Family Oriented Practices in Feminist Photography: An Evaluation Through Jo Spence’s Works

Abstract

Feminist approaches in the art of photography follow the development of feminist theory and show a parallel development with this process. In this sense, we can say that the family, which is one of the main issues of feminism, was handled with different approaches in different periods. For example, the struggle of the working class, which started to rise in England in the 1970s, not only affected the whole art field, but also the photography artists, and in this sense, activities were organized within the framework of the struggle for women’s labor through collectives established by activists and artists. Feminist photographer Jo Spence, who comes from a working class family, was an important part of this struggle during this period, and she focused on female labor in her artistic productions during these years. As she came from the documentary photography tradition, in her artistic production in the 1970s, she mostly focused on the representation in photography, as well as organizing documentary exhibitions with collectives as an activist. However, after her cancer in 1982, she started to work on the women’s issue from a much more personal point. The phototherapy method she developed with Rosy Martin became the focus of her artistic production. Self-portraits as a result of these therapy sessions are shaped around concepts such as marriage and motherhood through her own family history.

Keywords

• Feminist Photography
• Feminist Art
• Photography
• Family
• Jo Spence

Feminist Fotoğrafta Aile Odaklı Üretim Pratikleri: Jo Spence'in Çalışmaları Üzeründen Bir Değerlendirme

Abstract

Fotoğraf sanatındaki feminist yaklaşımlar, feminist teorinin gelişimini takip etmekte ve bu süreçle paralel bir gelişim göstermektedir. Bu anlamda, feminizmin temel konularından biri olan ailenin de farklı dönemlerde farklı yaklaşımlarla ele alındığını söyleyebiliriz. Örneğin, 1970’li yıllarda İngiltere’de yükselişe geçen işçi sınıfı mücadelesi, İngiltere’deki sanat alanını etkilediği gibi, fotoğraf sanatçılarını da etkilemiş, bu anlamda aktivistler ve sanatçıların ortaklaşa kurduğu kolektifler aracılığıyla kadın emeği mücadelesi çerçevesinde etkinlikler düzenlenmiştir. İşçi sınıfına mensup bir aileden gelen feminist fotoğraf sanatçısı Jo Spence, tam da bu dönemde bu mücadelenin önemli bir parçası olmuş, bu yıllarda sanatsal üretimlerinde de kadın emeği üzerine yoğunlaşmıştır. Belgesel fotoğraf geleneğinden gelmesi nedeniyle, 1970’li yıllardaki sanatsal üretimlerinde çoğunlukla fotoğrafta temsil meselesine odaklanmış, bir yandan da aktivist olarak kolektiflerle dokümantatif sergiler düzenlemiştir. Ancak, 1982 yılında yakalandığı kanserin ardından kadın sorunlarına çok daha kişisel bir noktadan bakmaya başlamıştır. Rosy Martin ile birlikte geliştirdiği foto-terapi yöntemi, sanatsal üretiminin odak noktası olmuştur. Foto-terapi seansları sonucunda ortaya çıkan otoportreleri, kendi aile hikayesi üzerinden evlilik, annelik gibi kavramlar etrafında şekillenmektedir.

Keywords

• Feminist Fotoğraf
• Feminist Sanat
• Fotoğraf
• Aile

References

1. Antmen, A. (2010). Sanat ve Cinsiyet İstanbul: İletişim Yayınları Dennett,T. ve Spence,J. (1982) Remodelling Photo-History, London:Screen