Benim Babam da Senin Baban da Cehennemdedir Hadisinin Tahriç ve Değerlendirilmesi
Abstract
Bu çalışmada, Enes b. Mâlik ve İmran b. Husayn tarafından rivayet edilmiş olan, “Benim babam da senin baban da cehennemdedir” mealindeki hadisin senet ve metin açısından tenkidi ile ulema tarafından hadisin nasıl anlaşıldığı meselesi ele alınmaktadır. Hadisin kaynakları ve rivayet tarikleri tespit edilmiştir. Daha sonra hadislerin senet ağı şema halinde verilmiş ve ardından senet tenkîdi yönüyle bu rivayetlerin değerlendirilmesi yapılmıştır. Öte yandan şârihlerin rivayet hakkındaki görüşlerine yer verilmiştir. Sonuç bölümünde ise şu kanaate varılmıştır: Hz. Peygamber’in babası fetret ehlindendir. Kendilerine herhangi bir Peygamber gelmemiş ve Hz. Muhammed’in Risâlet’i de ulaşmamış ve dolayısıyla ehli necattır. Hz. Peygamber söz konusu hadisi muhatabını teselli etmek amacıyla söylemiştir. Doayısıyla “Benim babam da senin baban da cehennemdedir” ifadeleriyle de amcası Ebû Talib’i kastettiği kanaatine varılmıştır.
Keywords
References
- Ahmed b. Hanbel, 2001, Müsned. (Thk: Ş. Arnavûd vd.) (C. 1-50). Beyrût: Muessesetu’r-Risâle.
- Azîmâbâdî, E. T. M. Ş., 2013, ʿAvnü’l-maʿbûd Şerhu Sunen-i Ebû Dâvud, (C. 1-7). Dımeşk: Daru’ı-Feyhâ.
- Bağdâdî, E. B. A. b. A., 2011, Târîhu Bağdâd, (C.?). Beyrût, Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye.
- Buhârî, E. A. M. b. İ., (t.y.) et-Tarih’ul-Kebir, (Thk: M. b. Abdulmu’îd Hân) (C. 1-8). Haydar Âbâd: Dâirat’ul-M’ârif el-Osman.
- Beyhakî, E. B. A. b. H., 2003, es-Sünenü Kübra, (Thk: M. A. Ata) (C. ?) Beyrût: Daru’l-Kutubu’l-İlmiyye.
- Bezzâr, E. B. A., 1988-2009, el-Bahru’z-Zehhâr el-Ma‘rûf bi Müsnedi’l-Bezzâr, (Thk: M. R. Zeynullâh vd.) (C. 1-18), Medine: Mektebetü’l-Ulum ve’l-Hikem.
- Davudoğlu, A., 1974, Sahih-i Müslim Tercümesi ve Şerhi, (C. 1-12), İstanbul: Sönmez neşriyat.
- Ebû Dâvud, S. b. E., (t.y.), Sünenu Ebî Dâvud, (Thk: M. M. Abdülhamîd) (C:1-4), Beyrûd: Mektebetü’l-Asriyye.
- Ebû Ya‘lâ, A. b. A., 1984, el-Müsned, (Thk: H. S. Esed) (C. 1-13), Dımeşk, Daru’l-Me’mûn li’t-Turâs.
- İbn Ebû Hâtim, E. M. A., 1952, el-Cerh ve’t-Ta’dîl, (C. 1-9), Haydar Âbâd: Dâirat’ul-M’ârif el-Osman, Hayda.