Research Article
PDF EndNote BibTex RIS Cite

The Validity and Reliability of The Environmental Awareness Assessment Scale for 48-66 Months Children

Year 2016, Volume 3, Issue 3, 17 - 45, 31.12.2016

Abstract

Objectives: This research was conducted in order to test the validity, reliability of "Environmental Awareness Assessment Scale for 48-66 Months Children".

Materials and Methods: The study group of the research consisted of 365 children determined by simple random sampling path from six independent kindergarten tied to Eskisehir Province National Education Directorate  in the  Central District in Eskişehir.  The reliability and validity study of "Environmental Awareness Assessment Scale for 48-66 Months Children"  was conducted with the determined study group. The basic premise of the research data was collected via "Personal İnformation Form", "Environmental Awareness Assessment Scale for Children 48-66 Months".

Results: For the validation study of Scale, content validity of the scale was evaluated.  In order to determine the construct validity of the scale, exploratory factor analysis (EFA), confirmatory factor analysis (CFA) were performed. In order to test the reliability of the scale KR-20 reliability coefficient was calculated.

Conclusion: The results were statistically adequate,  it was accepted that the scale is valid and reliable.

 

References

  • Ardoin, N., M. (2009). Sense of place and environmental behavior at an ecoregicnal scale. A Dissertation Presented to the Faculty of the Graduate School of Yale University in Candidacy for the Degree of Doctor of Philosophy. Bartos, A., E., (2013). Friendship and environmental politics in childhood. Space and Polity, 17 (1), 17-32. Benzer, E. (2010). Proje tabanlı öğrenme yaklaşımıyla hazırlanan çevre eğitimi dersinin fen bilgisi öğretmen adaylarının çevre okuryazarlığına etkisi. Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul. Bozyiğit, S. (2013). Çocukların çevre bilinçli tüketici olarak sosyalleşmesinde annelerin çocuk yetiştirme tutumlarının rolü. Doktora Tezi. Çukurova Üniversitesi, Adana. Broyles, I. (2011). Dıstrıbuted cognıtıon mınıcourse: an ınstructıonal ınterventıon toımprove the effectıveness of one-day envıronmental educatıon camps. A Dissertation Presented in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree Doctor of Philosophy Capella University, United States. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. İstatistik, araştırma deseni spss uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem A. Cole, D., A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of consulting and clinical psychology, 55, 584-594. Damerell, P., J. (2007). From knowledge to behaviour: can environmental education realise its potential? Master Thesis, London. Davis, J. (2009). Revealing The research ‘hole’ of early childhood education for sustainability: a preliminary survey of the literature. Environmental Education Research. Taylor & Francis,15(2), 227-241. Erten, S. (2004). Çevre eğitimi ve çevre bilinci nedir? Çevre eğitimi nasıl olmalıdır? Çevre ve İnsan Dergisi, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın Organı, 65/66(25), 1-13. Fisman, L. (2005). The effects of local learning on environmental awareness in children: an empirical ınvestigation. The Journal of Envıronmental Educatıon, 36(3), 39-50. Grodzinska-Jurczak, M., Stepska, A., Nieszporek, K., & Bryda, G. (2006). Perception of environmental problems among pre-school children in poland. International Research in Geographical and Environmental Education, 15(1), 62-76. Gülay, H., & Önder, A. (2011). Sürdürülebilir bir çevre için okul öncesi eğitimde çevre eğitimi. Ankara: Nobel Yayıncılık. Gülay, H., & Öznacar, M., D. (2010). Okul öncesi çocukları için çevre eğitimi etkinlikleri. Ankara: Pegem Akademi. Güven, E. (2011). Çevre eğitiminde tahmin-gözlem-açıklama destekli proje tabanlı öğrenme yönteminin farklı değişkenler üzerine etkisi ve yönteme ilişkin öğrenci görüşleri. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara. Jeong, J. (2004). Analysis of the factors and the roles of hrd in organizational learning styles as ıdentified by key ınformants at selected corporations in the republic of korea. Amerika: Texas A&M University. Major Subject: Educational Human Resource Development. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara. Kline, R., B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press. Marın, M., C., & Yıldırım, U. (2004). Çevre sorunlarına çağdaş yaklaşımlar. Kırklareli: Beta. Marziana, A., Mahidin, M., & Maulan, S. (2010). Understanding children preferences of natural environment as a start for environmental sustainability. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 38, 324-333. Moseleya, C., Desjean, B., & Utleyb, J. (2010). The draw-an-environment test rubric (daet-r): exploring pre-service teachers’ mental models of the environment. Environmental Education Research, 16(2), 189-208. Nagra, V. (2010). Environmental education awareness among school teachers. Environmentalist, 30, 153-162. Özsoy, S. (2010). Effects of eco-school applıcatıon on elementary school Students’ envıronmental lıteracy levels. In Partıal Fulfıllment of The Requırements for the Degree of Doctor of Phılosophy ın The Department of Elementary Educatıon. Mıddle East Technıcal Unıversıty, Ankara. Pata, K. (2008). Conceptializing Awareness in Environmental Education: An Example of Knowing about Air-Related Problems. Science Education İnternational, 19 (1), 41-64. Robertson, J., S. (2008). Forming preschoolers' environmental attitude: lasting effects of early childhood environmental education. Environmental Education and Communıcatıon. Master of Arts. Royal Roads University, Canada. Shin, K., H. (2002). International Development of Environmental Education Development of Environmental Education in the Korean Kindergarten Context. Chonnam National University, Canada. Stapp, W., B. (1997). The concept of environmental education. Essential readings in environmental education. Illinois: Stipes. Stepath, C., M. (2009). Environmental education in the galápagos: where do we go from here? In Wolff, M & Gardener, M. (Eds.). (2009). Proceedings of the Galápagos Science Symposium. Galápagos Islands. Galápagos: Charles Darwin Foundation, 149-151. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği. Walsh-Daneshmandi, A., & MacLachlan, M. (2006). Toward effective evaluation of environmental education: validity of the children’s environmental attitudes and knowledge scale using data from a sample of ırish adolescents. The Journal Of Environmental Education, 37 (2), 13-23. Wells, R., & Zeece, D., P. (2007). Books for children my place in my world: literature for place-based environmental education. Early Childhood Education Journal, 35, 285-291. Yaşaroğlu, C., (2012). İlköğretim birinci kademe öğrencilerinin çevreye yönelik tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi. Doktora Tezi. İnönü Üniversitesi, Malatya.

