Sessiz Devrimin Yansımaları: Metin Madenciliği ile Türkiye Büyükşehir ve İl Belediyelerinin GZFT (SWOT) Analizlerinin Büyük Resmi

Abstract

Dünyadaki neo-liberal politikaların yansımalarını Yeni Kamu İşletmeciliği paradigmasıyla 2000’li yılların başından itibaren kamu yönetimi alanında derinden hisseden Türkiye’de gerçekleştirilen reformlarla beraber yerel yönetim alanında hem hukuki hem de yönetsel anlamda önemli değişimler yaşanmıştır. Kamu yönetimi alanında gerçekleşen bu evrimleşme çabasıyla, etkinlik, verimlilik, kalite ve maliyet gibi unsurlara dayalı kavramlar, modeller, ilkeler ve tekniklerin kullanıldığı görülmektedir. Stratejik planlama da, kamu yönetiminde devam eden sessiz devrimin en önemli halkası olarak özel sektörden sonra kamu yönetimi literatüründe kendisine yer bulmaya başlamıştır. Kamu yönetimi disiplininde yaşanan bu paradigma değişiminin etkisiyle yerel yönetim alanında kullanılan önemli bir unsur olan stratejik planlama çalışmaları hem akademisyenlerin hem de uygulamacıların en çok çalıştığı alanların başında gelmektedir. Bu çalışmada Türkiye’deki 81 büyükşehir ve il belediyesinin 56’sının 2015-2019 yıllarına ait stratejik planları incelenerek iç çevre ve dış çevrelerinde karşılaştıkları güçlü/zayıf yanlar ile fırsat/tehditler ortaya koyularak hangi alana en fazla vurgu yapıldığı metin madenciliğiyle tespit edilmeye çalışılmıştır.

Keywords

• Stratejik planlama,stratejik plan,belediyeler,GZTF analizi,metin madenciliği

Reflections of Silent Revolution: The Great Picture of SWOT Analysis of the Metropolitan and Provincial Municipalities of Turkey by Text Mining

Abstract

There have been significant changes in the sense of both legal and administrative thanks to carrying out the reforms in Turkey who deeply feel neo-liberal policies in the world in public administration domain with new public operation paradigm since 2000s. Through this evolutionary effort in the field of public administration, it is seen that notions, models, principles and techniques based on factors such as productivity, efficiency, quality and cost are used. In strategic planning, after the private sector as the most important link of the ongoing silent revolution in public administration, it started to find its place in the literature of public administration. With the effect of this paradigm change in the discipline of public administration, strategic planning studies, which is an important element used in the field of local government, is one of the areas where both academicians and practitioners work most. By examining the strategic plans between 2015-2019 of 56 metropolitans and provincial municipalities out of 81 cities in Turkey, based on their strengths, weaknesses, opportunities, and threats which encountered in their internal and external environment is tried to determine which field is the most emphasized by text mining

Keywords

• Strategic Planning,Strategic Plan,Municipality,SWOT analysis

References

1. Aggarwal, C. C. & Zhai, C. (2012). Mining text data. Springer Science & Business Media, USA.
2. Akman, Ç., & Özaslan, A. (2018). Türkiye’de Stratejik Planlama: Büyükşehir Belediyelerinin Stratejik Planlari Ne Söylüyor?. Avrasya Uluslararası Araştırmalar Dergisi, 6(14), 55-90.
3. Altan, Y., Kerman, U., Aktel, M., & Öztop, S. (2013). Kamu Yönetiminde Stratejik Planlama: Büyükşehir Belediyeleri Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(3), 111-130.
4. Arıbaş, N. N. (2015). Kamuda Stratejik Planlamanın “Katılımcılık” Boyutu. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 4(1), 80-100.
5. Atalı, L. (2015). Büyükşehir belediyeleri stratejik planlarında spor ile ilgili amaç ve hedeflerin analizi. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri, 10(1), 48-56.
6. Aydin, M. D., & Aksoy, S. (2007). Kamu Kesiminde Stratejik Planlama Ve Çalışanlara Yansıması: Hacettepe Üniversitesi Örneği. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(1), 293-322.
7. Azaklı, S. (2002), “Belediyelerin Hizmet Stratejileri Belirleme Sürecinde Analizci Yaklaşımın Önemi”, Yerel Yönetimler Sempozyumu Bildirileri, TODAİE Yayın No: 304, Ankara, ss.413-436.
8. Barca, M. & Nohutçu, A. (2013) Kamu Sektöründe Stratejik Yönetim ve Türk Kamu Yönetiminde Stratejik Planlama Uygulamasına Eleştirel Bir Bakış, Balcı, A. Nohutçu, A. Öztürk, N. K. & Coşkun, B. (Editörler), Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar, Seçkin Yayıncılık, Ankara, 339-362

