SAMSUN’DAKİ KÜLTÜR, SANAT VE TURİZM DERNEKLERİNİN FAALİYET ANALİZİ, SORUNLARI VE ŞEHRE KATKISI

Öz

Sivil toplum kuruluşları sosyal, kültürel, toplumsal ve ekonomi gibi birçok alanda devlet kurumlarına yardımcı olmak suretiyle kurulmuş ve bir gelenekten günümüze kadar uzanan gönüllü örgütlerdir. Bu doğrultuda kurulan sivil toplum kuruluşlarının bazıları da kültür, sanat ve turizm başlığı altında faaliyet gösteren dernek ve vakıflardır. Bu kuruluşlar, özellikle kültürel ve sanatsal faaliyetler düzenleyerek kuruldukları bölgenin sosyal yaşamına katkıda bulunurlarken; turizmini de canlandırmaya yönelik yaptıkları organizasyonlar ile bölgeye ekonomik olarak fayda sağlamaktadır. Samsun’da kültür, sanat ve turizm alanında faaliyet gösteren toplam 84 adet sivil toplum kuruluşu bulunmaktadır. İlçelere eşit dağılmayan bu derneklerin % 71’i merkez ilçelerde faaliyet göstermektedir. Özellikle doğal ve beşeri çekiciliklerinin oldukça fazla olduğu ilçelerde ise konu ile ilgili ya çok az sayıda dernek olması ya da hiç dernek bulunmaması dikkati çekmektedir. Bu alanlara yönelik sivil toplum kuruluşlarının olmaması, ilçede yaşayan halkın kültür ve sanatsal faaliyetlerden mahrum kalmasına ve ilçe turizminin yeterince tanıtılamamasına sebep olmaktadır. Sivil toplum kuruluşu yöneticilerine uygulanan anket sonucunda mevcut sivil toplum kuruluşlarının yıl içerisinde yaptıkları faaliyetlerin yeterli sayıda ve etkide olmadığı anlaşılmaktadır. Sivil toplum kuruluşlarının sorunlarının ise daha çok ekonomik yetersizlikler ve hem kurumların hem de halkın ilgisizliği olarak ortaya çıktığı görülmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Kültür
• Turizm
• Sanat
• Sivil Toplum Kuruluşu
• Samsun

Actıvıty Analysıs, Contrıbutıon and Problems of Culture, Art and Tourısm Assocıatıons in Samsun

Abstract

Non-governmental organizations are voluntary organizations that have been established by helping state institutions in many areas such as social, cultural, social and economy, and spanning from a tradition to the present day. Some of the non-governmental organizations established in this direction are associations and foundations operating under the title of culture, art and tourism. While these organizations contribute to the social life of the region where they are established, especially by organizing cultural and artistic activities; It also provides economic benefits to the region with the organizations they make to stimulate tourism. There are a total of 84 non-governmental organizations operating in the field of culture, art and tourism in Samsun. 71% of these associations, which are not equally distributed in districts, operate in central districts. Especially in districts where natural and human attractiveness is quite high, it is noteworthy that there are very few or no associations on the subject. Lack of non-governmental organizations for these areas causes the people living in the district to be deprived of cultural and artistic activities and the district tourism is not promoted sufficiently. As a result of the survey applied to the executives of non-governmental organizations, it is understood that the activities of the existing non-governmental organizations during the year are not sufficient and effective. It is seen that the problems of non-governmental organizations mostly emerge as economic inadequacies and indifference of both institutions and the public. 

Keywords

• Culture
• Tourism
• Art
• Civil Society Organization
• Samsun

Kaynakça

1. Akdoğan, B. (2001). Sanat, Sanatçı, Sanat Eseri ve Ahlak. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 42, 213-245.
2. Akıllı, H. (2004). Ekoturizmin Sosyo Kültürel Ekonomik Yönetsel ve Çevresel Etkiler Bakımından İrdelenmesi: Antalya Köprülü Kanyon Milli Parkı Örneği (Yüksek Lisans Tezi), Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Antalya.
3. Arslan, O. (2001). Kuramsal ve Tarihsel Aşamalarıyla Sivil Toplum ve Türkiye Gerçeği. İstanbul: Bayrak Yayıncılık. Avrupa Komisyonu Türkiye Temsilciliği. (2001). Sivil Toplum İşbaşında. Ankara: Avrupa Komisyonu Türkiye Temsilciliği Yayını.
4. Baykal, N. (2010). Türkiye’de Bölgesel Kalkınma Açısından Kalkınma Ajanslarının Misyonu: Kayseri Örneği (Yüksek Lisans Tezi) Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karaman.
5. Çam, N. (1994). İslam’da Sanat, Resim ve Mimari. Ankara: Elektronik İletişim Ajansı.
6. Çeken, H. (2008). Turizmin Bölgesel Kalkınmaya Etkisi Üzerine Teorik Bir İnceleme. Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(2), 293-306.
7. Engin, Y. (2002). Sendikacılık, Sivil Toplum ve Yeni Duruşlar. Ankara: Öz-İplik İş Sendikası Eğitim Yayınları.
8. Kafesoğlu, İ. (1992). Türk Milli Kültürü. İstanbul: Boğaziçi Yayınları.

9. Karakoyun, İ. (2011). Bölgesel Kalkınma ve STK’lar, İdarecinin Sesi, 38-42, http://www.tid.web.tr/ortak_icerik/tid.web/148/10-%20%C4%B0lhan%20Karakoyun.pdf (23.04.2020).
10. Karakuş, O. (2006). Avrupa Birliği uyum Sürecinde Türkiye’deki Sivil Toplum Kuruluşları (Yüksek Lisans Tezi), Süleyman Demirel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta.
11. Karasar, N. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayıncılık.
12. Mutlu, E. (1998). İletişim Sözlüğü, Ankara: Ark Yayınları.
13. Özer, M. H. (2008). Günümüzde İtibariyle Sivil Toplum kuruluşlarının İktisadi ve Sosyal Fonksiyonları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 7(26), 86-97.
14. Özey, R. (2014). Kültürel Coğrafya. İstanbul: Aktif Yayınları.
15. Sarı, E. (2016). Osmanlı’da Kadın. Antalya: Net Medya Yayıncılık.
16. Sivil Toplumla İlişkiler Genel Müdürlüğü. (2020). Erişim adresi: https://www.siviltoplum.gov.tr/derneklerin-bolgelere-gore-dagilimi
17. TÜİK. (2020). Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2020, Erişim adresi: https://biruni.tuik.gov.tr/medas/?kn=111&locale=tr
18. Tümertekin, E. ve Özgüç, N. (2015). Beşeri Coğrafya İnsan Kültür Mekân. İstanbul: Çantay Kitabevi.
19. Usta, S. (2006). Avrupa Birliği’ne Giriş Sürecinde Sivil Toplum Kuruluşları: Sivil Toplum, Demokrasi ve Güven (Yüksek Lisans Tezi), Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
20. Yıldırım, M. (2003). Sivil Toplum ve Devlet. Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 27(2), 226-242.