The Effects of Phytase and β-Glucanase Supplementation on Performance, Carcass Traits, Blood Parameters, Tibia and Excreta Characteristics of Barley Based Quail Diets

Abstract

This study was conducted to investigate the effects of phytase and β-glucanase supplementation on performance, some carcass traits, blood parameters, tibia and excreta characteristics of barley based quail diets. A total of 864 Japanese quail divided into four groups. The groups were established control (no additive), having with phytase, β-glucanase and phytase + β-glucanase combination. The study was continued five weeks and sexual definition had been practiced at the end of the 3rd week. At the end of the study it was found that, β-glucanase supplementation improved body weight (P<0.01), body weight gain (P<0.01) and feed conversion ratio 17 % (P<0.05) but didn’t affect feed intake in the first 3 weeks period. The female have better feed conversion ratio (P<0.05) than the male during last 2 weeks of the study. Phytase x β-glucanase interaction was observed on digestive system organ weight, dry matter of tibia, tibia ash (%) (P<0.05) and excreta ash (%) (P<0.01). β-glucanase supplementation increased breast weight (5 %), tibia width (3 %) (P<0.01), tibia weight (9 %), serum Ca level (4 %) and dry matter of excreta (0.4 %) (P<0.05) however, decreased digestive system organ weight (11 %) and liver weight (8 %) (P<0.05). Phytase supplementation decreased abdominal fat (47 %) (P<0.05) however, increased serum P (10 %) (P<0.01) and tibia P (ash %) in males (4 %) (P<0.05). As a conclusion, β-glucanase supplementation with or without phytase have positive effects in barley based quail diets.

Keywords

• Quail
• phytase
• betaglucanase
• carcass
• tibia characteristics

Arpa Ağırlıklı Bıldırcın Rasyonlarına Fitaz ve β-Glukanaz İlavesinin Performans, Karkas Özellikleri, Kan Parametreleri ile Tibia ve Dışkı Kriterleri Üzerine Etkileri

Abstract

Bu araştırmada, arpa ağırlıklı bıldırcın rasyonlarına fitaz ve β-glukanaz ilavesinin performans, karkas özellikleri, kan parametreleri ile tibia ve dışkı kriterleri üzerine etkilerini belirlemek amaçlanmıştır. Denemede 864 adet Japon bıldırcını ile, katkısız kontrol, fitaz, β-glukanaz ve fitaz + β-glukanaz katkılı olmak üzere 4 grup oluşturulmuştur. Deneme 5 hafta sürdürülmüş, 3. haftanın sonunda cinsiyet ayrımı yapılmıştır. Araştırma sonunda, ilk 3 haftalık dönemde β-glukanaz ilavesinin canlı ağırlık (P<0.01), canlı ağırlık artışı (P<0.01) ve yemden yararlanmayı % 17 oranında iyileştirdiği (P<0.05), yem tüketimini ise etkilemediği tespit edilmiştir. Araştırmanın son iki haftası, dişiler yemi daha iyi değerlendirmişlerdir (P<0.05). Sindirim kanalı ağırlığı, tibia kuru madde ve külü (%) (P<0.05) ile dışkı külü (%) (P<0.01) üzerine fitaz x β-glukanaz interaksiyonları önemli bulunmuştur. β-glukanaz ilavesi, göğüs ağırlığı (% 5), tibia çapı (% 3) (P<0.01) ile tibia ağırlığı (% 9), serum kalsiyumu ( % 4) ve dışkı kuru maddesini (% 0.4) artırmış (P<0.05); sindirim kanalı (% 11-19) ve karaciğer ağırlıklarını (% 8) ise azaltmıştır
(P<0.05). Fitaz ilavesi ile, abdominal yağ (% 47) azalmış (P<0.05), serum fosfor ( % 10) (P<0.01) ve erkeklerde tibia fosfor (% kül) (% 4) ise artmıştır (P<0.05). Sonuç olarak, arpa ağırlıklı bıldırcın rasyonlarında β-glukanazın tek başına veya fitaz ile birlikte
kullanıldığında olumlu etkiler yaptığı saptanmıştır.

Keywords

• Bıldırcın
• fitaz
• betaglukanaz
• karkas
• tibia özellikleri