-

Abstract

The purpose of the present study is to adapt Cultural Intelligence Scale (CIS), which is developed by Ang et al. (2007) to Turkish, and to assess its psychometrics properties. Research was conducted on 5 different study groups, who consisted of 1104 students at Dicle University Ziya Gokalp Education Faculty during 2012 Spring Semester. In Turkish adaptation process of CIS, its language equivalence was assessed and strong positive and significant correlations were obtained between Turkish and English versions. Explanatory and Confirmatory factor analysis showed four factors for Turkish version of CIS similar to its original version. Concurrent validity results showed that correlation between Turkish version of CIS and Intercultural Sensitivity Scale was .61 and correlation between Turkish version of CIS and Tromso Social Intelligence Scale was .44. Reliability analyses showed .85 internal consistency coefficient and .81 test-retest reliability. Item analyses showed corrected item-total correlations were between .33 and .64. Based on these results, it can be concluded that Turkish version of CIS is a valid and reliable measurement in assessing university students’ cultural intelligence.

Keywords

• cultural intelligence, cultural intelligence scale, validity, reliability

Kültürel Zekâ Ölçeği'nin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Bu araştırmanın amacı, Ang vd. (2007) tarafından geliştirilen Kültürel Zekâ Ölçeği (KZÖ)’ni Türkçe’ye uyarlamak ve ölçeğin psikometrik özelliklerini incelemektir. Araştırma 2011-2012 Öğretim Yılı Bahar Dönemi’nde Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi’nin farklı bölümlerinde öğrenim gören ve toplam 1104 öğrenciden oluşan 5 ayrı çalışma grubu üzerinde yürütülmüştür. KZÖ’nün Türkçe’ye uyarlanması sürecinde öncelikle ölçeğin dilsel eşdeğerliği incelenmiş ve Türkçe ile İngilizce formlardan elde edilen puanlar arasında pozitif yönde, güçlü ve anlamlı korelasyonlar saptanmıştır. Açımlayıcı ve Doğrulayıcı faktör analizi sonucunda, KZÖ’nün Türkçe formunun orijinal forma paralel dört faktörlü bir yapıya sahip olduğu ortaya çıkmıştır. Uyum geçerliği çalışmasından elde edilen bulgular; KZÖ ile Kültürler Arası Duyarlılık Ölçeği arasındaki korelasyonun .61, KZÖ ile Tromso Sosyal Zeka Ölçeği arasındaki korelasyonun ise .44 olduğunu göstermiştir. Güvenirlik analizi sonucunda, ölçeğin iç tutarlılık katsayısı .85 ve test-tekrar güvenirlik katsayısı .81 olarak hesaplanmıştır. Madde analizi sonucunda, alt ölçeklerin düzeltilmiş madde toplam korelasyonlarının .33 ile .64 arasında değiştiği belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen bulgulara dayanarak, KZÖ’nün Türkçe formunun üniversite öğrencilerinin kültürel zekâları ölçmek amacıyla kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

Keywords

• kültürel zekâ, kültürel zekâ ölçeği, geçerlik, güvenirlik

References

1. Alon, I., & Higgins, J.M. (2005). Global leadership success through emotional and cultural intelligences. Business Horizons, 48(6), 501-512.
2. Ang, S., & Van Dyne, L., (2008). Conceptualization of cultural intelligence: Definition, distinctiveness, and nomological network. In S. Ang, & L. Van Dyne, (Ed.), Handbook on cultural intelligence: Theory, measurement and applications (pp. 3-15). Armonk, NY: M.E. Sharpe.
3. Ang, S., Van Dyne, L., & Koh, C. (2006). Personality correlates of the four factor model of cultural intelligence. Group & Organization Management, 31(1), 100-123.
4. Ang, S., Van Dyne, L., Koh, C., Ng, K.Y., Templar, K.J., Tay, C., & Chandrasekar, N.A. (2007). Cultural intelligence: Its measurement and effects on cultural judgment and decision making, cultural adaptation and task performance. Management and Organization Review, 3(03), 335–71.
5. Ang, S., Van Dyne, L., & Tan, M.L. (2011). Cultural intelligence. In. R.J. Sternberg & S.B. Kaufman (Ed.), Cambridge handbook on intelligence (pp. 582-602). New York: Cambridge Press.
6. Ang, S., Van Dyne, L., Yee, N.K. & Koh, C. (2004). The measurement of cultural intelligence. Paper Presented at the Annual Meeting of the Academy of Management, New Orleans, LA.
7. Arı, R. (2009). Eğitim psikolojisi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
8. Armstrong, D. (1994). Multiple intelligences in the classroom. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.

