COVID- 19 RİSK ALGISININ İŞTEN AYRILMA NİYETİNE ETKİSİNDE ÖRGÜTSEL DAYANIKLILIK VE DURUMLUK KAYGININ ROLÜ: BİR AMPİRİK ÇALIŞMA

Abstract

Çalışanların Covid-19 risk algısına bağlı olarak artan kaygı düzeyleri ve örgütün ekonomik koşullara dayanabilirliği hakkındaki düşünceleri durumluk kaygı ile birleşerek işten ayrılma niyetini tetikleyebilmektedir. Çalışmada Türkiye’de bilişim sektörü çalışanlarının Covid-19 kaynaklı risk algıları, örgütsel dayanıklılık algıları, durumluk kaygı düzeyleri ve işten ayrılma niyetleri araştırılmıştır. Araştırmaya 267 kişi katılmış, veriler SPSS 22 ve AMOS 24 programları aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda Covid-19 bilişsel risk algısının işten ayrılma niyeti üzerinde negatif, duygusal Covid-19 risk algısının ve durumluk kaygının pozitif yönde etkisi olduğu bulunmuştur. Bilişsel Covid-19 risk algısının durumluk kaygı üzerinde negatif yönde, duygusal Covid-19 risk algısının pozitif yönde etkili olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Bilişsel ve duygusal Covid-19 risk algılarının işten ayrılma niyeti üzerine etkisinde durumluk kaygının aracılık etkisinin düşük düzeyde ve pozitif yönde olduğu saptanmıştır. Son olarak örgütsel dayanıklılık algısının bilişsel risk algısı arttıkça azalan işten ayrılma niyetini pozitif yönde ve duygusal Covid-19 risk algısı artıkça artan işten ayrılmaya niyetini negatif yönde düzenlendiği sonuçlarına ulaşılmıştır.

Keywords

• Covid-19 Pandemisi
• Risk Algısı
• Örgütsel Dayanıklılık
• Durumluk Kaygı
• İşten Ayrılma Niyeti

ROLES OF ORGANIZATIONAL RESILIENCE AND STATE ANXIETY IN THE EFFECT OF COVID-19 RISK PERCEPTION ON INTENTION TO LEAVE: AN EMPIRICAL STUDY

Abstract

Increasing anxiety levels due to the Covid-19 risk perception of the employees and their thoughts about the resilience of the organization to economic conditions, combined with state anxiety, may trigger the intention to leave the job. In this study, the risk perceptions due to Covid-19, organizational resilience, state anxiety levels, and intention to leave of the IT sector employees in Turkey were investigated. 267 people participated in the research, and the data obtained were analyzed through SPSS 22 and AMOS 24 programs. According to the results, the effect of cognitive Covid-19 risk perception on intention to leave is negative, the affective Covid-19 risk perception, and the effect of state anxiety on intention to leave are positive. It has been found that cognitive Covid-19 risk perception has a negative effect on state anxiety, while affective Covid-19 risk perception has a positive effect. The mediating effect of state anxiety between Covid-19 risk perception and intention to leave is low-level positive. Finally, it has been concluded that organizational resilience perception positively regulates the decreased intention to leave while cognitive risk perception increases, and negatively regulates the increased intention to leave while affective Covid-19 risk perception increases.

Keywords

• Covid-19 Pandemic
• Risk Perception
• Organizational Resilience
• State Anxiety
• Intention to Leave

