The Perception of Leisure Time and Concrete Historical and Cultural Heritage Awareness Among University Students

Abstract

Studies on the perception of leisure time of university students focus more on the effect of leisure time activities on students' academic achievement. University students generally refer to the group that comes from different cities (these cities can be far or near) to the city where the university is established or lives in the same city. In this context, the awareness of students, who come from both the same city and other cities, about the historical and cultural assets of the city where the university was founded differs. Leisure time states how time spent outside the school and doing different things rather than educational activities is used for university students. At this point, a relationship emerges between the perception of leisure time and awareness of historical and cultural assets. In this study, the factors affecting the awareness of the historical and cultural heritage of university students about Bitlis which has been home to different civilisations and whose historical and cultural heritage is extremely rich, are examined. Factors affecting Bitlis Eren University students' awareness of historical and cultural heritage are the family's monthly income, number of siblings, relationship status and the region where students come from.

Keywords

• Leisure Time
• Cultural Heritage
• Historical Heritage
• University Students
• Bitlis

Üniversite Öğrencilerinin Serbest Zaman Algısı ve Somut Tarihi Kültürel Miras Farkındalığı

Abstract

Üniversite öğrencilerinin serbest zaman algısı üzerine yapılan çalışmalar daha çok serbest zaman aktivitelerinin öğrencilerin akademik başarıları üzerine etkisine odaklanmaktadır. Üniversite öğrencileri genel olarak farklı şehirlerden (bu şehirler uzak veya yakın olabilir) üniversitenin kurulduğu şehre gelen veya aynı şehirde yaşayan grubu ifade etmektedir. Bu bağlamda hem aynı şehirden hem de diğer şehirlerden gelen öğrencilerin üniversitenin kurulduğu şehrin tarihi ve kültürel varlıkları hakkındaki farkındalığı değişkenlik göstermektedir. Serbest zaman üniversite öğrencileri için okul dışında eğitim faaliyetlerinden arta kalan zamanın nasıl değerlendirildiğini ifade etmektedir. Bu noktada serbest zaman algısı ve tarihi ve kültürel varlıklar hakkındaki farkındalık arasında bir ilişki ortaya çıkmaktadır. Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin Bitlis gibi farklı medeniyetlere ev sahipliği yapmış tarihi ve kültürel mirası son derece zengin olan bir kentin tarihi ve kültürel mirası farkındalığını etkileyen faktörler incelenmiştir. Bitlis Eren Üniversitesi öğrencilerinin tarihi ve kültürel miras farkındalığını etkileyen faktörler ise: ailenin aylık geliri, kardeş sayısı, ilişki durumu ve öğrencilerin geldiği bölge olarak tespit edilmiştir.

Keywords

• Serbest Zaman
• Kültürel Miras
• Tarihi Miras
• Üniversite Öğrencileri
• Bitlis

References

1. Anic, P., Rogulijic, D. & Svegar, D. (2017). What Do Students Do in Their Free Time and Why?, Polish Psychological Bulletin, 48(4), pp. 504-515.
2. Ardahan, F. & Lapa, Y. T. (2010). Universite Ogrencilerinin Serbest Zaman Tatmin Duzeylerinin Cinsiyete Ve Gelire Gore Incelenmesi, Spor Bilimleri Dergisi, 21(4), pp. 129-136.
3. Argyle, M. (2001). The Psychology of Happiness. East Sussex: Routlege.
4. Aslan, L. N. (1994). Universite Ogrencilerinin Bos Zaman Degerlendirme Egilimi: Ogretmen Yetistiren Kurumlarda Karsılastırmalı Bir Arastırma (Yayımlanmamıs doktora tezi). Dokuz Eylul Universitesi, İzmir.
5. Bas, G. (2012). Bitlis Kalesi Kazisi Seramikleri. Ankara: Pegem Akademi.
6. Bree, M. M., Passchier, J. & Emmen, H. H. (1990). Influence of Quality of Life and Stress Coping Behaviour on Headaches in Adolescent Male Students: An Explorative Study, Headache: The Journal of Head and Face Pain, 30(3), pp. 165-168.
7. Brightbill, C. K. (1960). The Challenge of Leisure. Englewood Cliffs: Prentice Hall.
8. Cagle, B. (2000). A Survey of The Status of The Lifetime Wellness Course in Tennessee (Doctoral Dissertation). Middle Tennessee State University, USA.