9. Bacanlı, H. (2000). Gelişim ve öğrenme. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
10. Baş, G. (2011). Çoklu zekâ kuramında bir adım daha: Ekolojik zekâ. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim,134, 7-10.
11. Banks, J., & Banks, C. (2007). Multicultural education, perspectives and issues. Hoboken NJ: John Wiley & Sons. Başbay, A. ve Kağnıcı, Y. (2011). Çok kültürlü yeterlik algıları ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. Eğitim ve Bilim, 36(161), 199-212.
12. Baymur, F. (1994). Genel psikoloji. İstanbul: İnkılap Kitabevi.
13. Bayram, N. (2009). Sosyal bilimlerde SPSS ile veri analizi. Bursa: Ezgi Kitabevi.
14. Beaton, D.E., Bombardier, C., Guillemin, F., & Ferraz, M.B. (2000). Guidelines for the process of cross-cultural adaptation of self-report measures. Spine, 25(24), 3186-3191.
15. Benson, E. (2003). Intelligent intelligence testing. Monitor, 34(2), 48-51.
16. Bentler, P.M. (1980). Multivariate analysis with latent variables: Causal modeling. Annual Review of Psychology, 31, 419-4
17. Bentler, P.M., & Bonett, D.G. (1980). Significance tests and goodness of fit in the analysis of covariance structures. Psychological Bulletin, 88, 588-606.
18. Berry, J.W., & Ward, C. (2006). Commentary on “Redefining interactions across cultures and organizations”. Group and Organization Management, 31, 64-77.
19. Brislin, R., Worthley, R., & MacNab, B. (2006). Cultural intelligence: Understanding behaviors that serve people’s goals. Group & Organization Management, 31(1), 40-55.
20. Bulduk, S., Tosun, H. ve Ardıç, E. (2011). Measurement properties of Turkish intercultural sensitivity scale among nursing students. Journal of Medical Ethics, Law & History, 19(1), 25-31.
21. Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
22. Byrne, B. (2010). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications and programming. New York, NY: Taylor and Francis Group.
23. Checkly, K. (1997). The first seven. Educational Leadership, 55(1), 8-13.
24. Christison, M.A. (1996). Multiple intelligences & second language learners. The Journal of Imagination in Language Learning, 3, 8-13.
25. Cırık, İ. (2008). Çok kültürlü eğitim ve yansımaları. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 27-40.
26. Crowne, K. A. (2009). The relationships among social intelligence, emotional intelligence and cultural intelligence. Organization Management Journal, 6, 148-163.
27. Çoban, A.E., Karaman, N.G. ve Doğan, T. (2010). Öğretmen adaylarının kültürel farklılıklara yönelik bakış açılarının çeşitli demografik değişkenlere göre incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Dergisi, 10(1), 125-131.
28. Demir, S. (2012). Çok kültürlü eğitimin Erciyes Üniversitesi öğretim elemanları için önem derecesi. Turkish Studies, 7(4), 1453-1475.
29. Demirel, Ö., Başbay, A. ve Erdem, E. (2006). Eğitimde çoklu zekâ: Kuram ve uygulama. Ankara: PegemA Yayıncılık.
30. Doğan, T. ve Çetin, B. (2009). Tromso sosyal zekâ ölçeği Türkçe formunun faktör yapısı, geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 9(2), 691-720.
31. Domino, G., & Domino, M.L. (2006). Psychological testing: An introduction. Cambridge: Cambridge University Press.
32. Earley, P.C. (2002). Redefining interactions across cultures and organizations: Moving forward with cultural intelligence. Research in Organizational Behavior, 24, 271–99.
33. Earley, P.C., & Ang, S. (2003). Cultural intelligence: Individual interactions across cultures. Palo Alto, CA: Stanford University Press.
34. Erden, M ve Akman, Y. (2011). Eğitim psikolojisi: Gelişim-öğrenme-öğretme. Ankara: Arkadaş Yayınevi.
35. Eysenck, H. (1998). Intelligence: A new look. London: Transaction Publishers.
