The Econometric Analysis of the Relationship Between Domestic Migration and Unemployment in Turkey for NUTS-2 Regions Scale

Abstract

In this study, it was analysed whether there was a relationship between net migration rate and unemployment rate between the period 2008-2018 was analysed using panel data method within the scope of 26 Level 2 region and overall regional scale of Turkey. The findings of the study show differences both in terms of Level 2 regions and of the Regions in general. According to MGE test results, when the nets migration rate increases, the unemployment rate also increases in the short-term in TR21, TR41 and TR42 Level 2 regions of the Marmara Region. The unemployment rate shows an increase when migration also shows an increase in the TRA1 and TRA2 Level 2 regions of the Eastern Anatolia Region. Migrations to the TRC2 Level 2 region of the South-eastern Anatolian Region also increase the unemployment in this region. When there is an increase in the migration rate of TR61 and TR62 Level 2 regions of the Mediterranean Region, there is also an increase in the unemployment rate. A relationship between the variables of migration and unemployment rate cannot be seen in the short term of Level 2 regions of Aegean, Central Anatolian, and the Black Sea Regions. The results that were obtained for Marmara, Mediterranean, Black Sea, Eastern Anatolia, and South-eastern Anatolia – overall – indicated there was an increase in the unemployment rates in the short-term. According to FMOLS test results, the migration towards Marmara and Aegean Regions increases unemployment in the long-term. In the Mediterranean Region, unemployment shows an increase as the net migration rate increases in the long-term.

Keywords

• NUTS-2 Regions,Domestic Migration,Unemployment,Panel Data Analysis

Türkiye’de Düzey 2 Bölgeleri Ölçeğinde İç Göç ve İşsizlik İlişkisinin Ekonometrik Analizi

Abstract

Bu çalışmada, 2008-2018 döneminde net göç hızı ile işsizlik oranı arasında ilişki olup olmadığı Türkiye’nin 26 Düzey 2 bölgesi ve bölgelerin geneli ölçeğinde panel veri yöntemiyle analiz edilmiştir. Çalışmanın bulguları hem Düzey 2 bölgeleri hem de bölgelerin geneli açısından farklılıklar göstermektedir. MGE testi sonuçlarına göre, Marmara Bölgesinin TR21, TR41 ve TR42 Düzey 2 bölgelerinde kısa dönemde net göç hızı arttığında işsizlik oranı azalmaktadır. Doğu Anadolu Bölgesinin TRA1 ve TRA2 Düzey 2 bölgelerinde göç arttıkça işsizlikte artış göstermektedir. Güneydoğu Anadolu Bölgesinin TRC2 Düzey 2 bölgesine yapılan göçler bu bölgede işsizliği de arttırmaktadır. Akdeniz Bölgesinin TR61 ve TR62 Düzey 2 bölgelerine doğru göç oranında artış meydana geldiğinde işsizlik oranı da artmaktadır. Ege, İç Anadolu ve Karadeniz Bölgelerinin Düzey 2 bölgelerinin tamamında kısa dönemde göç ve işsizlik değişkenleri arasında ilişki gözlemlenmemiştir. Marmara, Akdeniz,  Karadeniz, Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinin geneli için elde edilen sonuçlar kısa dönemde göçle birlikte işsizlik oranında artış yaşandığı gözlemlenmiştir. FMOLS testi sonuçlarına göre, Marmara ve Ege Bölgelerine yapılan göçler uzun dönemde işsizliği azaltmaktadır. Akdeniz bölgesinde uzun dönemde net göç hızı arttıkça işsizlik de artış göstermektedir. 

Keywords

• Düzey 2 Bölgeleri,İç Göç,Panel Veri Analizi,işsizlik

References

1. Aktaş, E., ve Şahin, A. (2019). Harris-Todaro göç modeli: Türkiye örneği. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 28(1), 222-234.
2. Alper, Ö. (2018). Ticari açıklık, ekonomik büyüme, şehirleşme ve çevre ilişkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi ( C.23, Geybulla Ramazanoğlu Özel Sayısı), 805-816.
3. Aşkın, E. Ö., Yayar, R., ve Oktay, Z. (2013). Kırsal göçün ekonometrik analizi: Yeşilyurt ilçesi örneği. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 14(2), 231-252.
4. Aydemir, S., ve Şahin, M. C. (2018). Zorunlu-kitlesel göç olgusuna sosyolojik bir yaklaşım: Türkiye’deki Suriyeli sığınmacılar örneği. Dini Araştırmalar, 21(53), 121-148.
5. Bahar, O., ve Bingöl, F. K. (2010). Türkiye’de iç göç hareketlerinin istihdam ve işgücü piyasalarına etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 15(2), 43-61.
6. Baltagi, B. H. (2005). Econometric analysis of panel data (4th ed.). England: John Wiley & Sons Ltd.
7. Chaudhuri, S. (2000). Rural–urban migration, the ınformal sector, urban unemployment, and development policies: A theoretical analysis. Review of Development Economics, 4(3), 353–364.
8. Çelik, F. (2000). İç göçlerin fayda maliyet yaklaşımı ile analizi. E. Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (16), 231-245.