9. Barca, M. (2005), “Stratejik Yönetim Düşüncesinin Evrimi: Bilimsel Bir Disiplinin Oluşum Hikâyesi”, Yönetim Araştırmaları Dergisi, 5(1): 7-38.
10. Barca, M. 2009, Stratejik Yönetim Düşüncesinin Gelişimi, Dosya, Ankara Sanayi odası, 34-52.
11. Baykan, B. G., & Özer, Y. B. (2016). Belediyelerin Stratejik Planlarında Çevre: İstanbul Ölçeğinde Bir Değerlendirme. Strategic Public Management Journal, 2(4), 95-102.
12. Bayrakdaroğlu, F., & Kömürcüoğlu, F. (2015). Stratejik Kent Yönetiminde Paydaşlar: Şehirlerin Misyonlarına Yönelik Bir İnceleme. Journal of International Social Research, 8(38), 852-858.
13. Berman, E. M. & Jonathan P. W. (1998), “Productivity Enhancement Efforts in Public and Nonprofit Organizations”, Public Productivity and Management Review, Vol: 22 (2), p.207-219.
14. BERRY, F. S. & Wechsler, B. (1995), “State Agencies’ Experiencewith Strategic Planning: Findings from a Natural Survey”, Public Administration Review, Vol: 55, No: 2, 159-168.
15. Bilaslova, R. & Lynn, M. (2007). Mission Statements In Slovene Enterprises Institutional Pressures And Contextual Adaptation. Management Decision, Vol. 45. No. 4, 773-788.
16. Boyd, B. K., & Reuning‐Elliott, E. (1998). A Measurement Model Of Strategic Planning. Strategic Management Journal, 19(2), 181-192.
17. Brudney, J. L., F., Hebert, T. & Wright, D. S. (1999). Reinventing government in the American States: Measuring and explaining administrative reform. Public Administration Review, 59, 19–30
18. Bryson, J. M. (1988). A Strategic Planning Process For Public And Non-Profit Organizations. Long range planning, 21(1), 73-81.
19. Bryson, J. M. (2004). Strategic Planning for Public and Nonprofit Organizations (3rd ed), San Francisco: Jossey-Bass.
20. Bryson, J. M., & Roering, W. D. (1987). Applying Private-Sector Strategic Planning In The Public Sector. Journal of the American Planning Association, 53(1), 9-22.
21. Canpolat, H. (2010). İl Düzeyinde Stratejik Planlama ve Sivas İli Uygulamalarının Değerlendirilmesi. Maliye Dergisi, 159, 1-20.
22. Coşkun, B., & Yildirim, Ç. P. (2018). Türkiye'de Stratejik Planlama: Son Dönem Gelişmelerin İncelenmesi. Strategic Public Management Journal, 4(8), 1-16.
23. Demir, C., & Yilmaz, M. K. (2010). Stratejik Planlama Süreci Ve Örgütler Açısından Önemi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 25(1), 69-88.
24. Denhardt, R. B. (1985). Strategic Planning in State and Local Government. State and Local Government Review, 17(4): 174– 79.
25. Denhardt, R.B. (1993). The Pursuit Of Significance, Strategies For Managerial Success In Public Organizations. NY: Harcourt Brace.
26. Dodge, W. R. & Eadie, D. C. 1982. Strategic Planning: An Approach to Launching New Initiatives in an Era of Retrenchment. Management Information Service Report, 14(9): 1–13.
27. DPT (2006). Kamu İdareleri İçin Stratejik Planlama Kılavuzu, http://www.stratejik planlama.gov.tr/documents/Stratejik planlama-Kilavuz2.pdf ( 01.09.2019)
28. Drucker, P. (1946). Concepts of the corporations. New York: The John Day Company.
29. Eadie, D. C. (1983). Putting a powerful tool to practical use: the application of strategic planning in the public sector. Public administration review, 43(5), 447-452.
30. Erençin A. (2017). “Büyükşehir Belediyelerinin Stratejik Planlarında Personel Sorunu”, Bilim ve Eleştiri: Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Sayı:4 (6), 1-9.
31. Erençin, A. (2017). Büyükşehir Belediyeleri ve Personel Sorunu: 2006-2016 Dönemi. Yasama Dergisi, 35, 5-25.
32. Erol, Y. & Kanbur, E. (2014), “Misyon ve Vizyon İfadelerine Göre Türkiye’nin İlk 100 Büyük Şirketinin Girişimcilik Özellikleri”, Business and Economics Research Journal, Volume 5, Number 3, 149-165.
33. Eryiğit, B. H. (2013). Stratejik Planlama, Stratejik Planlamaya İlişkin Alternatif Yaklaşımlar Ve Stratejik Yönetim Okulları. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 4(9), 152-173.