“48-66 Aylık Çocuklar için Çevresel Farkındalığı Değerlendirme Ölçeği” nin Geçerlik-Güvenirlik Çalışması

Year 2016, Volume 3, Issue 3, 17 - 45, 31.12.2016

Abstract

Amaç: Bu araştırma, “48-66 Aylık Çocuklar İçin Çevresel Farkındalığı Değerlendirme Ölçeği” nin geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmak amacıyla yapılmıştır.

Gereç ve Yöntem: Araştırmanın çalışma grubunu Eskişehir İl’i Merkez İlçelerinden basit tesadüfi örnekleme yolu ile belirlenen Milli Eğitim Müdürlüğü’ne bağlı olan, bağımsız altı anaokulundan toplam 365 çocuk oluşturmuştur. Belirlenen çalışma grubu ile “48-66 Aylık Çocuklar İçin Çevresel Farkındalığı Değerlendirme Ölçeği”nin geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmıştır. Araştırmanın temel dayanağı olan veriler; “Kişisel Bilgi Formu” ve “48-66 Aylık Çocuklar İçin Çevresel Farkındalığı Değerlendirme Ölçeği” ile toplanmıştır.

Bulgular: “48-66 Aylık Çocuklar İçin Çevresel Farkındalığı Değerlendirme Ölçeği”nin geçerlik-güvenirlik çalışmaları için, kapsam geçerliği, açımlayıcı faktör analizi (AFA) ile faktör yapısının geçerli bir model olup olmadığını ortaya koymak amacıyla doğrulayıcı faktör analizi (DFA) yapılmıştır. Ölçeğin güvenirliğini test etmek amacıyla KR-20 güvenirlik katsayıları hesaplanmıştır.

Sonuç: Sonuçlar istatistiksel olarak yeterli bulunmuş, ölçeğin geçerli ve güvenilir olduğu kabul edilmiştir.

