Tip 2 Diyabetes Mellituslu Hastaların Hastalıklarına Yönelik Tutum ve Davranışlarının İncelenmesi

İndividuals' perception of their disease, has an important effect on the methods of coping with the disease. The study was conducted to evaluate the attitudes and behaviors of patients with type 2 diabetes mellitus. This study is cross-sectional. After the written informed consent was obtained, a questionnaire including Sociodemographic Characteristics Form, Clinical Data Form, Diabetes Attitude Scale and Satisfaction with Life Scale was used. Among the patients 71% were female. The mean age was 64.7 ± 11.6 years. Of the patients, 64.5% were primary school graduates and 74.3% were married. According to the distribution of clinical features, 50.3% had diabetes for 10 years, 25.7% was using insulin in treatment, 14.8% had a diabetic foot. The mean score of the diabetes attitude scale was 3.61 ± 0.41. There was a statistically significant difference between the ages of the patients, their monthly income levels, the duration of diabetes disease and diabetes attitude scale scores. There was a significant difference between satisfaction with life scale scores and age, educational, marital, and family status of patients with diabetes. A positive weak correlation was found between the patients' diabetes attitude scale and life satisfaction scale scores. As a conclusion, as the life satisfaction of the individuals who have more positive attitudes towards diabetes is higher, it is important to determine the factors that cause negative and positive attitudes in patients and to support them accordingly.

Bireylerin hastalık algıları, hastalıkla başa çıkma yöntemleri üzerinde önemli bir etkiye sahiptir. Çalışma, tip 2 diabetes mellituslu hastaların tutum ve davranışlarını değerlendirmek için yapıldı. Bu çalışma kesitseldir. Yazılı hasta onamı alındıktan sonra Sosyodemografik Özellikler Formu, Klinik Veri Formu, Diyabet Tutum Ölçeği ve Yaşam Ölçeği Memnuniyeti anketi kullanılmıştır. Hastaların% 71'i kadındı. Yaş ortalaması 64.7 ± 11.6 idi. Hastaların% 64,5'i ilkokul mezunu,% 74,3'ü evli idi. Klinik özelliklerin dağılımına göre,% 50.3'ü 10 yıl boyunca diyabet geçirirken,% 25.7'si tedavide insülin kullanıyordu,% 14.8'i diyabetik ayağı vardı. Diyabet tutumu ölçeğinin ortalama puanı 3.61 ± 0.41 idi. Hastaların yaşları, aylık gelir düzeyleri, diyabet hastalığı süresi ve diyabet tutumu ölçeği puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı. Yaşam ölçeği puanları ile memnuniyet düzeyi ile diyabetli hastaların yaş, eğitim, medeni ve aile durumları arasında memnuniyet arasında anlamlı bir fark vardı. Hastaların diyabet tutum ölçeği ile yaşam doyumu ölçeği puanları arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki bulundu. Sonuç olarak, diyabete karşı daha olumlu tutum gösteren bireylerin yaşam doyumları arttıkça, hastalarda olumsuz ve olumlu tutumlara neden olan faktörleri belirlemek ve buna göre destek vermek önemlidir.