References

1. Akbaş T, A.; Türkmendağ, Z. (2020), “Covid-19 Pandemi Döneminde Uzaktan Çalışma Uygulamaları ve Çalışma Motivasyonunu Etkileyen Faktörler”, İşletme Araştırmaları Dergisi, 12 (3): 3246-3260.
2. Akhtar, A.; Naheed, K.; Akhtar, S.; Farooq, U. (2018), “Impact of Job Stress on Employees’ Job Satisfaction: An Empirical Study of Private Banksof Pakistan”, Pakistan Journal of Social Sciences (PJSS), 38(1): 137-151.
3. Albright, J. J.; Park, H. M. (2009), “Confirmatory Factor Analysis Using Amos, LISREL, Mplus, and SAS/STAT CALIS. Working Paper”, The University Information Technology Services (UITS) Center for Statistical and Mathematical Computing, Indiana University.
4. Alkın, R. C. (2017), “Ulrich Beck’in Risk Toplumu Kavramsallaştırması Ekseninde Toplumsal Kontrolün Dönüşümüne Giriş Denemesi”, Medeniyet ve Toplum, 1(1): 35-54.
5. Artan, T.; Karaman, M.; Atak, I.; Cebeci, F. (2020), “Covid-19 Salgınına Yönelik Algı ve Tutumları Değerlendirme Ölçeği’nin Değerlendirilmesi”, Sosyal Çalışma Dergisi, 4(2): 101-107.
6. Bae, S. Y.; Chang, P. J. (2020), “The Effect of Coronavirus Disease-19 (Covid-19) Risk Perception on Behavioural Intention Towards ‘Untact’ Tourism in South Korea During The First Wave Of The Pandemic (March 2020)”, Current Issues in Tourism, 1-19.
7. Baydemir, M. B. (2020), “Çok Değişkenli İstatistiksel Yöntemlerin Karşılaştırmalı Analizi”, İnönü Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
8. Baykal, E. (2020), “Covid- 19 Bağlamında Psikolojik Dayanıklılık, Kaygı ve Yaşam Doyum İlişkisi”, IJSES- International Journal of Social and Economic Sciences,10(2): 68-80.

