BİR ÜNİVERSİTE HASTANESİNDE ÇALIŞAN HEMŞİRELERİN TRİYAJ BİLGİLERİNİN VE ETKİLEYEN FAKTÖRLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
Hastaların
zamanında ve uygun tedavi ve bakımı almalarını etkilemesi nedeniyle
hemşirelerin triyaj bilgileri önemli konulardan biridir. Bu düşünceden yola
çıkılarak yapılan çalışmada, hemşirelerin triyaj bilgilerinin ve etkileyen
faktörlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Tanımlayıcı türdeki bu çalışma, Kuzey
Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’ndeki bir eğitim araştırma hastanesinde çalışan 76
hemşire ile gerçekleştirilmiştir. Veriler 10 - 20 Mayıs 2016 tarihleri arasında
araştırmacılar tarafından literatüre dayalı üç bölümden oluşan anket formu
aracılığı ile doldurmaları için hemşirelere verilerek toplanmıştır. Verilerin
analizinde oran, ortalama, standart sapma, Mann Whitney U ve Kruskall Wallis
testleri kullanılmıştır. Hemşirelerin %78.9’u mesleki eğitimleri sırası, %32.9’u
mezuniyet sonrası triyaj eğitimi aldıklarını ve %55.7’si aldıkları eğitimlerin
klinik uygulamalarında yararlı olduğunu düşündüklerini belirtmiştir. Bununla
birlikte hemşirelerin %67.1’i kurumlarında/birimlerinde triyaja yönelik
herhangi bir eğitim uygulanmadığını ve %60.5’i triyaj bilgi ve becerilerini
yeterli bulmadıklarını bildirmiştir. Toplam 18 soru üzerinden hesaplanan
hemşirelerin triyaj bilgi puan ortalaması 11.14
± 3.64 olarak bulunmuştur. Cinsiyet, eğitim düzeyi ve meslekte çalışma
süresi açısından hemşirelerin triyaj bilgi puanları arasında anlamlı bir fark
bulunmazken (p>0.05), mesleki eğitim sırası ve mezuniyet sonrası triyaj
eğitimi alan hemşirelerin bilgi puan ortalamalarının anlamlı olarak daha yüksek
olduğu (p<0.05) saptanmıştır. Araştırma bulguları hemşirelerin triyaj
bilgilerinin orta düzeyde olduğunu, mesleki ve mezuniyet sonrası eğitimlerin
triyaj bilgisini etkilediğini göstermiştir. Hemşirelerin triyaj bilgisini
arttırmak için kurum yöneticileri tarafından düzenli ve sürekli hizmet içi
eğitim programlarının uygulanması ve sertifikasyon programlarına katılımlarının
desteklenmesi önerilmektedir.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- 1. Ali S, Taverner BCB, Ghani M, Kussor Z, Naz S. Knowledge of triage among nurses in emergency units. Biomedica. 2013; 29: 240-243. 2. Hegazy M, El-Sayed A, Ahmed TY, Rady M. Avoiding pitfalls in trauma triage: Effect of nursing staff development. Life Sci. 2012; 9(1): 1006-1014. 3. Akyolcu N. Acil birimlerde triaj. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2007; 15(58): 7-17. 4. Akpınar A, Ersoy N. Yaşamı destekleyen tedaviler: Ne zaman esirgenmeli? Ne zaman sonlandırılmalı? Türk Onkoloji Dergisi. 2012; 27(1): 37-45. 5. Karaöz S. Cerrahi hemşireliği ve etik. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi. 2000; 4(1): 1-8. 6. Çildağ S. Taşkın Ş. Komplike abdominal yaralarda karın duvarı kapama tekniklerine güncel yaklaşım. Haseki Tıp Bülteni. 2011; 9(4): 126-130. 7. Akyolcu N. Dünden bugüne acil hemşireliği. Florence Nightingale Hemşirelik Dergisi. 2007; 15(60): 173-178. 