BABASIZ GEBELİK MİTLERİ BAĞLAMINDA TÜRK MİTOLOJİSİNDE GÖK-YER DİKOTOMİSİ VE ANA TANRIÇA KÜLTÜNÜN İZLERİ
Öz
İnsanlık tarihinin geçirdiği önemli aşamalardan birinin de tüketici avcıtoplayıcı
ekonomiden Neolitik üretime geçiş olduğu bilinmektedir. İlkel
topluluktan uygarlığa doğru atılan bu adım, inanç ve düşünce biçimleri
üzerinde önemli etkiler bırakmıştır. Paleolitik dönemin sonlarına doğru,
muhtemelen erkeğin üreme üzerindeki işlevinin bilinmemesi, kadının doğumu
tek başına gerçekleştirmesi ve yaratıcı olarak görülmesi, cinsiyet temelli
işbölümünde ilkel bahçe tarımında bitki yetiştiriciliğini kadının üstlenmesi,
hem onun toplumsal statüsünü yükseltmiş, hem de üreme, doğum, toprak,
bereket ve verimlilikle ilişkilendirilen tanrıça merkezli bir mitik düşüncenin
oluşmasına zemin hazırlamıştır. Ana tanrıça tapınımı, sabanın keşfi ve tarımın
profesyonelleşmesiyle ataerkilliğin baskın hale geldiği köleci toplumsal düzenin
ortaya çıktığı zamana kadar varlığını sürdürmüştür. Ana tanrıça kültü, ataerkil
toplumsal yapıda birden ortadan kalkmamış, çeşitli inançların, anlatımların ve
ritüellerin arka planında uzun süre yaşamaya devam etmiştir. Eski toplumlarda
ata tanrılar ile ana tanrıça arasında sevgili veya oğul ilişkisi geliştirilmiş ve
böylelikle tanrısal gebelik ve doğum mitleri doğmuştur. Bu bağlamda kurtarıcı
kahraman mitlerinde geçmiş dönemlerin tanrı doğumlarının antropomorflaşmış
şekilleri görülmektedir. Türk mitolojisinde gök ve yer dikotomisinin ürettiği
göğün döllediği yer temalı anlatımlarda; köken mitlerindeki babasız doğum
motiflerinde; ağaç, su, toprak gibi unsurlara bağlı antropogonik ve kozmogonik
mitlerde; kurt zoomorfizminin baskın olduğu gökten gelen ışıktan gebe kalma
motiflerinde ana tanrıçanın izlerine rastlanmaktadır. Bu çalışmada, sosyoekonomik
yapının inançlar üzerindeki etkisi bağlamında ana tanrıça kültünün
Türk mitik düşüncesindeki izleri çeşitli açılardan tartışılmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- BACHOFEN, J. Jakob. (1997), Söylence, Din ve Anaerki, (Çeviren: Nilgün
- Şarman), Payel Yayınevi, İstanbul.
- BANG, W. ve RAHMETİ, Reşit. (1936), Oğuz Kağan Destanı, Burhaneddin
- Basımevi, İstanbul.
- BARING, Anne and CASHFORD, Jules. (1993), The Myth of The Goddess:
- Evolution of An İmage, Arkana Penguin Books, London.
- BAYAT, Fuzuli. (2003), Köroğlu: Şamandan Aşıka, Alptan Erene, Akçağ Yayınları,
- Ankara.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
5 Ağustos 2014
Gönderilme Tarihi
5 Ağustos 2014
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2014 Cilt: 7 Sayı: 1
Cited By
Bir Kültün Özellikleri: Türklerde Su Kültü
Kültür Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.46250/kulturder.779430GÖÇ DESTANI’NIN KAHRAMANIN SONSUZ YOLCULUĞU BAĞLAMINDA KİŞİLER DÜNYASI AÇISINDAN İNCELENMESİ
Trakya Eğitim Dergisi
https://doi.org/10.24315/tred.961501Anadolu Türk Kültüründe Buğday/Başak ve Görsel Dile Aktarımı
Kültür Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.46250/kulturder.1029522Mitolojik Ana Tasavvuru Bağlamında Toprak
Motif Akademi Halk Bilimi Dergisi
https://doi.org/10.12981/mahder.1099923YEMEK MASALARINDA FEMİNİST MANİFESTO: JUDY CHİCAGO TABAKLARI
EJOVOC Electronic Journal of Vocational Colleges
https://doi.org/10.17339/ejovoc.1313538Türkçenin Anlatım Gücü Atasözlerinde Türk Mitolojisindeki “Gök ve Yer” Kavramı Örneği
Korkut Ata Türkiyat Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.51531/korkutataturkiyat.1323875Âşık Veysel Şiirlerinde Ulu Ana Arketipinin Sembolleri
Kültür Araştırmaları Dergisi
https://doi.org/10.46250/kulturder.1372856