Prevalence of Intestinal Parasites in Şanlıurfa Eyyübiye Preschool Education Instituti-ons

Abstract

Background: Our study aimed to examine the frequency of intestinal parasites and the factors associated with the presence of parasites in kindergarten students in Sanliurfa Eyyübiye district. Materials and Methods: The population of the research was calculated as 372, with a 5% error and 0.5 probability, using the Raosoft sample calculation formula (http://www.raosoft.com/samplesize.html). Stool and cellophane tape samples taken from 372 kindergarten students randomly selected from 11637 students attending kindergartens in Eyyübiye district were examined. Survey forms prepared to determi-ne the factors associated with parasites were evaluated. Stool samples were first examined macroscopi-cally, and then, after applying the formaldehyde-ethyl acetate precipitation method, protozoan cysts and helminth eggs were examined under the microscope with preparations prepared with physiological saline and Lugol. Cellophane tapes were examined under microscope for the detection of Enterobius vermicularis and Taenia saginata. Statistical data analysis was performed using SPSS version 17, and chi-squared (χ2 ) tests. p-value < 0.05 was considered statistically significant. Results: The presence of parasites was detected in 277 of the 372 samples studied. Ascaris lumbricoides was detected in 23.3% of the stool samples, Taenia saginata in 19.3%, Giardia intestinalis in 47%, Hy-menolepis nana in 13.7%, and Trichuris trichiura in 1.8%. Enterobius vermicularis was detected in 23.3% of the collected cellophane tape samples. As a result of the analysis of the factors associated with the presence of parasites, it was determined that the factors that increase the risk of intestinal parasites are the low education level of the parents, low income level, high number of family members, nutrition and hygiene habits, and nail biting habits. Conclusions: Informing students and families about the transmission of parasites, ensuring sanitation both in the school environment and at home can reduce parasite transmission. Especially in risky areas where disadvantaged groups are located, it is thought that organizing training for both families and child-ren on protection against parasites, raising children's awareness about hygiene and performing parasite screening are among the practices that can reduce the density of parasites.

Keywords

• Parasites
• students
• prevalence
• one health

Şanlıurfa Eyyübiye İlçesi Anaokullarındaki Öğrencilerde İntestinal Parazit Prevalansı

Abstract

Amaç: Çalışmada, Şanlıurfa Eyyübiye ilçesinde bulunan anaokulu öğrencilerinde bağırsak parazitlerinin görülme sıklığı ve parazit varlığı ile ilişkili etmenlerin incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve metod: Araştırmanın evreni, Raosoft örneklem hesaplama formülü kullanılarak %5 hata ve 0.5 olasılıkla araştırmada örneklem büyüklüğü 372 olarak hesaplanmıştır (http://www.raosoft.com/samplesize.html). Eyyübiye ilçesi anaokullarına devam eden 11637 öğrenciden random olarak seçilen 372 anaokulu öğrencisinden alınan gaita ve selofan bant örnekleri incelenmiştir. Parazitlerle ilişki etmenlerin belirlenebilmesi için hazırlanan anket formları değerlendirilmiştir. Dışkı örnekleri öncelikle makroskobik olarak incelenmiş olup daha sonra serum fizyolojik ve lugol ile hazırlanan dışkı preparatlarında, ışık mikroskobunda protozoon trofozoit, kistleri ve helmint yumurtaları incelenmiş-tir. Ayrıca örnekler formaldehit - etil asetat çöktürme yöntemi uygulandıktan sonra serum fizyolojik ve lugol ile hazırlanan preparatlarla mikroskopta incelenmiştir. Selofan bantlar Enterobius vermicularis ve Taenia saginata tespiti açısından mikroskopta incelenmiştir. İstatistiksel analiz için SPSS version 17 ve chi-squared testi kullanılmıştır. p< 0.05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışılan 372 örnekten 277’sinde parazit varlığı saptanmıştır. Alınan gaita örneklerinin %23.3’ünde Ascaris lumbricoides, %19.3’ünde Taenia saginata, %47’sinde Giardia intestinalis, %13.7’sinde Hymenolepis nana, %1.8’inde Trichuris trichiura saptanmıştır. Toplanan selofan bant örnek-lerinin %23.3’ünde Enterobius vermicularis tespit edilmiştir. Parazit varlığı ile ilişkili etmenlerin analizi sonucunda bağırsak paraziti görülme riskini artıran faktörler arasında, anne-baba eğitim durumlarının düşük oluşu, gelir düzeyinin düşük olması, ailedeki birey sayısının fazlalığı, beslenme ve hijyen alışkanlık-ları ve tırnak yeme alışkanlığı olduğu saptanmıştır. Sonuç: Öğrencilerin ve ailelerin parazitlerin bulaş yolları hakkında bilgilendirilmesi, hem okul ortamında hem de evde sanitasyonun sağlanması parazit bulaşını azaltabilir. Özellikle dezavantajlı grupların bulundu-ğu riskli bölgelerde, parazitlerden korunma konusunda hem ailelere hem de çocuklara eğitimler düzen-lenmesinin, çocukların hijyen konusunda bilinçlendirilmelerinin sağlanmasının ve parazit taramaları yapılmasının, parazit yoğunluğunu azaltabilecek uygulamalardan olduğu düşünülmektedir.

