THE EFFECT OF SIMULATION TRAINING ON INTERVENTIONS THAT PARAMEDIC STUDENTS PERCEIVE DIFFICULT

Öz

Objective: To examine the effects of simulation training on skill, self-confidence level and perception of competence in needle cricothyroidotomy and pleural needle decompression practices, which are the most difficult interventions perceived by the students of Vocational School of Health Services Emergency and Firs Aid program.
Materials and Methods: The universe of the study, which was designed in the semi-trial model, consisted of 61 students studying at the Vocational School of Health Services, Primary and Emergency Aid Program of a university. In collecting the data, a questionnaire containing the descriptive characteristics of the students and their perceptions of proficiency before and after the application, simulation models in which skills were evaluated and skill assessment forms were used. Simulation applications were evaluated twice, before and after the training.
Results: 62.3% of the students participating in our study are female and 37.7% are male students. When the students' previous practice or vision status was examined, it was determined that both practices were not seen during 112 internships, and needle cricothyroidotomy application was observed at a rate of 3.3% and pleural needle decompression application was seen at a rate of 4.9% in the emergency room. Only 1.6% of the students had the opportunity to apply pleural needle decompression in the area. It was determined that the rate of correct application of needle cricothyroidotomy and pleural needle decompression steps after simulation training was statistically significant (p <0.001).
Conclusion: It has been observed that simulation-supported training is an effective method in increasing the practice success rates, competence perception and self-confidence of paramedics in “needle cricothyroidotomy” and “pleural needle decompression” applications that paramedic students hardly perceive and often cannot see or apply in the clinical setting. 

Anahtar Kelimeler

• Pleural Needle Decompression
• Needle Cricothyroidotomy
• Paramedic
• Simulation Training

PARAMEDİK ÖĞRENCİLERİN ZOR ALGILADIKLARI GİRİŞİMLERDE SİMÜLASYON EĞİTİMİNİN ETKİSİ

Öz

Amaç: Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu İlk ve Acil Yardım programında okuyan öğrencilerin mesleki anlamda en zor algıladıkları girişimlerden iğne krikotroidotomi ve plevral iğne dekompresyon uygulamalarında simülasyon eğitiminin beceri, özgüven düzeyi ile yeterlilik algısına etkisini incelemektir.
Gereç ve Yöntem: Yarı deneme modelinde tasarlanan araştırmanın evrenini bir üniversitenin Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu, İlk ve Acil Yardım Programında öğrenim gören 61 öğrenci oluşturdu. Verilerin toplanmasında, öğrencilerin tanımlayıcı özelliklerini, uygulama öncesi ve sonrası yeterlilik algılarını içeren anket formu ile becerilerin değerlendirildiği simülasyon maketleri ve beceri değerlendirme formları kullanıldı. Simülasyon uygulamaları eğitim öncesi ve eğitim sonrası olacak şekilde iki kez değerlendirildi.
Bulgular: Çalışmamıza katılan öğrencilerin %62,3’ü kadın, %37,7’sini erkek öğrencilerden oluşmaktadır. Öğrencilerin daha önce alanda uygulama yapma ya da görme durumları incelendiğinde, her iki uygulamanın 112 stajları sırasında görülmediği, acil servis stajlarında ise iğne krikotroidotomi uygulamasının %3,3 oranında, plevral iğne dekompresyon uygulamasının ise %4,9 oranında görüldüğü belirlenmiştir. Öğrencilerin sadece %1,6’sı alanda plevral iğne dekompresyon uygulama fırsatı bulmuştur. Öğrencilerin simülasyon destekli uygulama eğitimi sonrası iğne krikotroidotomi ve plevral iğne dekompresyon uygulama basamaklarının tümünü doğru yapma oranlarının istatistiki açıdan ileri derecede anlamlı olduğu belirlenmiştir (p<0.001).
Sonuç: Paramedik öğrencilerinin zor algıladıkları ve çoğunlukla klinik ortamda görme ya da uygulama imkanı bulamadıkları “iğne krikotroidotomi” ve “plevral iğne dekompresyon” uygulamalarında simülasyon destekli eğitimlerin, paramediklerin uygulama başarı oranlarını, yeterlilik algısını ve öz güvenlerini arttırmada etkili bir yöntem olduğu görülmüştür. 