9. Bergstrom, R. L.; McCaul, K. D. (2004), “Perceived Risk and Worry: The Effects of 9/11 on Willingness to Fly”, Journal of Applied Social Psychology, 34(9): 1846-1856.
10. Bibby, C.L., (2008), “Should I Stay or Should I Leave? Perceptions of Age Discrimination, Organizational Justice and Employee Attitudes on Intentions to Leave”, Journal of Applied Management and Entrepreneurship, 13(2): 63-86.
11. Bircan, H; Karagöz, Y.; Kasapoğlu, Y. (2003), “Ki-Kare ve Kolmogorov Smirnov Uygunluk Testlerinin Simulasyon ile Elde Edilen Veriler Üzerinde Karşılaştırılması”, C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 4(1): 69-80.
12. Boksberger, P. E.; Bieger, T.; Laesser, C. (2007), “Multidimensional Analysis of Perceived Risk in Commercial Air Travel”, Journal of Air Transport Management, 13(2): 90-96.
13. Bozkurt, B.; Eğrilmez, S.; Şengör, T.; Yıldırım, Ö.; İrkeç, M.; (2020), “The COVID-19 Pandemic: Clinical Information for Ophthalmologists”, Turk J Ophthalmol, 50: 59-63.
14. Cammann, C.; Fichman, M.; Jenkins, D. ve Klesh, J. (1979), “The Michigan Organizational Assessment Questionnaire”, 71-138.
15. Canbaz, S. (2001), Samsun Çıraklık Eğitim Merkezi’ne Devam Eden Çırakların Sosyo- Demografik, Çalışma Yaşamı Özelliklerinin ve Durumluk-Sürekli Kaygı Düzeylerinin Değerlendirilmesi”. 19 Mayıs Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Yüksek Lisans Tezi.
16. Christopher, M.; Peck, H. (2004), “Building the Resilient Supply Chain”, Int. J. Logist. Manage, 15: 1-14.
17. Cihanyurdu, İ.; İlbasmış, Ç.; Toksoy, A.; Ünver, H.; Rodopman Arman, A. (2021), “COVID-19 Salgınında Ergenlerin Geleceğe Yönelik Kaygı ve Umut Düzeyleri”, Turk J Child Adolesc Ment Health, 28(Suppl 1): 19-26.
18. Çiçek, B.; Almalı, V. (2020), “COVID-19 Pandemisi Sürecinde Kaygı Öz-Yeterlilik ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişki: Özel Sektör ve Kamu Çalışanları Karşılaştırması”, Turkish Studies, 15(4): 241-260.
19. Çoban Kumbalı, H. (2018), “Örgüt Yapısına Göre Bilgi Yönetimi ve Örgütsel Dayanıklılık İlişkisi”, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi.
20. Çuvadar, A.; Özcan, H.; Arıkan, M. G.; Ateş, S. (2020), “COVID-19 Tanılı Gebede Postpartum Kaygı Düzeyi: İki Olgu Sunumu”, Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi, 3(3): 297-301.
21. Deloitte, (2020), Küresel Covid-19 Salgınının Türkiye’de Farklı Kategorilere Etkileri- II, Küresel Covid-19 Salgını (deloitte.com) (Erişim Tarihi: 12.12.2021).
22. Dilekçi, Ü.; Sezgin Nartgün, Ş. (2020), “Öğretmenlerin Algıladıkları Uyumsal Performans Ölçeği’nin Türk Kültürüne Uyarlanması: Geçerlik-Güvenirlik ve Betimsel Analiz”, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35(2): 448-465.
23. Dillard, A. J.; Ferrer, R. A.; Ubel, P. A.; Fagerlin, A. (2012), “Risk Perception Measures' Associations With Behavior Intentions, Affect, and Cognition Following Colon Cancer Screening Messages”, Health Psychology, 31(1): 106-113.
24. European Commision, (2021), The Sectoral Impact of The Covıd-19 Crisis, Economic And Financial Affairs, Investment, Growth and Structural Reforms Economics of Structural Reforms and Investment, Brussels, 03/03/2021, eg-note-sectoral-impact_fin.pdf (europa.eu) (Erişim Tarihi: 19.12.2021).
25. European Parliament, (2021), Impacts of the COVID-19 pandemic on EU industries, Policy Department for Economic, Scientific and Quality of Life Policies Directorate-General for Internal Policies, Mart 2021, Impacts of the COVID-19 pandemic on EU industries (europa.eu) (Erişim Tarihi: 25.12.2021).
26. Genç, A. (2014), “Psikolojij Dayanıklılığın Örgütsel Bağlılık ve İşten Ayrılma Niyetine Etkisi: Görgül Bir Araştırma”, Başkent Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