Keywords

• Parazit
• öğrenci
• prevalans
• tek sağlık

References

1. 1. WHO.int. [homepage on the internet]. Prevention and Control of Intestinal Parasitic Infections. Who Tech Rep Ser. 1987 (749):7-86.2. [Cited 20 January 2024]. Available from: www.who.int/publications/i/item/WHO-TRS-749.
2. 2. Wakid D, Hamdi M. Intestinal parasitic infection among food handlers in holy city Makkah during Hajj season 1428 Hegira. Medical Science. 2009;16(1):39–52.
3. 3. Alum A, Rubino JR, Ijaz MK. The global war against intesti-nal parasites--should we use a holistic approach? Int J Infect Dis. 2010; 14(9):e732–8.
4. 4. Shahdoust S, Niyyati M, Haghighi A, Azargashb E, Khatami-nejad M.R. Prevalence of intestinal parasites in referred individuals to the medical centers of Tonekabon city, Ma-zandaran province. Gastroenterol Hepatol Bed Bench. 2016;9(1):75–79.
5. 5. Mengistu A, Gebre-Selassie S, Kassa T. Prevalence of intes-tinal parasitic infections among urban dwellers in so-uthwest Ethiopia. Ethiop. J. Health Dev. 2007; 21(1):12-17.
6. 6. Getachew T, Argaw A. Intestinal helminth infections and dietary diversity score predict nutritional status of urban schoolchildren from southern Ethiopia. BMC Nutrition. 2017; 3:1-9.
7. 7. Yapıcı F, Sönmez Tamer G, Arısoy ES. Çoçuklarda bağırsak parazitlerinin dağılımı ve bununla ilişkili etmenler. Türkiye Parazitoloji Dergisi. 2008; 32:346-50.
8. 8. Balcı YI, Türk M, Polat Y, Erbil N. Denizli’deki Çocuklarda İntestinal Parazitlerin Dağılımı. Türkiye Parazitoloji Dergisi. 2009; 33(4):298-300.

9. 9. Gökler ME, Doğan N, Ayhan E, Koçman NÜ, Bugrul N, Işıklı B. İlköğretim Çağındaki Öğrencilerde Bağırsak Paraziti Sıklı-ğı ve Sağlık Eğitiminin Parazitlilik Düzeyine Etkisi. Med. Res. Rep. 2019; 2(1):13-17.
10. 10. Saygı G, Oğuztürk H, Akın Z. İki köy ilköğretim okulu öğren-cilerinde bağırsak parazitlerinin dağılımı. Türkiye Parazito-loji Dergisi. 2002; 26(3):292-298.
11. 11. Göz Y, Aydın A, Tuncer O. Hakkari 23 Nisan İlköğretim Okulu öğrencilerinde bağırsak parazitlerinin yaygınlığı. Tür-kiye Parazitoloji Dergisi. 2005; 29(4):268-270.
12. 12. Cengiz ZT, Akbayram S, Çiçek M, Yılmaz H. Van’da ilköğre-tim okulu öğrencilerinde saptanan bağırsak parazitozları. Türkiye Parazitoloji Dergisi. 2009; 33(4): 289-293.
13. 13. Coşkun S. İlkokul Öğrencilerinde Bağırsak Parazitlerinin Araştırılması. Mikrobiyoloji Bülteni. 1991;25:367-372.
14. 14. Çelik T, Daldal N, Karaman Ü, Aycan ÖM, Atambay M. Ma-latya ili merkezinde üç ilköğretim okulu çocuklarında ba-ğırsak parazitlerinin dağılımı. Türkiye Parazitoloji Dergisi. 2006; 30(1):35-38.
15. 15. Ulukanlıgil M. Şanlıurfa’da okul çocuklarında uygulanan bağırsak solucanları kontrol programının 2001–2005 sonuç-ları. Türkiye Parazitoloji Dergisi. 2006; 30(1):39-45.
16. 16. Doni NY, Zeyrek FY, Simsek Z, Gurses G, Sahin İ. Risk factors and relationship between intestinal parasites and the growth retardation and psychomotor development delays of children in Sanliurfa, Turkey. Türkiye Parazitoloji Dergisi. 2015; 39(4):270.
17. 17. Koruk I, Simsek Z, Tekin Koruk S, Doni N, Gürses G. Intesti-nal parasites, nutritional status and physchomotor deve-lopment delay in migratory farm worker's children. Child Care Health Dev. 2010; 36(6):888-894.
18. 18. Doni NY, Gurses G, Simsek Z, Zeyrek FY. Prevalence and associated risk factors of intestial parasites among children of farm workers in the southeastern Anatolian region of Turkey. Ann Agric Environ Med. 2015; 22(3):438-442.
19. 19. Fan CK, Liao CW, Lyu SY, Sukati H, Ji DD, Cho CM, et al. Prevalence of intestinal parasitic infections among primary schoolchildren in areas devoid of sanitation in northwes-tern Kingdom of Swaziland, Southern Africa. Pathog Glob Health. 2012; 106(1):60-62.
20. 20. Khedri M, Piri M, Matini M. Intestinal parasitic infection among mentally handicapped students in the Islamic Re-public of Iran. East Mediterr Health J. 2021; 27(9):868-873.
21. 21. Ulhaq Z, Khan W, Khan MF, Kabir M, Ujjan AA, Ullah W, et al. Prevalence of intestinal parasitic diseases in school children of rural areas of district Lower Dir, Pakistan. Braz J Biol. 2021; 82:e243150.
22. 22. Kaplan M, Keleştemur N. Elazığ Namık Kemal İlköğretim Okulu Öğrencilerinde Bağırsak Parazitleri Görülme Sıklığı. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi. 2009; 23(1):21–24.
23. 23. Mahmoudvand H, Badparva E, Khalaf AK, Niazi M, Khatami M, Nazer MR. Prevalence and associated risk factors of in-testinal helminthic infections in children from Lorestan province, Western Iran. Parasite Epidemiol Control. 2020;9:e00136.