Pioneering Approaches in the Development of Stage Design: Bertolt Brecht and Caspar Neher’s Plays of the Weimar Period and the Foundations of Epic Stage Design

Abstract

Theatrical aesthetics of 20th century develops in interaction with various disciplines in the 20th century art. In this century, the concept of space in stage design is handled with a dramaturgical approach that is outside its classical functionality. In this respect, the works of Bertolt Brecht and Caspar Neher radically transform the function of stage design. They bring a brand new approach and perspective to the cooperation between the director and the designer with the epic theater methodology they developed throughout the creation process. The conception of dialectical theater that they developed opposing the Aristotelian mentality, which was predominant up until that day, constitutes the base of this approach. This study examines the two artists’ friendship that began during childhood in Augsburg, their adolescence during First World War, the plays they wrote and designed in the artistic atmosphere of Weimar Republic and the stage design theory they put forth in these plays. The productions of the two artists that are prior to the exile period that is forced by the political atmosphere with the ending of Weimar Republic compasses a fourteen years’ time. This paper will study how they approached the process of creating a play in the sense of stage design and staging relations by chronologically handling the stagings that the two artists worked on together. Their concept of staging where they handle stage and costume design with a holistic view involving the actor and the audience has been a revolutionary design theory in the history of theater.

Keywords

• Stage
• Epic Theatre
• Caspar Neher
• Weimar
• Bertolt Brecht

Sahne Tasarımının Gelişiminde Öncü Yaklaşımlar: Bertolt Brecht ve Caspar Neher’in Weimar Dönemi Oyunları ve Epik Sahne Tasarımının Temelleri

Abstract

Yirminci yüzyıl tiyatrosunun sahne estetiği, yirminci yüzyıl sanat akımları içinde oluşan farklı disiplinler ile etkileşim içinde gelişir. Bu yüzyılda sahne tasarımında mekân anlayışı klasik fonksiyonelliğinin dışına çıkarak dramaturjik bir yaklaşımla ele alınır. Bu açıdan Bertolt Brecht ve Caspar Neher’in çalışmaları sahne tasarımının işlevini radikal bir şekilde dönüştürür. Yaratım sürecinde geliştirdikleri epik tiyatro metodu ile yönetmen ve tasarımcı ortaklığına yepyeni bir yaklaşım ve bakış açısı getirirler. O güne kadar hâkim olan Aristotelesçi tiyatro anlayışına karşı durarak geliştirdikleri diyalektik tiyatro düşüncesi bu yaklaşımın temelini oluşturur. Bu incelemede her iki sanatçının Augsburg’da geçen çocuklukları sırasında başlayan dostlukları, Birinci Dünya Savaşı sürecinde devam eden ilk gençlikleri, Weimar Cumhuriyeti’nin sanatsal ortamı içinde gerçekleştirdikleri tiyatro oyunları ve bu oyunlarda ortaya koydukları sahne tasarımı kuramı araştırılmaktadır. 1933 yılında Weimar Cumhuriyeti’nin son bulması ile siyasi atmosferin zorunlu kıldığı sürgün dönemi öncesindeki üretimleri on dört yıllık bir süreyi kapsar. Bu süre içinde birlikte çalıştıkları sahnelemeler kronolojik olarak ele alınarak bir oyunun yapım sürecine, sahne tasarımı ve sahneleme ilişkisi açısından nasıl bir metotla yaklaştıkları irdelenecektir. Sahne ve kostüm tasarımı yaratım sürecini oyuncu ve seyirciyi de içine alarak bütünsel bir bakış açısıyla ele aldıkları sahneleme anlayışları, tiyatro tarihinde devrim yaratan bir tasarım kuramı olmuştur.

Keywords

• Sahne
• Epik Tiyatro
• Caspar Neher
• Weimar
• Bertolt Brecht

References

1. Baugh, Christopher (2010). “Brecht and Stage Design, The Bühnenbildner and the Bühnenbauer”. (Ed. Jane Collins, Andrew Nisbet). Theatre And Performance Design. London and Newyork: Routledge, s.188-203.
2. Berktay A. (1997). Tiyatro-Devrim ve Meyerhold. İstanbul: Mitos Boyut Yayınları. Berlau, R. Brecht B., Hubalek C., Palıtzsch P., Rülicke K. (1967). Theatrearbeit, Henschelverlag Kunts Und Gsellschaft. Berlin.
3. Brauneck, M. (1984). Theather im 20. Jahrhundert. Berlin: Rowohlt.
4. Brecht, B. (1968). Baal. Der Böse Baal der Asozile Texte, Varianten, Materialien. Frankfurt: Suhrkamp Verlag.
5. Brecht, B. (1980). Sosyalist Gerçekçilik ve Toplum. (Çev. Ahmet Cemal, Kayahan Güven). İstanbul: Altın Kitaplar Yayınevi.
6. Brecht, B. (1982). Oyunculuk Sanatı ve Dekor. (Çev. Kamuran Şipal). İstanbul: Say Yayınları.
7. Brecht, B. (1993). Tiyatro İçin Küçük Organon. (Çev. Ahmet Cemal). İstanbul: Mitos Boyut Yayınları.