THE EVALUATION OF THE STATUS OF EMERGENCY HEALTH CARE WORKERS ABOUT DISASTER AWARENESS-THE BATMAN EXAMPLE

Öz

Objective: This study aimed to reveal the difficulties experienced by emergency health care workers in Batman province while providing emergency health care in the face of disasters and to measure their level of disaster awareness.
Materials and Methods: The study was carried out in descriptive type. The study universe included 182 health care workers working under the chief physician of 112 Provincial Ambulance Service. Samples were not used in the study and aimed to reach the entire universe. The data were collected with the questionnaire prepared by the researchers. SPSS 25.0 statistical package program was used to evaluate the data. P<0.05 was considered statistically significant in analyses.
Results: Of the 174 volunteers, 43.7% were male, and 56.3% were female. It seems that the participants were previously exposed to epidemics (37.6%), and earthquakes (30.6%). When asked about the disaster education status, 48.3% of the participants thought that the education they received would be effective in the case of a disaster, Participants who thought the disaster education they received would be effective were found to have the highest rate of finding themselves self-efficient in responding to disaster victims.
Conclusion: In all provinces, especially in Batman where the study was conducted, all emergency health care workers' levels of disaster awareness and knowledge should be tested and all necessary education should be given. The education received should be strengthened with regular exercises with the participation of all emergency health care workers and updated by working on the missing details. 

Anahtar Kelimeler

• Emergency Health Care Workers
• Disaster Awareness
• Emergency Management

ACİL SAĞLIK HİZMETLERİ ÇALIŞANLARININ AFET BİLİNCİ KONUSUNDAKİ DURUMLARININ İNCELENMESİ- BATMAN ÖRNEĞİ

Öz

Amaç: Çalışmada, Batman ilindeki acil sağlık çalışanlarının afetler karşısında acil sağlık hizmeti sunarken yaşadıkları zorlukların ortaya çıkarılması ve afet bilinci bilgi düzeylerinin ölçülmesi amaçlandı.

Materyal ve Metot: Araştırma tanımlayıcı tipte gerçekleştirildi. Çalışmanın evrenini, Batman 112 İl Ambulans Servisi Başhekimliği’ne bağlı görev yapan 182 çalışan oluşturdu. Çalışmada örneklem kullanımına gidilmedi, evrenin tamamına ulaşılması hedeflendi. Çalışma, gönüllülük esasına göre katılım gösteren toplam 174 çalışan ile yapıldı. Veriler, araştırmacılar tarafından hazırlanan anket formu ile toplandı. Verilerin değerlendirilmesinde, SPSS 25.0 istatistik paket programı kullanıldı. Analizlerde p<0,05 anlamlı olarak kabul edildi.

Bulgular: Çalışmaya alınan 174 kişinin %43,7’si erkek, %56,3’ü ise kadın olarak tespit edildi. Katılımcıların sırasıyla en fazla salgın (%37,6) ve deprem (%30,6 afetlerine maruz kaldığı tespit edildi. Katılımcıların afet eğitimleri durumu sorgulandığında %48,3’ü aldığı eğitimin afet anında etkili olacağını düşündüğü görüldü. Aldığı afet eğitiminin etkili olacağını düşünen katılımcılarda afetzedelere müdahale ederken kendilerini yeterli bulma oranı en yüksek olarak tespit edildi.

Sonuç: Çalışmanın yapıldığı Batman İli başta olmak üzere tüm diğer illerde bulunan acil sağlık çalışanlarının afet bilinci ve afet bilgi düzeyi tespit edilerek gerekli eğitimlerin verilmesi sağlanmalıdır. Verilen eğitimler tüm acil sağlık çalışanlarının katılımı olacak şekilde, düzenli tatbikatlar yapılarak tasdik edilmeli ve eksik görülen detaylar üzerinde durulmalıdır.

