Opinions of women about abandoned and abandoned environments

Abstract

Background: The aim of the study is to examine the abandonment of unwanted babies and their views on abandoned environments. Methods: The study was carried out in the Training-Research Hospital in 2018 using the mixed method. In the quantitative part of the study 200 and 25 women from these women were included in the qualitative part by purposeful sampling. Qualitative data of the study were obtained with the semi-structured interview form, and quantitative data were obtained with the questionnaire. Descriptive statistics, descriptive and content analysis were used in the analysis of the data obtained. Results: In the quantitative part of the study, the opinions of women on the abandonment of babies; It was determined as annoying (13%), very sad (25%), not quitting (27%), angering (25%). Women are among the places that aren’t suitable for leaving babies; they indicated places that could not be found (44.5%), garbage/nooks (37%), streets (16%). The first theme was “opinions about the abandonment of babies” and consisted of four sub-themes as “it is a sad situation, babies should not be abandoned, prevent it from happening and if necessary”. The second theme of the study is "opinions about the environments where unwanted babies are abandoned" and there are sub-themes of "public institutions, environments suitable for survival and unsafe environments". Conclusion: In the study, it was found that most women stated that babies should never be abandoned, that they should be left to safe environments with the possibility of finding other options.

Keywords

• Care
• Infant
• Infant Death
• Midwifery
• Neglect

Kadınların İstenmeyen Bebeğin Terk Edilmesi ve Terk Edilen Ortamlara İlişkin Görüşleri

Abstract

Giriş: Çalışmanın amacı, kadınların istenmeyen bebeklerin terk edilmesi ve terk edilen ortamlar ile ilgili görüşlerinin incelenmesidir. Yöntem: Çalışma 2018 yılında karma yöntem metodu ile, bir Eğitim ve Araştırma Hastanesinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın nicel bölümüne 200 ve bu kadınlardan amaçlı örnekleme ile 25 kadın da nitel bölümüne alınmıştır. Çalışmanın yarı yapılandırılmış görüşme formu ile nitel verileri, soru formu ile nicel verileri elde edilmiştir. Elde edilen verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler, betimleyici ve içerik analizi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmanın kantitatif bölümünde kadınlar istenmeyen bebeklerin terki konusundaki görüşleri; sinir bozucu (%13), çok üzücü (%25), kesinlikle bırakılmamalı (%27) ve öfke yaratıcı (%25) bir durum şeklinde belirlenmiştir. Kadınlar, bebekleri bırakmaya uygun olmayan yerler arasında; bulunamayacak yerleri (%44.5) ve çöp/kuytu ortamları (%37) ve sokakları (%16) belirtmişlerdir. Araştırmanın kalitatif bölümünde kadınlar ile yapılan derinlemesine görüşmede elde edilen verilerin analizi sonucunda iki tema elde edilmiştir. Birinci tema “bebeklerin terk edilmesi konusundaki görüşleri” olup “üzücü bir durum, bebekler terk edilmemeli, olmasını önleme ve gerekli ise olabilir” şeklinde dört alt temadan oluşmuştur. Çalışmanın ikinci teması “istenmeyen bebeklerin terk edildiği ortamlara ilişkin görüşler” olup “kamu kurumları, hayatta kalmaya uygun ortamlar ve güvensiz ortamlar” alt temaları yer almaktadır. Sonuç: Araştırmada kadınların çoğunluğu bebeklerin asla terk edilmemesini, başka seçenek yoksa da bulunma olasılığı ile güvenli ortamlara bırakılması yönünde görüş bildirdikleri sonuçları elde edilmiştir.

Keywords

• Bakım
• Bebek
• Bebek Ölümü
• Ebelik
• İhmal

References

1. 1Abrahams, N., Mathews, S., Martin L.J., Lombard, C., Nannan, N., Jewkes, R. (2016). Gender differences in homicide of neonates, ınfants, and children under 5 y in South Africa: Results from the Cross-Sectional. National Child Homicide Study. PLOS Medicine, 13(4),1-15.
2. Adalet Bakanlığı (2013). Türkiye Adalet Akademisi Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, UNICEF Türkiye. Çocuk Adalet Sistemi Çalışanları Eğitim Programı Ulusal Çocuk Mevzuatı. Retrieved from https://www.unicef.org/turkey/media/5391/file
3. Altunay, E., Burak, A. (2017) Eğitim sisteminde değişimlerin ve reformların kalitatifikleri bağlamında okul yöneticilerinin görüşlerinin incelenmesi. Eğitim Yönetimi Araştırmaları (eBook). PEGEM Akademi.
4. Baran, C., Koca, E., Karaçam, Z. (2018). Gazetelerde yayınlanan terkedilmiş bebek haberlerinin incelenmesi. 5. Uluslararası ve 9. Ulusal Ebelik Öğrencileri Kongresi Bildiri Özet Kitapçığı.
5. Butler, M.M., J.T. Fullerton, Cheryl, A. (2018). Competence for basic midwifery practice: updating the ICM Essential Competencies. Midwifery. 66,168-175. Retrieved from https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30193133/
6. Bütün, M., Demir, S.B. (2016). Kalitatif araştırma yöntemleri. Ankara: Siyasal Kitabevi.
7. Dede, Y., Demir, S.B. (2015). Karma yöntem araştırmaları tasarımı ve yürütülmesi. Ankara: Anı Yayıncılık.
8. Demirel, G., Tezel, B., Özbaş, S., Oğuz, S.S., Erdeve, Ö., Uras, N., et al. Rapid decrease of neonatal mortality in Turkey. Matern Child Health J, 17(7), 1215-21.

