Shakespeare'in Hamlet Oyununda Çürümüşlük ve Hastalık İzlekleri ve İmgeleri

The setting of William Shakespeare’s Hamlet is fourteenth-century Denmark where the dramatist foregrounds themes and images of decay and disease through visual and olfactory imagery in the state itself, the king’s court and nature. Establishing the relationship between body politic and body natural, how the moral corruption of King Claudius, who has murdered his brother, usurped the throne and married his wife, reflects upon the state of Denmark. In addition, the physical, mental and moral corruption in characters such as Hamlet, Gertrude, Polonius, Laertes and Ophelia will be examined in relation to the above-mentioned themes and images. Despite all the decay and corruption throughout the play, the symbolic significance of the flowers Ophelia appropriately gives to the members of the court will be analysed. Furthermore, how decay and disease in the state and in individuals impact nature will be posited. Applying close reading, the play will be interpreted in relation to themes and images of decay and disease with the aim of establishing how all these reflect upon the the socio-political condition of the court of Elizabeth I in the very early years of the seventeenth century. 

Bu çalışmanın amacı William Shakespeare’in on dördüncü yüzyılda Danimarka’da geçen Hamlet trajedisinde yazarın vurguladığı çürümüşlük ve hastalık izlekleri yanında görsel ve kokuyla ilgili imgeler yoluyla başta devlet olmak üzere, bireylerdeki ve doğadaki çürümüşlük ve hastalık imgelerini ele almaktır. Body politic (devlet) ve body natural (insan bedeni) arasındaki ilişki ortaya konup, devletteki yozlaşmanın kral olan ağabeyini öldürüp, başa geçen ve onun karısıyla evlenen Kral Claudius’daki ahlaki yozlaşmayla ne denli ilintili olduğu saptanmaktadır. Bunun yanı sıra Hamlet, Gertrude, Polonius, Laertes ve Ophelia karakterlerindeki bedensel, ruhsal ve ahlaki yozlaşmaizlekleri çürümüşlük ve hastalık imgeleri yoluyla tartışılmaktadır. Oyundaki tüm çürümüşlük ve kokuşmuşluğa karşın bir çiçek olarak betimlenen Ophelia’nın saraydakilere dağıttığı çiçeklerin simgesel anlamı üzerinde durulmaktadır. Ayrıca, devletteki ve bireylerdeki yozlaşmanın doğadaki yansımaları örneklenmektedir. Yakın okuma yöntemiyle anılan tiyatro oyunu metni söz konusu izlekler ve imgeler bağlamında yorumlanmakta ve Hamlet’in on yedinci yüzyılın başında Kraliçe I. Elizabeth’in iktidarının son zamanlarında İngiltere’deki sosyo-politik ortamı bir ölçüde yansıttığı ortaya konmaktadır.