9. Campbell, A., Converse, P. E. & Rodgers, W. L. (1976). The Quality of American Life. New York: Sage.
10. Celik, G. (2011). Kamu Kuruluslarında Calısan Engelli Bireylerin Serbest Zaman Engellerinin Ve Tatmin Duzeylerinin Incelenmesi (Antalya Merkez Ornegi). (Yayımlanmamıs yuksek lisans tezi). Akdeniz Universitesi, Sosyal Bilimler Enstitusu.
11. Csikszenmihalyi, M. & Larson, R. (1987). Validity and Reliability of The Experience-Sampling Method, The Journal of Nervous and Mental Disease, 175, pp. 526-536.
12. Eder, D. & Parker S. (1987). The Cultural Production and Reproduction of Gender: The Effect of Extracurricular Activities on Peer-Group Culture, Sociology of Education, 60, pp. 200-213.
13. Henderson, K. (2010). Leisure Studies in the 21st Century: The Sky Is Falling?, Leisure Sciences: An Interdisciplinary Journal, 32(4), pp. 391-400.
14. Bitlis Eren University Home Page. http://www.bitliseren.edu.tr/ (Retrieved From: 08.05.2020)
15. Iwasaki, Y., Coyle, C., Shank, J., Messina, E. & Porter, H. (2013). Leisure-Generated Meanings and Active Living for Persons with Mental Illness, Rehabilitation Counselling Bulletin, 57(1), pp. 46-56.
16. Iwasaki, Y., MacKay, K., Mactavish, J., Ristock, J. & Bartlett, J. (2006). Voices from The Margins: Stress, Active Living, And Leisure as A Contributor to Coping with Stress, Leisure Science, 28(2), pp. 163-180.
17. Larson, R. W. & Verma, S. (1999). How Children and Adolescents Spend Time Across the World: Work, Play and Developmental Opportunities, Psychological Bulletin, 125, pp. 701-736.
18. Lapa, Y. T. & Agyar, E. (2012). Universite Ogrencilerinin Serbest Zaman Katılımlarına Gore Algılanan Ozgurluk, Hacettepe Universitesi Spor Bilimleri Dergisi, 23(1), pp. 24-33.
19. Lapa, Y. T. & Ardahan, F. (2009). The Reasons Students at Akdeniz University Participate In Leisure Activities And The Ways They Spend Their Time, Hacettepe Journal of Sport Sciences, 20(4), pp. 132-144.
20. Karakucuk S. (1995). Rekreasyon Bos Zamanları Degerlendirme Kavram, Kapsam ve Bir Arastırma. Ankara: Seren Matbaacılık Yayınları.
21. Karakucuk, S. & Basaran, Z. (1997). Stresle Basa Cıkmada Rekreasyon (Bos Zamanları Degerlendirme) Faktoru, Milli Egitim Dergisi, 134, pp. 63-68.
22. Karaoglu, A. and Atasoy, B. (2018). The Relationship Between Social Media Usage and Leisure Time Satisfaction, Mersin University Journal of the Faculty of Education, 42(2), pp. 826-839.
23. Kılbas, S. (1994). Genclik Ve Bos, Zamanı Degerlendirme. Cukurova Universitesi.
24. Kır, I. (2007). Yuksekogretim Gencliginin Bos Zaman Etkinlikleri: KSU Ornegi, Fırat Universitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 17(2), pp. 307-328.
25. Kulcu, O. T. (2015). Kulturel Miras Kavramının Egitim Acısından Onemi, Akademia Disiplinlerarası Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 1(1), pp. 27-32.
26. Muderrisoglu, H. & Uzun, S. (2004). Abant İzzet Baysal Universitesi Orman Fakultesi Ogrencilerinin Rekreasyonel Egilimleri, Suleyman Demirel Universitesi Orman Fakultesi Dergisi, 2, pp. 108-121.
