Abstract Painting: Tendencies, Doctrines and Anti-Thesis

Abstract

Soyut Resim Sanatı: Eğilimler, Öğretiler ve Karşı İddia

Öz

1900’lerin başından itibaren Rusya’dan Almanya’ya, Fransa’dan Birleşik Devletler’e dek neredeyse tüm batı dünyasının öncü akımı kabul edilen soyut resim, yalnızca yoğun bir muhteva barındırması nedeniyle değil ama aynı zamanda biçimsel bir yenilik sunduğu için de en gözde sanat formu olarak değer görmüştür. Dahası, gerek akademik ortamlarda gerekse avan-garde olarak tabir edilip akademi karşıtlığıyla bilinen sanat çevrelerinde olsun soyut resim yapmak bir bakıma öncü olmanın şartı haline gelmiş ve hatta kimi dönemlerde bu akım, tek gerçek sanat olarak kabul edilmiştir. İlginçtir; evrensel / esas doğa formlarından oluşması ve aynı anda felsefî bir derinliğe de sahip olması nedeniyle başköşeye oturtulmuş olan bu sanat akımı, bir süre sonra, üstelik tam da bu nedenlerden dolayı gözden düşmüştür. 1950’lerden sonra İngiltere ve özellikle de ABD’de kendini gösteren farklı bazı eğilimler, soyut sanatı aşırı uhrevî, felsefî ve -tabir yerindeyse- ulvî olduğu gerekçesiyle topa tutmuştur. Düne kadar, nesnel gerçekçiliğin sanatın ahlakına yakışmayan bir taklitçilik olarak görülüp kınandığı sanat ortamları, birden bire ortaya çıkan bu soyut / soyutlama karşıtı gurubun nesnelcilik tutkusuyla şaşkına dönmüştür. 

Anahtar Kelimeler

• soyut resim,tin,nesnelcilik,pop sanatı,yeni figüratif

Kaynakça

1. Referans1Aliçavuşoğlu, E. (Editör). (2001). Sanatı ve Yaşamıyla Andy Warhol. İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
2. Referans2Bonfand, A. (1994 / 2015). Soyut Sanat, (çev. Işık Ergülen), Ankara: Dost Kitabevi
3. Referans3Bozkurt, N. (1995). Sanat ve Estetik Kuramları, İstanbul: Sarmal Yayınevi
4. Referans4Dempsey, A. (2002 / 2007). Modern Çağda Sanat, (çev. Osman Akınhay). İstanbul: Akbank Kültür Sanat Yayınları.
5. Referans5Fineberg, J. (2011 / 2014). 1940’tan Günümüze Sanat (çev. Simber Atay ve Göral Yılmaz). İzmir: Karakalem Yayınları
6. Referans6Gans, J.H. (1974 / 2014). Popüler Kültür ve Yüksek Kültür (çev. Emine O. İncirlioğlu). İstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
7. Referans7Gombrich, E.H. (1972 / 1976). Sanatın Öyküsü. (çev. Bedrettin Cömert). İstanbul. Remzi Kitabevi
8. Referans8Harrison, H. (2000). Imaging Jackson Pollock, New York: Thunder’s Mouth Press

9. Referans9İzzetbegoviç, A. (1980 / 2011). Doğu Batı Arasında İslam (çev. Salih Şaban), İstanbul: Yarın Yayınları
10. Referans10Kandinsky, W. (1911 / 2013). Sanatta Ruhsallık Üzerine, (çev. Gülin Ekinci). İstanbul: Altıkırkbeş Yayınları
11. Referans11Katzin, J. (2010). Perception, Expectation, and Meaning in Barnett Newman’s Stations of the Cross Series, Connecticut: Wesleyan University
12. Referans12Ragon, M. (1987). Modern Sanat (çev. Vivet Kanetti). İstanbul: Cem Yayınevi
13. Referans13Rosenberg, H. (1960). The Tradition of the New, New York: Da Capo Press
14. Referans14Tomkins, C. (1980).Robert Rauschenberg and the Art World of Our Time, New York: Penguin Books
15. Referans15Tunalı, İ. (1981). Felsefenin Işığında Modern Resim, İstanbul: Remzi Kitabevi
16. Referans16Turani, A. (1971). Dünya Sanat Tarihi, Ankara: Türkiye İş Bankası Yayınları
17. Referans17Yıldırım, M. (2011). İslam Sanatı ve Estetiğinin Temelleri, Konya: Palet Yayınları