Research Article

Carnelian Beads of the Chalcolithic Age in İnönü Cave

Volume: 38 Number: 2 December 15, 2021
TR EN

İnönü Mağarası Kalkolitik Çağ Karnelyan Boncukları

Öz

Son yıllarda yapılan arkeolojik çalışmalar ile, Kalkolitik Çağ’dan (Kal. MÖ. 4260-3976) Erken Demir Çağı’na kadar (Kal. MÖ. 1221-979) iskan edildiği bilinen İnönü Mağarası, Batı Karadeniz Bölgesi’nin prehistoryası hakkında ilk verileri sunması açısından önemlidir. 2018 yılında bu mağarada bir çömlekçik içinde bulunan binlerce boncuğun steatit, altın, elektrum ve karnelyan gibi hammaddelerden yapıldığı tespit edilmiştir. Kalkolitik Çağ’a ait bu boncuklar, ait olduğu dönem ve onlara sahip olan insanlar hakkında çeşitli bilgiler sunmuştur. Bu makale, yukarıda bahsedilen toplu buluntu içinde yer alan karnelyan boncukların hangi tiplerde olduğunu, nasıl üretildiğini ve ait olduğu dönemdeki benzerleri ile ilişkisini açıklamayı amaçlamaktadır. Elde edilen sonuçlar, Kalkolitik Çağ’da, Anadolu’nun Batı Karadeniz kıyısında, İnönü Mağarası’nda yaşayan insanların kişisel süs eşyaları içinde yer alan bu karnelyan boncukların, Balkanlar’da Varna ve Durankulak gibi mezarlık alanlarında bulunan çağdaşları ile yakın benzerlik gösterdiği yönündedir. Ayrıca, bu boncukların üretim sürecinin çeşitli aşamalardan oluştuğu ve bu süreçte yontma taştan yapılmış delicililerin kullanıldığı anlaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

İnönü Mağarası , Kalkolitik Çağ , kırmızı akik , karnelyan , boncuk

References

  1. Akyurt, M. (1998). M.Ö.2. binde Anadolu’da ölü gömme adetleri. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  2. Alarashi, H. (2016). Butterfly beads in the Neolithic Near East: evolution, technology and socio-cultural implications. Cambridge Archaeological Journal 26(03),493-512.
  3. Arık, R. O. (1937). Türk Tarih Kurumu tarafından yapılan Alacahüyük hafriyatı. 1935’deki çalışmalara ve keşiflere ait ilk rapor. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  4. Astruc, L., Vargiolu, R., Ben Tkaya, M., Balkan-Atlı, N., Özbaşaran, M. ve Zahouani, H. (2011). Multi-scale tribological analysis of the technique of manufacture of an obsidian bracelet from Aşıklı Höyük: Aceramic Neolithic central Anatolia. Journal of Archaeological Science, 38, 3415-3424.
  5. Avramova, M. (2002). Der schmuck aus den gräbern von Durankulak. H. Todorova (Yay. Haz.), Durankulak, Band II die prähistorischen gräberfelder erausgegeben von Durankulak içinde (ss. 191-206). Sofia: Deutsches Archäologisches Institut.
  6. Bains, R., Vasić, M., Bar-Yosef Mayer, D. E., Russell, N., Wright, K. I. ve Doherty, C. (2013). A technological approach to the study of personal ornamentation and social expression at Çatalhöyük. I. Hodder (Yay. haz.), Substantive technologies from Çatalhöyük: reports from the 2000-2008 seasons içinde (ss. 325-356). London: British Institute.
  7. Barthélemy De Saizieu, B. ve Rodière, J. (2005). Bead drilling: a look from Mehrgarh and Nausharo: preliminary results of micro-trace analyses. U. Franke-Vogt ve H. Weisshaar (Yay. haz..), South Asian Archaeology 2003 içinde (ss. 39-48). Aachen: Linden Soft.
  8. Basedow, M.A. (2000). Beşik-Tepe: das spätbronzezeitliche gräberfeld. Mainz: Phlipp von Zabern.
  9. Baysal, E. L. (2013). A tale of two assemblages: early Neolithic manufacture and use of beads in the Konya plain. Anatolian Studies 63, 1-15.
  10. Baysal, E. L. (2014). Findings relating to the manufacture and use of stone beads at Neolithic Boncuklu Höyük. Colloquium Anatolicum 13, 57-79.