Investigation of the Fatty Acid Composition of Winter and Summer Safflower (Carthamus tinctorius L.) Varieties and Lines Tested in Ankara and Şanlıurfa (Turkish with English Abstract)
Abstract
In this study, safflower seeds oil content and their fatty acid compositions along with some chemical and physical characteristics of the plant flower were investigated. According to the results of this study the highest oil content in winter sowing was achieved from Oleic. (93) and N-308 (93) lines 32.24 and 35.19%, where as the best results in summer sowing were obtained from N-10 (93) and N-308 (93) lines, 33.18 and 35.43% respectively. In this research, 8 flower materials and 67 safflower seeds varieties were studied. Oil, protein, ash, cellulose and moisture content in the flower and oil fatty acid, compositions in seed samples were determined. Miristic acid, palmitic acid, palmitoleic acid, stearic acid, oleic acid, linoleic acid, linolenic acid and arachidic acid were identified by GC and their amounts were calculated. As a result, N-308 and N-10 lines, produced more stabile fatty acids than those of other seeds lines and oleic and linoleic acids in these lines, were in balance. It is also observed that these lines in Şanlıurfa conditions have good fatty acid compositions.
Keywords
Ankara ve Şanlıurfa’da Denenen Yazlık-Kışlık Aspir (Carthamus tinctorius L.) Çeşit ve Hatlarının Yağ Asitleri Bileşiminin Araştırılması
Abstract
Bu çalışmada, aspir tohumlarının yağ oranları ve bu yağların yağ asidi kompozisyonu ile aspir çiçeğinin bazı fiziksel ve kimyasal özellikleri araştırılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre, yağ oranı bakımından kışlık denemede Olec. (93) ile N-308 (93) hatları sırasıyla ortalama %34.23, %35.19; yazlık ekimde ise; N-10 (93) ile N-308 (93) hatları, sırasıyla ortalama, %33.18; %35.43 yağ oranı ile en iyi sonucu vermişlerdir. Bu araştırmada 8 çiçek materyali ile 67 tohum örneği üzerinde çalışılmıştır. Çiçeklerde yağ, protein, kül selüloz ve rutubet tohumlarda ise yağ oranı ve bu yağın yağ asitleri kompozisyonu araştırılmıştır. Tohum yağlarında sırasıyla miristik asit, palmitik asit, palmitoleik asit, stearik asit, oleik asit, linoleik asit, linolenik asit ve araşidik asit, miktarlarıyla birlikte saptanmıştır. Sonuç olarak, N-308 ve N-10’un diğer tohum materyallerine göre daha stabil yağ asitleri içeren yağ sentezlediği, oleik ve linoleik asitlerin belirli bir dengede olduğu ve bu hatların Şanlıurfa lokasyonunda daha iyi bir yağ kompozisyonuna sahip bulunduğu anlaşılmıştır.
Keywords
