Hollanda’da Yaşayan Türk Kökenli Annelerin Çocukları İle Kurdukları İlişki Örüntülerine Yönelik Görüşlerinin İncelenmesi
Abstract
Ebeveynlerin iletişim
becerileri, aile içi ilişki örüntülerini etkileyebilmektedir. Aile içi
ilişkilerin sağlıklı bir şekilde devam etmesi yoluyla ebeveyn çocuk arasında
güçlü bir bağın oluşması muhtemeldir. Kendi kültürüne ait sınırlı sayıda
kişinin bulunduğu bir çevrede, çocuk yetiştirme sürecinde ebeveynlerin
çocukları ile ne tür ilişki örüntülerine sahip olduğu derinlemesine incelenmesi
gerektiği düşünülen bir konudur. Bu
kapsamda Hollanda’da yaşayan Türk kökenli annelerin çocukları ile kurdukları
ilişki örüntülerine yönelik görüşlerini incelemeyi hedefleyen söz konusu
araştırmanın çalışma grubunu Amsterdam’da yaşayan 14 Türk kökenli anne
oluşturmuştur. Nitel araştırma
yöntemlerinden etnografik araştırma modeli
ile tasarlanan bu araştırmada anne görüşlerinin incelenmesi amacıyla
‘‘iletişim becerileri’’, ‘‘ihmal’’ ve ‘‘sosyalleştirme hedefleri’’ temaları
üzerinden annelerle derinlemesine görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın sonucunda, annelerin genel olarak
çocukları ile iletişim kurarken “etkin iletişim becerilerini” kullanmaya
çalıştıkları tespit edilmiştir. Bakım
sürecinde temel sorumluğun anneler üzerinde olduğu, annelerin günlük yaşamın
koşuşturmasında çocuklarını ihmal edebildikleri saptanmıştır. Annelerin genel olarak sosyal becerilere
ilişkin davranışları çocuklarında görmek istedikleri belirlenmiştir. İlgili
bulgular literatür çerçevesinde tartışılmıştır.
Keywords
References
- KAYNAKÇA
- Arabacı, N. (2011). Anne-baba-çocuk iletişimini değerlendirme aracı’nın (ABÇİDA) geliştirilmesi ve anne-baba çocuk iletişiminin bazı değişkenler açısından incelenmesi. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Balcı, S., ve Yılmaz, M. (2016). Çocukları anaokuluna devam eden annelere verilen iletişim becerileri eğitiminin ailenin işlevlerine etkisi. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi. 2(14), 17-23.
- Baltacı, A. (2018). Nitel araştırmalarda örnekleme yöntemleri ve örnek hacmi sorunsalı üzerine kavramsal bir inceleme. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi 7(1), 231-274.
- Crouter, A. C., Perry-Jenkins, M., Huston, T. L., ve McHale, S. M. (1987). Processes underlying father involvement in dual-earner and single-earner families. Developmental Psychology, 23(3), 431.
- Deniz, İ. (2003). İletişim Becerileri Eğitiminin İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin İletişim Becerisi Düzeylerine Etkisi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
- Egan, G. (1994). Psikolojik danışmaya giriş. (Çev. Füsun Akkoyun). Ankara: Form Ofset.
- Erzeybek, B. (2015). Anne Babaların Çocuk Yetiştirirken Benimsedikleri Toplumsal Cinsiyet Rolleri Tutumları. Ankara: Ankara Üniversitesi. Sağlık Bilimleri Enstitüsü. Yüksek Lisans Tezi.
- Hastings, P. D., ve Grusec, J. E. (1998). Parenting goals as organizers of responses to parent–child disagreement. Developmental Psychology, 34(3), 465-479.
- Hoffman, L. W. (1974). Effects of maternal employment on the child: A review of the research. Developmental Psychology, 10(2), 204.