Performans Görevinin Değerlendirilmesine İlişkin Bir Üçleme: Öz, Akran ve Öğretim Üyesi Değerlendirmesi
Öz
Bu çalışmada, ölçme ve değerlendirme dersinin vize sınavı kapsamında yapılan öğrenci performans
görevlerinin öz, akran ve öğretim üyesi tarafından puanlandığı durumlar arasındaki farklılıklar
incelenmiştir. Araştırma, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Matematik, Okul Öncesi
ve Türkçe Öğretmenliği bölümünde öğrenim gören toplam 157 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir.
Çalışmada öğrencilerden ders sürecinde işlenen kavramların gerçek yaşamdaki karşılıklarını şiir,
karikatür, bulmaca, müzik, dans, şarkı sözü, drama oyunu, film, hikâye gibi farklı ve yaratıcı
yollarla ifade etmeleri ve performans görevi hazırlayarak sunmaları istenmiştir. Puanlama
sürecinde öğrencilerden kendilerinin ve arkadaşlarının performans görevlerini önce genel olarak,
sonra dereceli puanlama anahtarı (rubric) kullanarak puanlamaları istenmiştir. Daha sonra da
dersi yürüten öğretim üyesi aynı puanlama anahtarına göre performans görevlerini puanlamıştır.
Kısmen, öğrencilerle birlikte geliştirilen dereceli puanlama anahtarı “yaratıcılık”, “öğrenme”,
“anlatım” ve “emek-çaba” ölçütleri ile “usta”, “kalfa”, “çırak” ve “acemi” derecelerinden
oluşturulmuştur. Bu çalışma sonunda, üç ayrı puanlayıcıdan elde edilen beş ayrı puan arasındaki
ilişkiler incelenmiştir. Yapılan bağımlı gruplar t testi sonuçlarına göre akranların verdiği genel ve
rubric puanlar arasında anlamlı bir fark olduğu, akranların rubric kullanarak verdikleri puanların
daha düşük olduğu bulunmuştur. Verilen puanların cinsiyete göre anlamlı bir farklılık gösterip
göstermediğine ilişkin bağımsız gruplar t testi sonuçlarına göre kız öğrencilerin kendilerine ve
akranlarına daha yüksek puan verdikleri görülmüştür. Öz, akran ve öğretim üyesinin verdiği
puanlar arasındaki ilişkiler ise tek faktörlü varyans analizi ile incelenmiş ve puanlar arasında
anlamlı bir farklılık olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler
References
- BAILEY, K. M. (1998). Learning about Language Assessment: Dilemmas, Decisions, and Directions. Heinle&Heinle: US.
- BAKER, D. F. 2008. “Peer Assessment in Small Groups: A Comparison of Methods.” Journal of Management Education 32 (2): 183–209.
- BLACK, P. &WILLIAM, D. (1998). Assessment and Classroom Learning. Assessment in Education, Vol. 5, No.1
- CARTNEY, P. (2010). Exploring The Use Of Peer Assessment As a Vehicle For Closing The Gap Between Feedback Given and Feedback Used. Assessment And Evaluation in Higher Education, 35 (5), 551-564.
- ELLIS, A. K. (2001). Teaching, Learning, & Assessment Together. Larchmont, NY: Eye on Education, Inc.
- EVANS, A. W., Aghabeigi, B., Leeson, R., O'Sullivan, C., & Eliahoo, J. (2002). Are We Really As Good As We Think We Are? Annals of the Royal College of Surgeons of England, 84(1), 54-56.
- FALCHIKOV, N. &BOUD, D. (1989).Student Self-Assessment in Higher Education: A Meta-Analysis. Review of Educational Research Winter 1989 vol. 59 no. 4395-430. doi: 10.3102/00346543059004395
- FALCHIKOV, N.,&GOLDFINCH, J. (2000). Student Peer Assessment in Higher Education: A Meta- Analysis Comparing Peer And Teacher Marks. Review of Educational Research, 70 (3), 287-322. GOODRICH, H. (1997). Understanding Rubrics. Educational Leadership 54 (4): 14–17.
- HANRAHAN, S. &ISAACS, G. (2001) Assessing Self- and Peer-Assessment: The Students' Views. Higher Education Research & Development, 20(1), 53 70.
- HIGGS, J. (1988). Planning Learning Experiences to Promote Autonomous Learning. In Developing Student Autonomy in Learning (ed) Boud, D.,pp. 40-58. London, UK: Kogan Page