9. Deng, Y., Wang, R., Zhou, X., Ren, L., Liu, L. (2019). Fetal, neonatal, and infant death in central China (Hubei): A 16-year retrospective study of forensic autopsy cases. Medicine (Baltimore). 98(23), 1-6.
10. Dikmen, H.A., Çankaya, S. (2018). Maternal obezitenin prenatal bağlanma üzerine etkisi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 9(2), 118-123.
11. Donmez, A., Gencay, S.K., Karaçam, Z. (2021). Socio demographic characteristics of women who leave their babies to social services after giving birth in Turkey. Journal of Nursing and Midwifery Sciences. 8(3), 145-154.
12. Erdoğan, S., Nahcivan, N., Esin, M.N. (2020). Hemşirelikte araştırma: süreç, uygulama ve kritik. Nobel Tıp Kitabevleri.
13. Friedman, S., Resnick, P.J. (2009). Neonaticide: Phenomenology and considerations for prevention. International Journal of Law and Psychiatry. 32(1), 43-7.
14. Guha, A., Rail, A., Gupta, D., Mondal, R. (2019). Abandoned babies at tertiary care rural medical college hospital: The Indian Scenarios. Indian J Pediatr. 86(4), 335–339.
15. Güler, A., Halıcıoğlu, M.B., Taşkın, S. (2013). Sosyal bilimlerde kalitatif araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
16. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü “2013 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması”. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, T.C. Kalkınma Bakanlığı ve TÜBİTAK, Ankara: 2014. 345.
17. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü. (2019). 2018 Türkiye Nüfus ve Sağlık Araştırması. Hacettepe Üniversitesi Nüfus Etütleri Enstitüsü, T.C. Cumhurbaşkanlığı Strateji ve Bütçe Daire Başkanlığı ve TÜBİTAK, Ankara.
18. Hammond, M., Miller, M.K., Griffin, T. (2010). Safe haven laws as crime control theater. Child Abuse & Neglectu. 34(7), 545-52.
19. Harding, A. (2009). Safe Haven Laws. J Emerg Nurs. 35(4), 352-3.
20. İşcan, G., İşcan, S.C., Koç, E.M., Karçaaltıncaba, D. (2018). Sosyodemografi̇k ve obstetri̇k özelliklerin gebelik depresyonuna etkisi. Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fak Dergisi. 25(4), 429-435.
21. Karaçam, Z., Sağlık, M., Öğüt, D. (2015). Gazetelerde yayınlanan bebek ölüm ve istismar haberlerinin incelenmesi. Florence Nightingale Journal of Nursing. 23(3); 185-194.
22. Kunkel, K.A. (2007). Safe-Haven laws focus on abandoned newborns and their mothers. Journal of Pediatric Nursing. 22(5), 397-401.
23. Makhlouf, F., Ramboud, C. (2014). Child homicide and neglect in France: 1991–2008. Child Abuse & Neglect. 38(1), 37-41.
24. Mueller, J., Sherr, L. (2009). Abandoned babies and absent policies. Health Policy. 93(2-3), 157-64.
25. Razali, S., Kirkman, M., Ahmad, S.H., Fisher, J. (2014). Infanticide and illegal infant abandonment in Malaysia. Child Abuse & Neglect. 38(10), 1715–1724.
26. Resmî Gazete. (2005). Çocuk Koruma Kanunu. Kanun No. 5395. Retrieved from www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2005/07/20050715-1.htm
27. Resmî Gazete. (2014). Sağlık Meslek Mensupları ile Sağlık Hizmetlerinde Çalışan Diğer Meslek Mensuplarının İş ve Görev Tanımlarına Dair Yönetmelik. Sayı: 29007. Retrieved from https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2014/05/20140522-14.htm
28. Türkiye İstatistik Kurumu. (2021). 2020 Doğum İstatistikleri. Retrieved from https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Dogum-Istatistikleri-2020-37229
29. Türkiye İstatistik Kurumu. (2020). İstatistiklerle Çocuk. Retrieved from https://www.tuik.gov.tr/media/announcements/istatistiklerle_cocuk_2020.pdf
30. U.S. Department of Health and Human Services. (2001). 1998 National estimates of the number of boarder babies, abandoned infants, and discarded infants. Washington, DC: Government Printing Office.
31. Yıldırım, A., Şimşek, H. 2016. Sosyal bilimlerde kalitatif araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
32. Yücel, H., Demirel, N., Baş, A., Ulubaş, Işık, D., Kulalı, F., Mollamahmutoğlu, L., Duyan, Çamurdan, A.A. Sociodemographic analysis of mothers who abandoned their newborn babies: A single-center study. Turkish Journal of Pediatric Disease. 1-5.