9. Çelik, F. (2002). İç göçlerin seçkinlik yaklaşımı ile analizi. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (13), 275-296.Çelik, F. (2005). İç göçler: Teorik bir analiz. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 167-184.
10. Çelik, F. (2006). İç göçlerin itici ve çekici güçler iç göçlerin itici ve çekici güçler yaklaşımı. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (27), 149-170.
11. Çelik, R., & Aslan, I. (2018). Göç ve İşsizlik Arasındaki İlişki: Ampirik Bir Uygulama. Sosyal Siyaset Konferansları Dergisi, (74), 65–75.
12. Dökmen, G., ve Aysu, A. (2010). Hükümet istikrarının doğrudan yabancı yatırımlar üzerindeki etkisi: Gelişmekte olan ülkelere ilişkin ampirik bir çalışma. Journal of Yasar University, 18(5), 3028‐3037.
13. Ercilasun, M., Gencer, E. A., ve Ersin, Ö. Ö. (20111). Türkiye’deki iç göçleri belirleyen faktörlerin modellenmesi. International Conference On Eurasian Economies 12-14 October 2011, (s. 319-324). Bishkek - Kyrgyzstan.
14. Ergün, S., ve Polat, M. A. (2015). OECD ülkelerinde CO2 emisyonu, elektrik tüketimi ve büyüme ilişkisi. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, (45), 115-141.
15. Etzo, I. (2008). Internal migration: A review of the literature. Munich Personal RePEc Archive, 1-27. 627. [Çevrim-içi: http://mpra.ub.uni-muenchen.de/8783/], Erişim tarihi: 06.07.2019.
16. Fromentin, V. (2013). The relationship between ımmigration and unemployment: The case of France. Economic Analysis & Policy, 43(1), 51-66.
17. Güleç, C. (2015). Avrupa Birliği’nin göç politikaları ve Türkiye’ye yansımaları. Tesam Akademi Dergisi, 2(2), 81-100.
18. Gür, T. H., ve Ural, E. (2004). Türkiye' de kentlere göçün nedenleri. Hacettepe Üniversitesi, İİBF Dergisi, 22(1), 23-38.
19. Gürlevik, A. (2014). Bölgesel Kalkınma Politikaları Ekseninde İstihdam ve İç Göç Etkileşimi. Ankara: Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü.
20. Levin, A., Lin, C. & Chu, C. (2002). Unit root tests in panel data: Asymtotic and finite-sample properties, Journal of Econometrics, (108), 1-24.
21. Mouhoud, E. M., v Oudinet, J. (2010). Inequality and migration: What different European patterns of migration tell us. International Review of Applied Economics, 24(3), 405 -422.
22. Özdemir, D. (2018). Türkiye'de iç göç hareketlerinin belirleyicileri. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 22(3), 1337-1349.
23. Pazarlıoğlu, V. (2007). Analizi, İzmir Örneğinde İç Göçün Ekonometrik. YÖNETİM VE EKONOMİ, 14(1), 121-135.
24. Pope, D., & Withers, G. (1993). Do migrants rob jobs? Lessons of Australian history (1861-1991). The Journal of Economic History, 53(4), 719-742.
25. Tatoğlu, F. Y. (2013). İleri Panel Veri Analizi (Stata Uygulamalı). İstanbul: Beta Yayıncılık.
26. Withers, G., & Pope, D. (1985). Immigration and unemployment. Economic Record,(61), 554-564.
27. Yakar, M. (2012). Türkiye’de iç göçlerin ilçelere göre mekânsal analizi: 1995-2000. Uluslararası İnsan, 9(1), 742-768.
28. Yamak, R., ve Yamak, N. (1999). Türkiye’de Gelir Dağılımı ve İç Göç. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(1), 16-28.
29. Yüceol, H. M. (2007). Türkiye’de bölgesel işgücü hareketleri, işsizlik ve ekonomik kalkınma. İş-Güç” Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 9(1), 108-124.
30. Yüceol, H. M. (2011). Türkiye’de iller arası işsizlik oranı farklılıkları, göç ve ekonomik kalkınma. Sosyoekonomi Dergisi, (15), 30-50.