34. Genç, F. N. (2009). Türk Kamu Yönetiminde Stratejik Planlama. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23, 201-211.
35. Güner, S. (2005). Stratejik Yönetim Anlayışı Ve Kamu Yönetimi. Türk İdare Dergisi, 446, 61-78.
36. Güven, A. (2014). Kamu Yönetiminde Geleceğin İnşasında Stratejik Bakış. Siyasal Bilimler Dergisi, 2(2), 63-80.
37. Henderson, B. (1979). Henderson on Corporate Strategy. Boston, Abt Books.
38. Henry H., (1981). Then and Now : a Look at Strategic Planning Systems. The Journal of Business Strategy, 1, 64-69.
39. Henry, H. (1980). The Evolution Of Strategic Planning İn Majör Corporations, Proceedings, American Institute of Decision Sciences, 454-456.
40. Hiziroğlu, M., Karaköse, M. A., & Cengiz, S. (2018) Büyükşehir Belediyelerinin Stratejik Planlarının İçsel Tutarlılık Açısından Değerlendirilmesi. Stratejik Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 101-124.
41. Jacobsen, J. (2011). Sustainable Business&Industry, Milwaukee: Quality Press.
42. Kalkan, A., Bozkurt, O. C., Oztop, S., & Cesmeli, M. S. (2015). Strategic Management Approach In The Metropolitan Municipalities In Turkey: An Analysis On The Statements Of Mission, Vision And Core Values, Journal of Global Strategic Management, 9(1), 65-74.
43. Karabulut, Tuğba A. (2007), “A Study on Two Fundamental Tools of Strategic Management: Mission and Vision Statements”, The Proceedings Book of 3rd International Strategic Management Conference, Tübitak.
44. Karasu, M. A. (2012). Büyükşehir Belediyelerinde Stratejik Planlama: Karşılaştırmalı Bir Analiz. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 8(16), 159-180.
45. Karasu, M. A., & Demir, M. (2012). Stratejik Planlama, Performans Esasl Bütçeleme Ve Büyükşehir Belediyelerindeki Uygulamalar. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 17(3), 339-349.
46. Kaufman, J. L., & Jacobs, H. M. (1987). A Public Planning Perspective On Strategic Planning. Journal of the American Planning Association, 53(1), 23-33.
47. Kerman, U. Altan, Y. Aktel, M. & Öztop, S. (2012), “Büyükşehir Belediyeleri ve İl Özel İdarelerinde Stratejik Planlama; Ankara, İstanbul ve İzmir Örneği”, Akdeniz Üniversitesi, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, Sayı: Cilt: 4, Sayı: 1, 89- 100.
48. Kerman, U., Altan, Y., Aktel, M., & Öztop, S. (2010). Belediyelerde Stratejik Planlama: Ege Bölgesi İl Belediyeleri Örneği. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi , 17 (2), 1-15.
49. Kim, Y. (2014). Convolutional neural networks for sentence classification. arXiv preprint arXiv:1408.5882.
50. Küçüksüleymanoğlu, R. (2008). Stratejik planlama süreci. Kastamonu Eğitim Dergisi, 16(2), 403-412.
51. Küçüktığlı, A. T., & Aydın, V. (2017). Yeni Kamu Yönetimi Bağlamında Stratejik Planlama Anlayışı. Journal of Suleyman Demirel University Institute of Social Sciences, 28(3), 473-492.
52. Lamba, M. (2014). Büyükşehir Belediyelerinde Geleceğe Bakış: Stratejik Planlar Üzerinden Bir İnceleme, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 6(2), 83-96.
53. Lane, J.-E. 2000. New Public Management. London: Routledge.
54. Learned, E.P. Christensen, C.R. ve Andrews, K.R. ve Guth, W.D., (1965). Business Policy: Notes For Analysis. Homewood, Ill.: Irwin.
55. Leblebici, D. N. & Erkul, E. (2008), Planlı Kalkınma Deneyiminden Stratejik Planlamaya Geçiş: Türkiye Örneği, H.U. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt. 26, Sayı: 1, 269-285.
56. Manning, C., Surdeanu, M., Bauer, J., Finkel, J., Bethard, S., & McClosky, D. (2014). The Stanford CoreNLP natural language processing toolkit. In Proceedings of 52nd annual meeting of the association for computational linguistics: system demonstrations, 55-60).
57. Mascarenhas, R.C. (1993) “Building an Enterprise Culture in the Public Sector: Reform of the Public Sector in Australia, Britain and New Zealand", Public Administration Review, 53(4), 319-328.
