Research Article

Mimari Araştırma Yöntemleri ve Yaratıcılık İlişkisini Doktora Tezleri Üzerinden Yeniden Okumak

Volume: 7 Number: 2 October 30, 2024
TR EN

Mimari Araştırma Yöntemleri ve Yaratıcılık İlişkisini Doktora Tezleri Üzerinden Yeniden Okumak

Öz

Bu çalışmada mimari araştırma yöntemlerinin uygulama ile kurdukları ilişki dereceleri uygulama odaklı ve uygulamaya dayalı kavramları üzerinden tartışılmış ve tasarım temelli düşüncenin tabanını oluşturan yaratıcı sürece ne derece yakın oldukları incelenmiştir. Bu sayede çalışma, mimari araştırmalarda, tasarım uygulamasına yönelik bilgi üretiminin temel bir faaliyeti olan yaratıcılığın yerini sorgulamaktadır. Groat ve Wang’in (2013) Architectural Research Methods isimli kitabında tanımladığı yedi yöntemin ilişkilerine göre sistematize edilen şekil üzerinden, geçirgen ilişkilerle analiz edilen mimari araştırma yöntemleri, ulusal ve uluslararası ölçekte tamamlanmış doktora tezleri üzerinden analitik olarak incelenmiştir. Çalışmanın sonucunda, incelenen tezlerden yapılan çıkarımlarla araştırma yöntemlerinin uygulama ile olan ilişkileri önerilen yeni bir ölçekle değerlendirilmiş ve tüm bu analizlerden elde edilen verilerle yaratıcılık bağlamında yeni bir kategorizasyon sunulmuştur. Önerilen bu çerçeve, tasarım temelli araştırma yöntemlerini kullanan araştırmacılara araştırmaları/projeleri ile nasıl ilişki kurabileceklerine dair yeni bir farkındalık ve çalışmaları için uygun kombinasyonlara dair öneri sağlayabilmektedir. Araştırma yöntemleri, uygulama ve yaratıcılık arasındaki etkileşime odaklanan bu çalışma mimari araştırma alanındaki bilgiye katkıda bulunmayı amaçlamaktadır.

Anahtar Kelimeler

References

  1. Abdullan, Z. B. (2014). Exploring the evolution of design-build courses in architectural schools: A qualitative study (Order No. 3629987). Available from ProQuest Dissertations & Theses Global. (1562698133). https://www.proquest.com/dissertations-theses/exploring-evolution-design-build-courses/docview/1562698133/se-2.
  2. Ağırbaş, A. (2016). Avangard tasarım süreci için kent morfolojisi kısıtlayıcıları ile bir simülasyon model (Tez No. 456221) [Yayınlanmamış doktora tezi, Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi. Ulusal Tez Merkezi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi.
  3. Aslan, E. (2011). Historical references in architectural design with special emphasis on Anatolian vernacular architecture: A study in Turkish tourism architecture (Publication No. 10045444) [Doctoral dissertation, University of Salford]. ProQuest Dissertations & Theses Global.
  4. Atakan, G. (2019). Mekân tasarımında konsept geliştirilmesi aşaması için yaratıcı düşünme eğitim modeli (Tez No. 545743) [Yayınlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi. Ulusal Tez Merkezi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi.
  5. Bayırlı, Ü. (2020). Fictionation idea generation tool for product design education utilizing what-if scenarios of design fiction: A mixed method study (Tez No. 644130) [Yayınlanmamış doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi. Ulusal Tez Merkezi]. https://tez.yok.gov.tr/UlusalTezMerkezi.
  6. Biggs, M. (2002). The role of the artefact in art and design research. International Journal of Design Sciences and Technology. 10(2), 19-22.
  7. Candy, L. (2006). Practice based research: A guide. CCS report, University of Technology, Sydney.
  8. Candy L. & Edmonds, E. A. (2018). Practice-based research in the creative arts: Foundations and futures from the front line. Leonardo, 51 (1): 63–69. https://doi.org/10.1162/LEON_a_01471.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Architecture

Journal Section

Research Article

Publication Date

October 30, 2024

Submission Date

May 16, 2023

Acceptance Date

March 6, 2024

Published in Issue

Year 2024 Volume: 7 Number: 2

APA
Kuruçay Gök, E., & Koca, D. (2024). Mimari Araştırma Yöntemleri ve Yaratıcılık İlişkisini Doktora Tezleri Üzerinden Yeniden Okumak. GRID - Architecture Planning and Design Journal, 7(2), 517-544. https://doi.org/10.37246/grid.1297998