Orta Anadolu Şartlarında Akkaraman Koyunlarına Ait Bazı Verim Parametreleri
Abstract
Koyun yetiştiriciliği Anadolu’da yüzyıllardır sürdürülen ve Türkiye hayvancılığının temelini oluşturan önemli bir üretim faaliyetidir. Ancak verim düzeyi bakımından gelişmiş ülkelerle karşılaştırıldığında istenilen seviyeye henüz ulaşılamamıştır. Bu nedenle yerli koyun ırklarının ıslah edilmesi ve yetiştiriciler için ekonomik olarak daha verimli hale getirilmesi büyük önem taşımaktadır. Karlı bir koyunculuk için özellikle döl verimi, doğum oranı, doğum başına kuzu sayısı ve tek veya çoklu doğum gibi parametrelerin yüksek ve sürdürülebilir olması gerekmektedir. Bu çalışmada Akkaraman ırkı koyunların Orta Anadolu koşullarındaki verim özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmada, TAGEM tarafından yürütülen Halk Elinde Ülkesel Küçükbaş Islah Projesi kapsamında Çorum ilinde bulunan 5675 baş Akkaraman koyunu incelenmiştir. 2025 yılı verilerine göre 3887 kuzuda ortalama doğum ağırlığı 4,44 kg, günlük canlı ağırlık artışı 248 g ve 90. gün ağırlığı 26,8 kg olarak belirlenmiştir. Yaşama gücü ise yaklaşık %95 bulunmuştur. Tek doğan kuzuların doğum ve büyüme ağırlıkları ikiz doğan kuzulardan daha yüksek, erkek kuzuların ise dişilere göre daha ağır olduğu saptanmıştır. Döl verimi açısından koç altı oranı 0,93, doğuran koyun başına doğan kuzu sayısı 1,15 ve sütten kesilen kuzu sayısı 1,04 olarak belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar, sürüde büyüme performansı ve yaşama gücünün genel olarak iyi düzeyde olduğunu göstermektedir.
Keywords
Supporting Institution
Project Number
Thanks
References
- [1] M. Tekerli, M. Gündoğan, Z. Akıncı, and A. Akcan, “Akkaraman, Dağlıç, Sakız ve İvesi koyunlarının Afyon koşullarındaki verim özelliklerinin belirlenmesi,” Lalahan Hayvancılık Araştırma Enstitüsü Dergisi, vol. 42, no. 2, pp. 29–36, 2002.
- [2] H. Akçapınar, Koyun Yetiştiriciliği. Ankara, Turkey: Medisan Yayınevi, 1994, pp. 177–340.
- [3] H. Akçapınar, C. Özbeyaz, N. Ünal, and M. Avcı, “Kuzu eti üretimine uygun ana ve baba hatlarının geliştirilmesinde Akkaraman, Sakız ve Kıvırcık koyun ırklarından yararlanma imkânları. I. Akkaraman koyunlarda döl verimi, Akkaraman, Sakız × Akkaraman F1 ve Kıvırcık × Akkaraman F1 kuzularda yaşama gücü ve büyüme,” Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, vol. 24, no. 1, pp. 71–79, 2000.
- [4] M. H. Pineda, “Reproductive patterns of sheep and goats,” in Veterinary Endocrinology and Reproduction. London, UK: Lea & Febiger, 1989, pp. 428–447.
- [5] Ö. Özmen, S. Kul, and T. Gök, “Elazığ ilinde halk elinde yetiştirilen Akkaraman ırkı koyun ve kuzulara ait bazı verim özellikleri,” Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Veteriner Dergisi, vol. 29, no. 2, pp. 81–85, 2015.
- [6] N. Çolakoğlu and C. Özbeyaz, “Comparison of some production traits in Malya and Akkaraman sheep,” Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, vol. 23, no. 4, pp. 351–360, 1999.
- [7] F. Esen and N. Yıldız, “Akkaraman, Sakız × Akkaraman melez (F1) kuzularda verim özellikleri. I. Büyüme, yaşama gücü, vücut ölçüleri,” Turkish Journal of Veterinary and Animal Sciences, vol. 24, pp. 223–231, 2000.
- [8] C. M. Dwyer, “The welfare of the neonatal lamb,” Small Ruminant Research, vol. 76, no. 1–2, pp. 31–41, 2008, doi: 10.1016/j.smallrumres.2007.12.011.
- [9] A. W. Bell and P. L. Greenwood, “Prenatal origins of postnatal variation in growth, development and productivity of ruminants,” Animal Production Science, vol. 56, no. 8, pp. 1217–1232, 2016, doi: 10.1071/AN15408.
- [10] S. Dänicke, “Growth of farm animals: T. L. J. Lawrence, V. R. Fowler, CABI Publishing, Wallingford, Oxon, UK, 2002, softcover, ISBN 0-85199-484-9, 347 pp.,” Animal Feed Science and Technology, vol. 105, no. 1–4, pp. 233–234, 2003, doi: 10.1016/S0377-8401(03)00011-7.