58. Osborne, D. & Gaebler, T. (1992), Reinventing Government: How The Entrepreneurial Spirit Is Transforming The Public Sector, 1st edn, Plume, New York.
59. Ömürgülşen, U. (2017), “6360 Sayılı Kanun Ekseninde Büyükşehir Belediyelerinde Personel Sistemi ve Çalışma Hayatı”, içinde Ateş, H. ve Bıyıkoğlu, M. (der.), Belediye Yönetimi ve Kamusal İlişkiler, Der Yayınları, İstanbul, 183-224.
60. Öztop, S. (2007), “Stratejik Planlamanın Belediyelerde Uygulanması”, Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi Anabilim Dalı, Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi.
61. Poister, T., H, & Streib, G. (2005) “Elements of Strategic Planning and Management in Municipal Government: Status after Two Decades”, Public Administration Review, Vol. 65, No.1, 45-56.
62. Powell, T. C. (1992). Research Notes And Communications Strategic Planning As Competitive Advantage. Strategic Management Journal, 13(7), 551-558.
63. Rigby, D. & Bilodeau, B. (2011). Management Tools And Trends, Boston: Bain & Company
64. Rigby, D. (2001). “Management Tools And Techniques: A Survey”, California Management Review, 43: 139-151.
65. Sadioğlu, U. & Ömürgülşen, U. (2013), “Belediyelerde Personel Politikasını Stratejik Planlar Üzerinden Okumak: İl Belediyeleri Örneği”, Memleket Siyaset Yönetim, Sayı 19-20, s. 63-96.
66. Sakin, U. (2018). Stratejik Yönetimin Kamuda Uygulanması: Türkiye’de Yaşanan On Sorun. Strategic Public Management Journal, 4(7), 83-97.
67. Songür, N. (2008). Belediyelerin Stratejik Planlama Sürecindeki Gereklilikleri Yerine Getirme Durumları Üzerine Bir Araştırma. Çağdaş Yerel Yönetimler, 17(4), 63-86.
68. Songür, N. (2015). Türk Kamu Yönetiminde Stratejik Planlama ve Uygulamalara İlişkin Genel Bir Değerlendirme. Strategic Public Management Journal, 1(1), 56-78.
69. Sorkin, D., Ferris, N., & Hudak, J. (1984). Strategies for Cities and Counties; A Strategic Planning Guide, Public Technology. Inc., Washington, DC.
70. Söyler, İ. (2007). Kamu Sektöründe Stratejik Yönetim Uygulanabilir mi?(Engeller/Güçlükler). Maliye Dergisi, 152, 103-115.
71. Streib, G., Slotkin, B. J., & Rivera, M. (2001). Public Administration Research From A Practitioner Perspective. Public Administration Review, 61(5), 515-525.
72. Şolt, H. B. H. (2018). Kentlerde Swot Analizi Ve Maslow Gereksinim Hiyerarşisi Etkileşimi. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 5(5), 214-223.
73. Taş, İ. E., Çiçek, Y., & Koçar, H. (2016). Büyükşehir Belediyelerinde Stratejik Plan Analizi: Kahramanmaraş Büyükşehir Belediyesi Örneği. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(2), 57-76.
74. Turan, M., Güler, S., & Güler, M. (2013). Belediye Yönetimine Katilim Bakimindan Stratejik Planlarin Değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(2), 241-267.
75. Ünlü, R., & Xanthopoulos, P. (2019). A weighted framework for unsupervised ensemble learning based on internal quality measures. Annals of Operations Research, 276(1-2), 229-247.
76. Ünlü, R., & Xanthopoulos, P. (2019). Estimating the number of clusters in a dataset via consensus clustering. Expert Systems with Applications, 125, 33-39.
77. Wheelan, T. & Hunger, J. (1990). Strategic Management (3. Ed), Addison-Wsley, Reading, MA.
78. Whittington, R. (2006). “Completing The Practice Turn In Strategy Research”, Organization Studies, 27: 613-634.
79. Wolf, C. & Floyd, S. W. (2017). “Strategic Planning Research: Toward A Theory-Driven Agenda”, Journal of Management, 43(6), 1754-1788.
80. Yildiz, R. (2013). Belediyelerde Stratejik Planlamanın Uygulanabilirliği: Fatih Belediyesi Örneği. İstanbul Aydın Üniversitesi Dergisi, 5(18), 39-62.
81. Yüksel, F. (2002). Sürekli Değişen Kentsel Faktörler Karşısında Yerel Yönetimlerde Stratejik Planlama Gereği. Çağdaş Yerel Yönetimler, 11(1), 31-41.