27. Newman, D. B., Tay, L. & Diener, E. (2014). Leisure and Subjective Well-Being: A Model of Psychological Mechanisms as Mediating Factors, Journal of Happiness Studies, 15(3), pp. 555-578.
28. Ozdemir, O., Ozsaker, M. & Ersoz, G. (2016). Serbest Zaman Etkinligi Olarak Egzersiz Yapan Universite Ogrencilerinde Gudusel Yonelim Ve Psikolojik Iyi Olus Iliskisi, Turkish International Journal of Special Education and Guidance and Counselling, 5(2), pp. 13-20.
29. Ozgur, G., Gumus, A. & Durdu, B. (2010). Evde Ve Yurtta Kalan Ogrencilerinde Yasam Doyumu, Psikiyatri Hemsireligi Dergisi, 1(1), pp. 25-32.
30. Roberts, K. (2006). Leisure in Contemporary Society. Cabi. https://www.cabi.org/bookshop/book/9781845930691/, (Retrieved From: 09.10.2019)
31. Roberts, K. (2013). Sociology of Leisure, International Sociological Association: Socilopedia.isa, University of Liverpool, UK.
32. Sallis, J. F., McKenzie, T. L., Kolody, B., Lewis, M., Marshall, S. & Rosengard, P. (1999). Effects of Health-Related Physical Education on Academic Achievement: Project SPARK, Research Quarterly for Exercise and Sport, 70(2), pp. 127-134.
33. Sari, I. & Kaya, E. (2016). Serbest Zamanı Tatmini Okul Basarısını Artırır Mı? Universite Ogrencilerinin Serbest Zaman Tatmini Ve Genel Not Ortalaması Arasındaki Iliskinin Incelenmesi, Inonu Universitesi Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(2), pp. 11-17.
34. Sevinc, O. S. & Aktan, O. (2017). Determining Free Time Activities of University Students (Example from Faculty of Education, Celal Bayar University, Manisa), Asian Journal of Instruction, 5(1), pp. 28-43.
35. Shaw, S. M., Douglas, A. K. & Caldwell, L. L. (1995). Leisure and Identity Formation in Male and Female Adolescents: A Preliminary Examination, Journal of Leisure Research, 27(3), pp. 245-263.
36. Smale, B. (2010). Leisure and Culture: A Report of The Canadian Index of Wellbeing. http://www.unesco.org/new/fileadmin/MULTIMEDIA/HQ/CLT/pdf/leisureandculturefullreport.pdf, (Retrieved From: 09.10.2019)
37. Smigel, E. O. (Ed.) (1963). Work and Leisure: A Contemporary Social Problem. New Heaven: College and University Press.
38. Suzer, M. (1997). Universite Ogrencilerinin Sosyal Ve Ekonomik Ozelliklerine Gore Bos Zaman Faaliyetlerini Degerlendirme Bicimleri (Pamukkale Universitesi Ornegi) (Yayınlanmamıs Yuksek Lisans Tezi). Hacettepe Universitesi, Sosyal Bilimler Enstitusu.
39. Suzer, M. (2000). Universite Ogrencilerinin Bos Zamanlarını Degerlendirme Alıskanlıkları, Pamukkale Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi, 8(8), pp. 123-133.
40. Turner, H., Chapman, S., McSherry, A., Krishnagiri, S. & Watts, J. (2000). Leisure Assessment in Occupational Therapy: An Exploratory Study, Occupational Therapy in Health Care, 12(2), pp. 73-85.
41. Yurtaydın, H. G. (2015). Nasuhü’s-Silahi (Matrakcı) Beyan-I Menazil-I Sefer-I Irakeyn. Ankara: Turk Tarih Kurumu.
42. Watters, A. M., Pearce, C., Backman, C. L. & Suto, M. J. (2013). Occupational Engagement and Meaning: The Experience of Ikebana Practice, Journal of Occupational Science, 20(3), pp. 262– 277.
43. Zeijl, E., Du Bois-Reymond, M. & Te Poel, Y. (2001). Young Adolescents’ Leisure Patterns, Society and Leisure, 24, pp. 379-402.