27. George, D.; Mallery, M. (2010), SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference, 17.0 update (10. Baskı), Boston: Pearson.
28. Gittell, J. H.; Cameron, K.; Lim, S. ve Rivas, V. (2006), “Relationships, Layoffs, and Organizational Resilience Airline Industry Responses to September 11”. J. Appl. Behav. Sci., 42: 300–329.
29. Gruß, C.; Chugani, S.; Lay, C.; Galper, D.; Meuter, C. (2021), Lessons in Resilience from Companies That Were Down but Never Out. Boston Consulting Group”, 30 Temmuz 2021, Lessons in Resilience from Companies That Were Down but Never Out | BCG (Erişim Tarihi: 28.12.2021).
30. Göksu, Ö.; Kumcağız, H. (2020), “Covid-19 Salgınında Bireylerde Algılanan Stres Düzeyi ve Kaygı Düzeyleri”, Turkish Studies, 15(4): 463-479.
31. Güler, O.; Hatırnaz, Ş. (2020), “Türkiye’de COVID-19 Salgınından Önce ve Sonra Doğum için Başvuran Gebelerde Antenatal Kaygı Seviyelerinin Karşılaştırması”, Perinatoloji Dergisi, 28(2):108–112.
32. Gümüşgül, C.; Ersoy, A.; Gümüşgül, O. (2020), “Amatör ve Profesyonel Sporcularin Yeni Tip Koronavirüse (Covid-19) Yakalanma Kaygılarinin İncelenmesi- Yönetsel Karar Boyutu”, Sportif Bakış: Spor ve Eğitim Bilimleri Dergisi, 7(SI1): 26-37.
33. Gürbüz, S.; Bekmezci, M. (2012), “İnsan Kaynakları Yönetimi Uygulamalarının Bilgi İşçilerinin İşten Ayrılma Niyetine Etkisinde Duygusal Bağlılığın Aracılık ve Düzenleyicilik Rolü”, Istanbul University Journal of the School of Business, 41(2): 189-213.
34. Hair Jr., J. F.; Anderson, R. E.; Tatham, R. L.; Black, W. C. (1998), Multivariate Data Analysis with Readings, Englewood Cliffs, NJ: Prentice-Hall.
35. Kaiser, H. F. (1974). “An index of factorial simplicity”. Psychometrika, 39: 31–36.
36. Kara, H.; Acet, M. (2012), “Spor Yöneticilerinde: Durumluk Kaygısının Otomatik Düşünceler Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi”. e-Journal of New World Sciences Academy, 7(4): 244-258.
37. Kara, O. S.; Büyüklüoğlu, G.; Büyüklüoğlu, N.; Gül, S.; Çelebi, M.; Kaya, H. (2021), “Professional Athletes Have Higher Anxiety Levels During COVID-19 Outbreak Compared To Recreational Athletes And Sedentary People”, Turk J Sports Med., 56(2): 73-80.
38. Karabulut, E. O.; Atasoy, M.; Kaya, K.; Karabulut, A. (2013), “13-15 Yaş Arası Erkek Futbolcuların Durumluk ve Sürekli Kaygı Düzeylerinin Farklı Değişkenler Bakımından İncelenmesi”, Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 14(1): 243-253.
39. Karadağ Ak, Ö.; Diken, A. (2020), “İş Tatmini ve Kaygı Düzeyinin İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkisi: Banka Çalışanları Üzerine Ampirik Bir Araştırma”, BDDK Bankacılık ve Finansal Piyasalar Dergisi, 14 (2): 175-204.
40. Kaya, E. (2010), “İş Stresi ve Tükenmişlik Duygusunun İşten Ayrılma Niyeti Üzerine Etkileri: Sağlık Personeli Üzerinde Bir Uygulama”, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
41. Koçel, T. (2018), İşletme Yöneticiliği Genişletilmiş 17. Baskı, İstanbul: Beta Yayınları.
42. Künü, B. (2020), “Günümüz Rekabet Ortamında Kurumsallaşmanın Örgütsel Dayanıklılığa Etkisi Üzerine Bir Araştırma”, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi.
43. Lee, A. V.; Vargo, J. ve Seville, E. (2013), “Developing a Tool to Measure and Compare Organizations’ Resilience”, Natural Hazards Review, 14: 29–41.
44. McCann, J. (2004), “Organizational Effectiveness: Changing Concepts for Changing”, Human Resource Planning, 27(1), 42-50.
45. McKinsey, (2020), İşimizin Geleceği: Dijital Çağda Türkiye’nin Yetenek Dönüşümü, 13 Ocak 2020, İşimizin Geleceği: Dijital Çağda Türkiye’nin Yetenek Dönüşümü (Erişim Tarihi: 05.01.2022).
46. Mowday, R. T.; Porter, L. W.; Steers, R. M. (1982), Employee-Organization Linkages: The Psychology of Commitment, Absenteeism and Turnover, New York: Academic Press.