36. Field, A. (2009). Discovering statistics Using SPSS. London: SAGE Publications Ltd.
37. Gardner, H. (1983). Frames of mind: The theory of multiple intelligence. Newyork: Basic Books.
38. Gardner, H. (1993). Multiple intelligences the theory in practice. New York: Basic Books. A Division of Harper Collins Publishers.
39. Geisinger, K.F. (1994). Cross-cultural normative assessment: Translation and adaptation issues influencing the normative interpretation of assessment instruments. Psychol Assess, 6(4), 304-312.
40. Goleman, D. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ? New York: Bentam Books.
41. Jöreskog, K.G., & Sörbom, D. (1993). LISREL 8: User’s guide. Chicago: Scientific Software.
42. Kaya, İ. (2007). Azınlıklar, çok kültürlülük ve Mardin. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 44Kline, R.B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press.
43. Leech, N.L. Barlett, K.C., & Morgan, G.A. (2005). SPSS for intermediate statistics; Use and interpretation. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
44. Marsh, H.W., Hau, K.T., Artelt, C., Baumert, J., & Peschar, J.L. (2006). OECD’s brief self-report measure of educational psychology’s most useful affective constructs: Cross-cultural, psychometric comparisons across 25 countries. International Journal of Testing, 6(4), 311-360.
45. Mayer, J.D., Carusu, D.R., & Salovey, P. (1997). Emotional intelligence meets traditional standards for an intelligence. Intelligence, 27(4), 367-298.
46. Matthews, D. (1988). Gardner's multiple intelligence theory: An evaluation of relevant research literature and a consideration of its application to gifted education, Roeper Review, 11(2), 100-104
47. McCallum, I. (2008). Ecological intelligence: Rediscovering ourselves in Nature. Golden, Colorado: Fulcrum Publishing.
48. MEB Öğretmen Yetiştirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü (2006). Öğretmenlik mesleği genel yeterlilikleri. 22 Ocak 2014 tarihinde http://otmg.meb.gov.tr/belgeler/otmg/Yeterlikler.pdf adresinden alınmıştır.
49. Meydan, C.H. ve Şeşen, H. (2011). Yapısal eşitlik modellemesi ve AMOS uygulamaları. Ankara: Detay Yayıncılık.
50. Meyers, L.S, Gamst, G., & Guarino, A.J. (2006). Applied multivariate research: Design and interpretation. London: SAGE Publications.
51. Moon, T. (2010). Emotional intelligence correlates of the four-factor model of cultural intelligence. Journal of Managerial Psychology, 25(8), 876-898.
52. Ng, K.-Y., & Earley, P.C. (2006). Culture + intelligence: Old constructs, new frontiers. Group & Organization Management, 31(1), 4-19.
53. Ng, K.-Y., Van Dyne, L., & Ang, S. (2009). From experience to experiential learning: Cultural intelligence as a learning capability for global leader development. Academy of Management Learning & Education, 8(4), 5115
54. Öner, M. (2005). Tam öğrenme destekli çoklu zekâ kuramı uygulamalarının fen bilgisi dersindeki erişi, tutum ve kalıcılığa etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dicle Üniversitesi, Diyarbakır.
55. Özden, Y. (2010). Öğrenme ve öğretme. Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
56. Pallant, J. (2005). SPSS survival manual: A step by step guide to data analysis using SPSS for windows. Australia: Australian Copyright.
57. Ramis, M., & Karistina, L. (2010). Culturel intelligence in the school. Revista de Psicodidáctica, 15(2), 239-252.
58. Roper, B., & Davis, D. (2000). Howard Gardner: Knowledge, learning and development in drama and arts education. Research in Drama Education, 5(2), 234.