References

  • Ardoin, N., M. (2009). Sense of place and environmental behavior at an ecoregicnal scale. A Dissertation Presented to the Faculty of the Graduate School of Yale University in Candidacy for the Degree of Doctor of Philosophy. Bartos, A., E., (2013). Friendship and environmental politics in childhood. Space and Polity, 17 (1), 17-32. Benzer, E. (2010). Proje tabanlı öğrenme yaklaşımıyla hazırlanan çevre eğitimi dersinin fen bilgisi öğretmen adaylarının çevre okuryazarlığına etkisi. Doktora Tezi. Marmara Üniversitesi, İstanbul. Bozyiğit, S. (2013). Çocukların çevre bilinçli tüketici olarak sosyalleşmesinde annelerin çocuk yetiştirme tutumlarının rolü. Doktora Tezi. Çukurova Üniversitesi, Adana. Broyles, I. (2011). Dıstrıbuted cognıtıon mınıcourse: an ınstructıonal ınterventıon toımprove the effectıveness of one-day envıronmental educatıon camps. A Dissertation Presented in Partial Fulfillment of the Requirements for the Degree Doctor of Philosophy Capella University, United States. Büyüköztürk, Ş. (2002). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. İstatistik, araştırma deseni spss uygulamaları ve yorum. Ankara: Pegem A. Cole, D., A. (1987). Utility of confirmatory factor analysis in test validation research. Journal of consulting and clinical psychology, 55, 584-594. Damerell, P., J. (2007). From knowledge to behaviour: can environmental education realise its potential? Master Thesis, London. Davis, J. (2009). Revealing The research ‘hole’ of early childhood education for sustainability: a preliminary survey of the literature. Environmental Education Research. Taylor & Francis,15(2), 227-241. Erten, S. (2004). Çevre eğitimi ve çevre bilinci nedir? Çevre eğitimi nasıl olmalıdır? Çevre ve İnsan Dergisi, Çevre ve Orman Bakanlığı Yayın Organı, 65/66(25), 1-13. Fisman, L. (2005). The effects of local learning on environmental awareness in children: an empirical ınvestigation. The Journal of Envıronmental Educatıon, 36(3), 39-50. Grodzinska-Jurczak, M., Stepska, A., Nieszporek, K., & Bryda, G. (2006). Perception of environmental problems among pre-school children in poland. International Research in Geographical and Environmental Education, 15(1), 62-76. Gülay, H., & Önder, A. (2011). Sürdürülebilir bir çevre için okul öncesi eğitimde çevre eğitimi. Ankara: Nobel Yayıncılık. Gülay, H., & Öznacar, M., D. (2010). Okul öncesi çocukları için çevre eğitimi etkinlikleri. Ankara: Pegem Akademi. Güven, E. (2011). Çevre eğitiminde tahmin-gözlem-açıklama destekli proje tabanlı öğrenme yönteminin farklı değişkenler üzerine etkisi ve yönteme ilişkin öğrenci görüşleri. Doktora Tezi. Gazi Üniversitesi, Ankara. Jeong, J. (2004). Analysis of the factors and the roles of hrd in organizational learning styles as ıdentified by key ınformants at selected corporations in the republic of korea. Amerika: Texas A&M University. Major Subject: Educational Human Resource Development. Kalaycı, Ş. (2009). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri. Ankara. Kline, R., B. (2005). Principles and practice of structural equation modeling. New York: The Guilford Press. Marın, M., C., & Yıldırım, U. (2004). Çevre sorunlarına çağdaş yaklaşımlar. Kırklareli: Beta. Marziana, A., Mahidin, M., & Maulan, S. (2010). Understanding children preferences of natural environment as a start for environmental sustainability. Procedia - Social and Behavioral Sciences, 38, 324-333. Moseleya, C., Desjean, B., & Utleyb, J. (2010). The draw-an-environment test rubric (daet-r): exploring pre-service teachers’ mental models of the environment. Environmental Education Research, 16(2), 189-208. Nagra, V. (2010). Environmental education awareness among school teachers. Environmentalist, 30, 153-162. Özsoy, S. (2010). Effects of eco-school applıcatıon on elementary school Students’ envıronmental lıteracy levels. In Partıal Fulfıllment of The Requırements for the Degree of Doctor of Phılosophy ın The Department of Elementary Educatıon. Mıddle East Technıcal Unıversıty, Ankara. Pata, K. (2008). Conceptializing Awareness in Environmental Education: An Example of Knowing about Air-Related Problems. Science Education İnternational, 19 (1), 41-64. Robertson, J., S. (2008). Forming preschoolers' environmental attitude: lasting effects of early childhood environmental education. Environmental Education and Communıcatıon. Master of Arts. Royal Roads University, Canada. Shin, K., H. (2002). International Development of Environmental Education Development of Environmental Education in the Korean Kindergarten Context. Chonnam National University, Canada. Stapp, W., B. (1997). The concept of environmental education. Essential readings in environmental education. Illinois: Stipes. Stepath, C., M. (2009). Environmental education in the galápagos: where do we go from here? In Wolff, M & Gardener, M. (Eds.). (2009). Proceedings of the Galápagos Science Symposium. Galápagos Islands. Galápagos: Charles Darwin Foundation, 149-151. Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74. Tezbaşaran, A. (1997). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği. Walsh-Daneshmandi, A., & MacLachlan, M. (2006). Toward effective evaluation of environmental education: validity of the children’s environmental attitudes and knowledge scale using data from a sample of ırish adolescents. The Journal Of Environmental Education, 37 (2), 13-23. Wells, R., & Zeece, D., P. (2007). Books for children my place in my world: literature for place-based environmental education. Early Childhood Education Journal, 35, 285-291. Yaşaroğlu, C., (2012). İlköğretim birinci kademe öğrencilerinin çevreye yönelik tutum ve davranışlarının değerlendirilmesi. Doktora Tezi. İnönü Üniversitesi, Malatya.

Details

Journal Section Articles
Authors

Füsun Kurt GÖKÇELİ>
Anadolu Üniversitesi, Yunus Emre Meslek Yüksek Okulu, Çocuk Gelişimi Programı
0000-0002-9075-3860


Adalet KANDIR>
Gazi Üniversitesi, Eğitim Fakültesi, Okul Öncesi Eğitimi

Publication Date December 31, 2016
Submission Date June 9, 2017
Acceptance Date
Published in Issue Year 2016, Volume 3, Issue 3

Cite

APA Kurt Gökçeli, F. & Kandır, A. (2016). The Validity and Reliability of The Environmental Awareness Assessment Scale for 48-66 Months Children . Hacettepe University Faculty of Health Sciences Journal , 3 (3) , 17-45 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/husbfd/issue/29784/320217