47. Öner, N.; Le Compte, A. (1985), Durumluk- Sürekli Kaygı Envanteri Elkitabı (Manual For State- Trait Anxiety Inventory), İstanbul: Boğaziçi University Publications.
48. Öztürk, R. (2020), “Küresel Salgınının Anatomisi İnsan ve Toplumun Geleceği”, (ed.) Şeker, M.; Özer, A.; Korkut, C, Yeni Normal Dönemde Pandemi ile Mücadele Politikaları ve Hazırlık Çalışmaları, Türkiye Bilimler Akademisi, Ankara: TDV Yayın Matbaacılık Tesisleri.
49. Pehlivanlı, D. (2021), Türkiye Risk Raporu. GRC Management, FileHandler2.ashx (istanbul.edu.tr) (Erişim Tarihi: 02.01.2022).
50. Peter, J. P.; Ryan, M. J. (1976), “An Investigation of Perceived Risk at the Brand Level”, Journal of Marketing Research, 13(2): 184-188.
51. Rigdon, E. E. (1995), “A Necessary and Sufficient Identification Rule for Structural Models Estimated in Practice”, Multivariate Behavioral Research, 30(3): 359-383.
52. Rohwerder, B. (2020), Secondary Impacts of Major Disease Outbreaks in Low- And Middle-Income Countries, K4D Helpdesk Report 756, Brighton, UK: Institute of Development Studies.
53. Sakaoğlu, H. H.; Orbatu, D.; Emiroglu, M.; Çakır, Ö. (2020), “Covid-19 Salgını Sırasında Sağlık Çalışanlarında Spielberger Durumluk ve Sürekli Kaygı Düzeyi: Tepecik Hastanesi Örneği”, Tepecik Eğit. Ve Araşt. Hast. Dergisi, 30(Ek sayı): 1-9.
54. Samancıoğlu, M.; Bağlıbel, M.; Bindak, R. (2015), “Liderlik Yoğunluğu Envanterinin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 39, 132-144.
55. Scott, C. R.; Connaughton, S. L.; Maguire, K. (1999), “The Impacts of Communication and Multiple Identifications on Intent to Leave”, Management Communication Quarterly, 12(3): 400-435.
56. Sjöberg, L. (1998), “Worry and Risk Perception”, Risk Analysis, 18(1): 85-93.
57. Sopiah; Sangadji, E. M. (2020), “The Effect of Job Stress on Turnover Intention through Job Satisfaction of Government Commercial Bank Employees”, International Conference on Islam, Economy, and Halal Industry, 2020, 66-82.
58. Spielberger, C. D.; Gorsuch, R. L.; Lushene, R. E. (1970), STAI Manual, Palo Alto, CA: Consulting Psychologists Press.
59. Sutcliffe, K. M.; Vogus, T. J. (2003), “Organizing for Resilience”, ed. Cameron, K. S.; Dutton, J. E.; Quinn, R. E., Positive Organizational Scholarship: Foundations of a New Discipline, Berrett-Koehler, 94-110.
60. Şen, Y.; Erdağ, T. (2021), “Hava Yolu Taşıımacılığı Sektörü Gelişim Evrelerinin Pest Analizi ile Değerlendirilmesi: 5 Dönem + Covid- 19 Pandemi Süreci Dönemi Kapsamında Bir İnceleme”, TroyAcademy, 6(2): 422-461.
61. Şevik, Ü. (2020), “Algılanan Örgütsel Politika ile Pozitif Psikolojik Sermayenin İş Tatmini, İşten Ayrılma Niyeti ve Örgütsel Sessizlik Üzerine Etkisi: Afyonkarahisar Örneği”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 63: 206-227.
62. Şevgin, H.; Çetin, B. (2017), “Eğitim Araştırmalarında Güç Analizi ve Bir Uygulama”, YYÜ Eğitim Fakültesi Dergisi (YYU Journal Of EducationFaculty), 14(1): 1462-1480.
63. Şirin, A.; Kavak, O.; Ertem, G. (2003), “Doğumhane Stajına Çıkan Öğrencilerin Durumluk-Sürekli Kaygı Düzeylerinin Belirlenmesi”, C. Ü. Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi, 7(1): 27-32.
64. Tett, R. P.; Meyer, J. P. (1993), “Job Satisfaction, Organizational Commitment, Turnover Intention, And Turnover: Path Analyses Based On Meta‐Analytic Findings”, Personnel Psychology, 46(2): 259-293.
65. Thun, J. H.; Drüke, M.; Hoenig, D. (2011), “Managing Uncertainty: An Empirical Analysis of Supply Chain Risk Management in Small and Medium-Sized Enterprises”, International Journal of Production Research, 49(18): 5511-5525.
66. Tierney, K. J. (2003), Conceptualizing And Measuring Organizational And Community Resilience: Lessons From The Emergency Response Following The September 11, 2001 Attack on the World Trade Center, Preliminary Paper 329, University of Delaware Disaster Research Center.