59. Ruzgis, P.M., & Grigorenko, E.L. (1994). Cultural meaning systems, intelligence and personality. In R.J. Sternberg & P. Ruzgis (Eds.), Personality and intelligence (pp. 248-270). New York: Cambridge University Press.
60. Saban, A. (2009). Öğrenme öğretme süreci. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
61. Schermelleh-Engel, K., & Moosbrugger, H. (2003). Evaluating the fit of structural equation models: Tests of significance and descriptive goodness-of-fit measures. Methods of Psychological Research Online, 8(2), 23-74. Shearer, B. (2004). Multiple intelligences theory after 20 years. Teachers College Record. 106(1), 2-16.
62. Siegler, R.S. (1992). The other Alfred Binet. Developmental Psychology, 28(2), 183.
63. Smith, M.K. (2002). Howard Gardner and multiple intelligences. The Encyclopedia of Informal Education. 02012 tarihinde http://www.infed.org/thinkers/gardner.htm . adresinden alınmıştır.
64. Sternberg, R.J., Forsythe, G. B., Hedlund, J., Horvath, J.A., Wagner, R.K.,Williams, W.M., Snook, S., & Grigorenko, E.L. (2000). Practical Intelligence in Everyday Life. New York: Cambridge University Press.
65. Sternberg, R.J. & Grigorenko, E.L. (2006). Cultural intelligence and successful intelligence. Group and Organization Management, 31, 27-39.
66. Sternberg, R.J., Lautry, J., & Lubart, T.I. (2003). Where we are in the field of intelligence, How did we get here and where are we going? In R.J. Sternberg, J. Lautrey & T.I. Lubart (Eds.). Models of intelligence (pp. 3-26). Washington, DC: American Psychological Association.
67. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek hazırlama kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği.
68. Thomas C.H., & Howard G. (1986). From testing intelligence to assessing competences: A pluralistic view of intellect, Roeper Review, 8(3), 147-150
69. Thomas, D.C. (2006). Domain and development of cultural intelligence: The importance of mindfulness. Group & Organization Management, 31(1), 78-99.
70. Thomas, D.C., Elron, E., Stahl, G., Ekelund, B.Z. Ravlin, R.C., & Cerdin, J. vd. (2008). Cultural intelligence: Domain and assessment. International Journal of Cross Cultural Management, 8(2), 123-143.
71. Thomas, D.C., & Inkson, K. (2004). Cultural intelligence: People skills for global business. San Francisco: BerrettKoehler.
72. Thorndike, E.L. (1920). Intelligence and its use. Harpers Magazine, 140, 227-235.
73. Urbina, S. (2004). Essentials of psychological testing. New Jersey: John Wiley & Sons. Inc.
74. Ülgen, G. (1995). Eğitim psikolojisi. İstanbul: Alkım Yayınevi.
75. Ün Açıkgöz, K. (2009). Etkili öğrenme ve öğretme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
76. Ün Açıkgöz, K. (2011). Aktif öğrenme. İzmir: Kanyılmaz Matbaası.
77. Ünlü, İ., & Örten, H. (2013). Öğretmen adaylarının çokkültürlülük ve çokkültürlü eğitime yönelik algılarının incelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 287-302.
78. Van Dyne, L., Ang, S., & Koh, C.K.S. (2009). Cultural intelligence: Measurement and scale development. In M.A. Moodian (Ed.), Contemporary leadership and intercultural competence: Exploring the cross-cultural dynamics within organizations (pp. 233-254). Thousand Oaks, CA: Sage.
79. Van Dyne, L., Ang, S., & Nielsen, T.M. (2007). Cultural intelligence. In S. Clegg & J. Bailey, (Eds.), International encyclopedia of organization studies, 1: 345-350. Thousand Oaks, CA: Sage.
80. Vernon, P.E. (1933). Some characteristics of the good judge of personality. Journal of Social Psychology, 4, 42-57. Walker, R.E., & Foley, J.M. (1973). Social intelligence: Its history and measurement, Psychological Reports, 33, 839-8
81. Weston, R., & Gore, P.A. (2006). A brief guide to structural equation modeling. The Counseling Psychologist, 34(5), 719-7