Anahtar Kelimeler

• Acil Sağlık Çalışanları
• Afet Bilinci
• Acil DurumYönetimi

Kaynakça

1. Aiser, HE, Barnett, DJ, Hsu, EB, Kirsch, TD, James, JJ, Subbarao, I. (2009). Perspectives Of Future Physicians On Disaster Medicine And Public Health Preparedness: Challenges Of Building A Capable And Sustainable Auxiliary Medical Workforce. Disaster Medicine And Public Health Preparedness, 3(4), 210–216.
2. Ahayalimudin N, Ismail, A, Saibon, MI. (2012). Disaster management: a study on knowledge, attitude and practice of emergency nurse and community health nurse. BMC Public Health, 12(2), A3.
3. Akyolcu, N. (2014). Acil Birimlerde Triyaj. Florence Nightingale Journal of Nursing, 15(58),7-17.
4. Alexander, GC, Larkin, GL, Wynia, MK. (2006). Physicians' Preparedness For Bioterrorism And Other Public Health Priorities. Academic Emergency Medicine: Official Journal Of The Society For Academic Emergency Medicine, 13(11), 1238–1241.
5. Annagür, B. (2010). Sağlık Çalışanlarına Yönelik Şiddet: Risk Faktörleri, Etkileri, Değerlendirilmesi ve Önlenmesi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar Dergisi, 2(2), 161-173.
6. Chan, WL, Goh, HK, Vasu, A, Lim, BL, Seow, E. (2011). Experience Of A Screening Centre For İnfluenza A/H1N1: The First 50 Days. Emergency Medicine Journal, 28(1), 18–24.
7. Çakmak, H, Er, RA, Öz YC, Aker AT. (2010). Kocaeli İli 112 Acil Yardım Birimlerinde Çalışan Personelin Marmara Depreminden Etkilenme ve Olası Afetlere Hazırlık Durumlarının Saptanması. Akademik Acil Tip Olgu Sunumları Dergisi, 9(2),1-6.
8. Çelebi, İ, Uçku, Ş. (2017). Kayseri İli 112 Acil Sağlık Hizmetlerinde Görev Yapan Sağlık Personelinin Deprem Bilgi Düzeyi Ve Etkileyen Etmenler. Hastane Öncesi Dergisi, 2(2), 91-103.

9. Demiralp, GF. (2012). Ankara 112 Çalışanlarının Trafik Kazalarında Olay Yerinde Kaza Geçirme Sıklığı ve Olay Yeri Güvenliği Bilgisinin Değerlendirilmesi. Gazi Medical Journal, 23(1),1-5.
10. Ekinci, R, Büyüksaraç, A, YL Ekinci, Işık E. (2020). Bitlis İlinin Doğal Afet Çeşitliliğinin Değerlendirilmesi. Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 6(1), 1-11.
11. Gökkaya, E., Dinç, A. (2020). Umke Çalışanlarının Afet Durumunda Etik Yaklaşımlarının İncelenmesi; Güney Marmara Örneği. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 9(1), 17-24.
12. Günaydın, M., Tatlı, Ö., Ersöz Genç, E. (2017). Arama Kurtarma Örgütleri ve Ulusal Medikal Kurtarma Ekipleri (UMKE). Artvin Çoruh Üniversitesi Doğal Afetler Uygulama Ve Araştırma Merkezi Doğal Afetler ve Çevre Dergisi, 3(1),56-63.
13. Hsu, LY, Heng, DM, Leo, Y.S. (2010). The İnfluenza A (H1N1) 2009 Pandemic İn Singapore. Annals Of The Academy Of Medicine, Singapore, 39(4), 265-272.
14. İytemür, A, Yeşil, ST. (2020). Bir Üniversite Hastanesinde Çalışan Hemşirelerin Hastane Afet ve Acil Durum Planları ile İlgili Görüşlerinin İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi, 7(2)138-148.
15. Qureshi, K, Gershon, RR., Sherman, MF., Straub, T, Gebbie, E, Mccollum, M, Erwin, MJ, Morse, SS. (2006). Sağlık Çalışanlarının Katastrofik Afetler Sırasında Göreve Rapor Verme Yeteneği ve İstekliliği. Kent Sağlığı Dergisi: New York Tıp Akademisi Bülteni, 82(3), 378-388.
16. Öntürk Akyüz, H, Dindar Demiray EK, Alkan, S. (2021). Network analysis of nursing publications in the COVID-19 era. Journal of Clınıcal Medıcıne of Kazakhstan, 18(4),27-31.
17. Şahin, Ş, Üçgül, İ. (2019). Türkiye’de Afet Yönetimi ve İş Sağlığı Güvenliği. Afet ve Risk Dergisi, 2(1), 43-63.
18. Şen, G, Ersoy, G. (2017). Hastane Afet Ekibinin Afete Hazırlık Konusundaki Bilgi Düzeylerinin Değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 6(4),122-130.
19. Tham, KY. (2004). An Emergency Department Response To Severe Acute Respiratory Syndrome: A Prototype Response to Bioterrorism. Annals Of Emergency Medicine, 43(1), 6–14.
20. Yalçın, F. (2018) Acil Durumlarda Çalışanların Öz Yeterliliği: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Üsküdar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
21. Yazıcı, Ö. Kalın, UÖ. (2018). “Doğal Afet” İçin Kavramsal Metaforların Karşılaştırmalı Analizi. E-Kafkas Journal Of Educational Research, 5(1), 25-40.
22. Yüksel, A. (2012). İş Sağlığı ve Güvenliğinde Hastane Afet Planlarının Yeri ve Önemi. Journal of Health Services and Education, 2(1),25-32.