67. Tonta, Y. (2007), Faktör Analizi. Hacettepe Üniversitesi BBY, PowerPoint Presentation (hacettepe.edu.tr) (Erişim Tarihi: 04.01.2022).
68. Tönbül, Ö. (2020), “Koronavirüs (Covid-19) Salgını Sonrası 20-60 Yaş Arası Bireylerin Psikolojik Dayanıklılıklarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”, Humanistic Perspective, 2(2), 159- 174.
69. Tübider (2020), Koronavirüs’ün (COVID-19) Bilişim Sektörüne Etkileri, 04.05.2020, TUBIDER-COVID-19-RAPORU-200504.pdf (Erişim Tarihi: 16.12.2021).
70. Tübitak, (2021), Covid-19 ve Toplum. Salgının Soysal, Ekonomik ve Beşeri Etkileri Bulgular, Sonuçlar ve Öneriler, covid_19_ve_toplum_salginin_sosyal_beseri_ve_ekonomik_etkileri_sorunlar_ve_cozumler.pdf (tubitak.gov.tr) (Erişim Tarihi: 16.12.2021).
71. TÜİK, (2021), Türkiye İstatistik Kurumu, “Ücretli Çalışan İstatistikleri”, Kasım 2021, TÜİK Kurumsal (tuik.gov.tr).
72. Ulrich Pickert Training, (2019), Was Ist Organisationale Resilienz?, 23 Mart 2019, https://up-training.de/was-ist-organisationale-resilienz (Erişim Tarihi: 01.12.2021).
73. Uzuntarla, Y.; Uğrak, U.; Cihangiroğlu, N. (2016), “Sürekli Kaygı ile Atılganlık Arasındaki İlişkinin İncelenmesi”, Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 9(42): 1704-1711.
74. Öz Ceviz, N.; Tektaş, N.; Basmacı, G.; Tektaş, M. (2020), “Covid 19 Pandemi Sürecinde Üniversite Öğrencilerinin Kaygı Düzeylerini Etkileyen Değişkenlerin Analizi”, Uluslararası Eğitim Araştırmacıları Dergisi, 3(2): 312-329.
75. Özyurt, G.; Öztürk, Y.; Kanık, A.; Oral, E.; Aslankaya, Z. D.; Görmez, V.; İnal, N. (2021), “COVID-19 Pandemi Günlerinde Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Asistanlarının Anksiyete Düzeyi”, Turk J Child Adolesc Ment Health, 28(Suppl 1): 9-13.
76. Varol, G.; Tokuç, B. (2020), “Halk Sağlığı Boyutuyla Türkiye’de Covid-19 Pandemisinin Değerlendirilmesi”, Namık Kemal Tıp Dergisi, 8(3): 579-594.
77. Vlek, C.; Stallen, P. J. (1980), “Rational and Personal Aspects of Risk”, Acta Psychologica, 45(1-3): 273-300.
78. WHO, (2022), World Health Organization, COVID-19 Weekly Epidemiological Update Edition 75, 18 Ocak 2022, Global Overview, Weekly epidemiological update on COVID-19 - 18 January 2022 (who.int) (Erişim Tarihi: 23.01.2022).
79. Wicker, P.; Filo, K.; Cuskelly, G. (2013), “Organizational Resilience of Community Sport Clubs Impacted by Natural Disasters”, Journal of Sport Management, 27: 510-525.
80. Yaşlıoğlu, M. M. (2017), “Sosyal Bilimlerde Faktör Analizi ve Geçerlilik: Keşfedici ve Doğrulayıcı Faktör Analizlerinin Kullanılması”, Istanbul Business Research, 46: 74-85.
81. Yazıcıoğlu, İ.; Kızanlıklı, M. M. (2018), “The Effects of Trait Anxiety on the Intention of Leaving and Burnout of Restaurant Employees”, Turizm Akademik Dergisi, 5(1): 238-250.
82. Yıldız, E.; Yeniçeri, E. N.; Öngel, K. (2019), “Durumluk-Sürekli Kaygı Ölçeğinin (STAI-TX) Rastgele Seçilmiş Bireylerde Uygulanması ve Sonuçlar”, Smyrna Tıp Dergisi, 1: 19- 24.
83. Yukongdi, V.; Shrestha, P. (2020), “The Influence of Affective Commitment, Job Satisfaction and Job Stress on Turnover Intention: A Study of Nepalese Bank Employees”, Review of Integrative Business and Economics Research, 9(1): 88-98.
84. Yüksel, D.; Yabana Kiremit, B.; Aydın, G. Z. (2021), “Organizational Resilience Perception Of Health Care personnel During The Covid-19 Pandemic”, Uluslararası İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 7(1): 79-91.
85. Yüksel, T. (2019), SPSS ile İstatistiksel Veri Analizi, Ondokuz Mayıs Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi İstatistik Bölümü, https://avys.omu.edu.tr › public › yukselt › İPP4 (Erişim Tarihi: 08.01.2022).