8. Dadashzadeh A, Abdollahzadeh F, Vahdadi S, Lotfi M, Ghojazadeh M, Mehmandousti SB. Causes of delay in patient triage in the emergency departments of Tabriz Hospitals. Tr J Emerg Med. 2011; 11(3): 95-98. 9. Christ M, Grossmann F, Winter D, Bingisser R, Platz E. Modern triage in the emergency. Dtsch Arztebl Int. 2010; 107(50): 892-8. 10. Yataklı Sağlık Tesislerinde Acil Servis Hizmetlerinin Uygulama ve Usul Esasları Hakkında Tebliğ, Yayın No: 27378 16 Ekim 2009. Erişim: http://www.mevzuat.gov.tr/Metin.Aspx?MevzuatKod=9.5.13494&MevzuatIliski=0&sourceXmlSearch=yatakl%C4%B1%20sa (13.02.2018) 11. Siddiqui E. Emergency triage: Extend of our knowledge. J Pak Med Assoc. 2012; 62(8): 839-842. 12. Fathoni M, Sangchan H, Songwathana P. Relationships between triage knowledge, training, working experiences and triage skills among emergency nurses in East Java, Indonesia. Nurse Media Journal of Nursing. 2013; 3(1): 511-525. 13. Karaçay P, Sevinç S. Acil servislerde triyaj uygulaması. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi. 2007; 4(2): 9-15. 14. Rahmati, Azmoon M, Meibodi MK, Zare N. Effects of triage education on knowledge, practice and qualitative ındex of emergency room staff: A quasi-interventional study. Bull Emerg Trauma. 2013; 1(2): 69-75. 15. Mirhaghi AH, Roudbari M. A survey on knowledge level of the nurses about hospital triage. Iranian Journal of Critical Care Nursing. 2011; 3(4): 165-170. 16. Haghigh S, Ashrafizadeh H, Mojaddami F, Kord B. A survey on knowledge level of the nurses about hospital triage. Journal of Nursing Education. 2017; 5(6): DOI: 10.21859/jne-05067 17. Acosta A, Duro C, Dias M, Lima S. Activities of the nurse involved in triage/risk classification assessment in emergency services: an integrative review. Rev Gaúcha Enferm. 2012; 33 (4): 181-190. 18. Karakoç FY, Dönmez L. Ölçek Geliştirme Çalışmalarında Temel İlkeler. Tıp Eğitimi Dünyası. 2014; 40: 39-49. 19. Sungur E, Aksoy B, Biçer S, Aydoğan G. Acil servis hemşireleri arasında triyaj bilgi düzeyinin değerlendirilmesi. JOPP Derg. 2009; 1(1): 14-18. 20. Akyolcu N, Öztekin D, Çelik S. Acil birimlerde triaj kimler tarafından nasıl uygulanıyor?. İstanbul Üniversitesi F.N.H.Y.O. Dergisi. 2006; 15(57): 1-13. 21. Afaya A, Azongo TB, Yakong VN. Perceptions and knowledge on triage of nurses working in emergency departments of hospitals in the Tamale Metropolis, Ghana. IOSR-JNHS. 2017; 6(3): 59-65. 22. Considine J, Botti M, Thomas S. Do knowledge and experience have specific roles in triage decision-making? Acad Emerg Med. 2007; 14(8): 722-726. 23. Aloyce R, Leshabari S, Brysiewicz P. Assessment of knowledge and skills of triage amongst nurses working in the emergency centres in Dar es Salaam, Tanzania. African Journal of Emergency Medicine. 2014; 4; 14-18. 24. Fry M, Burr G. Current triage practice and influences affecting clinical decision-making in emergency departments in NSW Australia. Accid Emerg Nurs. 2001; 9(4): 227-34.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
28 Mart 2018
Gönderilme Tarihi
23 Kasım 2017
Kabul Tarihi
13 Mart 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 3 Sayı: 1