Anahtar Kelimeler

• plevral iğne dekompresyon
• paramedik
• İğne Krikotroidotomi
• simülasyon eğitimi

Kaynakça

1. Akbaba, Ö., Tercan, B., Tarsuslu, S., Uzuner Yurt, S. (2019). İlk ve Acil Yardım Laboratuvarında Uygulanan Simülasyon Eğitiminin Öğrencilerin Temel Beceri Düzeyine Etkisi. Journal of Health Services and Education. 3(2): 45-51.
2. Byars, D., Lo, B., Yates, J. (2013). Evaluation of Paramedic Utilization of the Intubating Laryngeal Mask Airway in High-Fidelity Simulated Critical Care Scenarios. Prehospital and Disaster Medicine. 28(6): 630-631.
3. Dillen, C.M.V., Tice, M.R., Patel, A.D., Meurer, D.A., Tyndall, J.A., Elie, M.C., Shuster J.J. (2016). Trauma Simulation Training Increases Confidence Levels in Prehospital Personnel Performing Life-Saving Interventions in Trauma Patients. Emergency Medicine International. 5437490.
4. Kaba, H. (2016), Türkiye’de Paramedik Mesleği ile İlgili Yayınların İncelenmesi (1996-2015). Turkiye Klinikleri J Med Ethics. 24(3):87-94
5. Kaserer, A., Steina, P., Simmenb, H.P., Spahna, D.R., Neuhaus, V. (2017). Failure rate of prehospital chest decompression after severe thoracic trauma. The American Journal of Emergency Medicine. 35(3): 469-474
6. Mıdık, Ö., Kartal, M. (2010). Simülasyona Dayalı Tıp Eğitimi (Simulation-Based Medical Education). Marmara Medical Journal. 23(3):389-399.
7. Myatra, S.N., Shah, A., Kundra, P., Patwa, A., Ramkumar, V., Divatia, J.V., Raveendra, U.S., Shetty, S.R., Syed Moied Ahmed, S.R., Doctor, J.R., Pawar, D.K., Ramesh, S., Das, S., Garg, R. (2016). All India Difficult Airway Association 2016 guidelines for the management of unanticipated difficult tracheal intubation in adults. Indian J Anaesth. 60(12):885-898.
8. Ok, O., Vatansever K., Şener Araz, E., Durak, H.İ., Agah, M.H. (2018). Hastane Öncesi̇ Sağlık Profesyonelleri̇ne Yöneli̇k Travma İleri̇ Yaşam Desteği̇ Eği̇ti̇m Programı. Tıp Eğitimi Dünyası. 51:60-71

9. Öztürk, D. Gürol, A. Uslu, S. Yücel, O.(2017). İlk ve Acil Yardım Programında Okuyan Öğrencilere Ambulans Simülasyon Laboratuvarında Uygulanan Eğitimin Temel Beceri Düzeyine Etkisi. Sağlık Bilimleri ve Meslekleri Dergisi. 4(1):25-31.
10. Park, J.K. (2017). Satisfaction with Simulation-Based Learning in an Emergency İntervention for Bradycardia Patients Among Paramedic Students. The Korean Journal of Emergency Medical Services. 21(2): 71-78
11. Paydar, S., Farhadi, P., Ghaffarpasand, F. (2013). Advanced trauma life support (ATLS) tips to be kept in mind. Bulletin Emergency Trauma. 1(1):49–51.
12. Pi, H.Y. (2013). Effect of Simulation-Based Practice Program on ACLS Study Of Paramedic Students. The Korean Journal of Emergency Medical Services. 17(3):139-147.
13. Shah, M., Carey, J.M., Rapp, S.E., Masciale, M., Alcanter, W.B., Mondragon, J.A., Camp, E.A., Prater, S.J., Doughty, C.B. (2016). Impact of High-Fidelity Pediatric Simulation on Paramedic Seizure Management. Prehospital Emergency Care.. 20(4):499-507.
14. Tentillier, E., Heydenreich, C., Cros, A.M., Schmitt, V., Dindart , J.M., Thicoipe, M. (2008). Use of the intubating laryngeal mask airway in emergency pre-hospital difficult intubation. Resuscitation. 77: 30-4.
15. Warner, K.J., Copass, M.C., Bulger, E.M. (2007). Paramedic Use of Needle Thoracostomy in the Prehospital Environment, Prehospital Emergency Care. 12(2): 162-168.
16. Von Wyl, T., Zuercher, M., Amsler, F., Walter, B., Ummenhofer,W. (2009). Technical and Non-Technical Skills can be Reliably Assessed during Paramedic Simulation Training. Acta Anaesthesiologica Scandinavica. 53: 121-127.
17. World Health Organızatıon Guıdelınes. (2013). Transforming and scaling up health professionals’ education and training. S:37. Yıldırım, G.Ö. (2017). Paramedik Öğrencilerinin Acil Tıp Kliniğinde Uyguladıkları Tıbbi Becerilerin Değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 6(1): 9-19
18. Yoou, S.Y., Kwon, H.J.(2015). Study About the Satisfaction with Simulation Practice Course Experience on Acls of Paramedic Students. Journal of the Korea Academia-Industrial cooperation Society. 16(10): 6647-6654.