research are 309 students who were randomly chosen from Vocational Education School of Gazi University and Aksaray Anatolian Hotel Management and Tourism Vocational High School in 2000-2001 academic year. To collect data, a questionnaire which includes both personal information and the characteristics of the anger has been prepared by the researcher. Data have been analyzed by using frequencies, percents and chi-square technique. The results have shown that students usually express their anger to their mothers, friends and their younger sisters and brothers but avoid expressing it to the administrators, teachers, fathers and older brothers. A significant difference between males and females in expressing their anger to mothers, Öfke ifadesi, cinsiyet, eğitim durumuÖfke ifadesi, cinsiyet, eğitim durumu Tam Metin
Keywords
References
- Averill, J.R. (1983). Studies on Anger and Aggression: Implications for Theories of Emotion. American Psychologist, November, 1145-1160.
- Brody, L.R., G.S. Lovas ve D.H. Hay (1995). Gender Differences in Anger and Fear as a Function of Situational Context. Sex Roles, 32, 47-78.
- Cüceloğlu, D. (1991). İnsan ve Davranışı: Psikolojinin Temel Kavramları, Remzi Kitabevi, İstanbul.
- Deffenbacher, J.L., R.S. Lynch, E.R. Oetting ve C.C. Kemper (1996). Anger Reduction in Early Adolescents. Journal of Counseling Psychology, 43(2): 149-157.
- Goleman, D. (2001). Duygusal Zeka. (Çev. Banu Seçkin Yüksel). Varlık/Bilim Yayınları, İstanbul.
- Kassinove, H. ve D.G. Sukhodlsky (1995). Anger Disorders: Basic Science and Practice Issues. Yayımlandığı Kitap H. Kassinove (Editör), Anger Disorders: Definition, Diagnosis and Treatment (1-26). Taylor and Francis, Philadelphia.
- Milovchevich, D., K. Howells, N. Drew ve A. Day (2001). Sex and Gender Role Differences in Anger: An Australian Community Study. Personality and Individual Differences, 31, 117-127.
- Norman, E.C. (1990). Role of Anger in Posttraumatic Stress. American Journal Psychiatry, 147: 1253.
- Retzinger, S. M. (1991).Violent Emotions: Shame and Rage in Marital Quarrels, Sage Publications, London.
- Stearns, F.R. (1972). Anger: Psychology, Physiology, Pathology. Illinois, USA: Charles C. Thomas Publisher. Springfield.