DİJİTAL DÖNÜŞÜMÜN ETKİSİNDE SPOR GAZETECİLĞİNE YENİ BİR BAKIŞ OLARAK “İKİNCİL GAZETECİLİK”

Öz

Dijital dönüşüm; haberin üretim, dağıtım ve tüketim süreçlerini derinden etkileyerek geleneksel gazetecilik davranışlarını gözle görülür bir biçimde değiştirmektedir. Çalışma spor örgütlerinin yeni medya araçlarını kullanma biçimlerinin spor gazeteciliğine olan etkisini “ikincil gazetecilik” kavramı çerçevesinde açıklamayı amaçlayan kavramsal bir makaledir. Günümüzde spor örgütleri ve kulüpleri, resmi sosyal medya hesaplarıyla haberi doğrudan kamuoyuyla paylaştıkları için geleneksel spor gazeteciliğinin haberin kaynağı olma rolündeki özgünlüğünü ortadan kaldırmaktadırlar. Bu durum, spor gazetecilerinin birincil haber kaynaklarına erişimini kısıtlayarak onları spor örgütlerinin paylaştığı içerikleri takip edip yayınlayan aktörlere dönüştürmektedir. “İkincil gazetecilik” olarak kavramsallaştırılan söz konusu süreçte, gazeteciler haberin üreticisi olmaktan ziyade sosyal medya içeriklerini yeniden işleyen, yorumlayan ve yayan bir noktaya evrilmektedirler. Bu noktada haber üretiminde sıradanlık, haber kaynağı çeşitliğinin daralması ve gazeteciliğin özünde bulunan eleştirel bakış açısının zayıflaması gibi olumsuz riskler ortaya çıkmaktadır. Çalışmanın sonucunda spor gazetecilerinin bu süreçten en az hasarla çıkabilmesi için dijital okuryazarlık yeteneklerini geliştirmeleri, bağımsız kaynaklara yönelmeleri ve mesleki etikten taviz vermemeleri önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital dönüşüm
• Spor gazeteciliği
• İkincil gazetecilik
• Sosyal medya
• İletişim çalışmaları

“SECONDARY JOURNALISM” AS A NEW PERSPECTIVE ON SPORTS JOURNALISM UNDER THE IMPACT OF DIGITAL TRANSFORMATION

Öz

Digital transformation deeply affects the processes of production, distribution, and consumption of news, radically changing traditional journalistic behaviors. This study is a conceptual article aiming to address the impact of sports organizations' use of new media tools on sports journalism within the framework of the concept of 'secondary journalism.' Today, sports organizations and clubs weaken the role of traditional sports journalists as the sole source of news by sharing news directly with the public through their official social media accounts. This situation restricts sports journalists' access to primary news sources and transforms them into actors who follow and resharing the content published by sports organizations. In this process, termed 'secondary journalism,' journalists become processors and disseminators of content rather than primary news producers. This transformation brings along risks such as a decrease in originality in news production, a narrowing of the diversity of news sources, and a weakening of the critical power of journalism. As a result of the study, it is recommended that sports journalists develop their digital literacy skills, turn to independent alternative sources, and not compromise on professional ethical principles in order to emerge from this process with minimal damage.

Anahtar Kelimeler

• Digital transformation
• Sports journalism
• Secondary journalism
• Social media
• Communication studies

Kaynakça

1. Aktaş, M. K., & Avşar, Z. (2024). The impact of social media on traditional sports journalism. Bulletin of LN Gumilyov Eurasian National University. Journalism Series, 147(2), 25–31.
2. Alp, H., & Turan, E. (2018). Gelenekselden dijitale medyanın dönüşümü çerçevesinde CNN Türk ve NTV internet sitelerinin karşılaştırmalı analizi. Electronic Turkish Studies, 13(29).
3. Aydoğan, D. (2013). Türkiye’de dijital gazetecilik: Habertürk ve Hürriyet gazeteleri örneği. Turkish Online Journal of Design, Art and Communication, 3(3), 26–40.
4. Bayram, P. (2022). Dijital çağda gazetecilik: Geleneksel ve dijital gazetecilik pratiklerinin karşılaştırılması. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 58, 153–169.
5. Benson, R. (2006). News media as a “journalistic field”: What Bourdieu adds to new institutionalism, and vice versa. Political Communication, 23(2), 187–202.
6. Birsen, H. (2005). İnternet haberciliği ve aktif izlerkitle ilişkisi çerçevesinde etik tartışmalar. Selçuk İletişim, 3(4), 68–79.
7. Boyer, D. (2013). The life informatic: Newsmaking in the digital era. Cornell University Press.
8. Boyle, R., & Haynes, R. (2009). Power play: Sport, the media and popular culture. Edinburgh University Press.

9. Budak, E. (2019). Türk medyasında dijital spor yayıncılığı üzerine bir araştırma. TRT Akademi, 4(8), 226–245.
10. Chadwick, A. (2017). The hybrid media system: Politics and power. Oxford University Press.
11. Daly, A. (2012). Private power and new media: The case of the corporate suppression of WikiLeaks and its implications for the exercise of fundamental rights on the Internet. In Human rights and risks in the digital era: Globalization and the effects of information technologies (pp. 81–96). IGI Global.
12. Deuze, M. (2005). Popular journalism and professional ideology: Tabloid reporters and editors speak out. Media, Culture & Society, 27(6), 861–882.
13. Ebert, C., & Duarte, C. H. C. (2018). Digital transformation. IEEE Software, 35(4), 16–21.
14. Friedrichsen, M., & Kamalipour, Y. R. (Eds.). (2017). Digital transformation in journalism and news media. Springer.
15. Henderson, K., & Cremedas, M. (2017). Are traditional journalism principles still alive and well in today’s local TV newsrooms? Electronic News, 11(4), 245–262.
16. Hirschheim, R. (2008). Some guidelines for the critical reviewing of conceptual papers. Journal of the Association for Information Systems, 9(8), 432–441.
17. Hutchins, B., & Rowe, D. (2012). Sport beyond television: The internet, digital media and the rise of networked media sport. Routledge.
18. Jaakkola, E. (2020). Designing conceptual articles: Four approaches. AMS Review, 10(1), 18–26.
19. Kalsın, B. (2016). Geçmişten geleceğe internet gazeteciliği: Türkiye örneği. International Journal of Social Science, 42, 75–94.
20. Karaduman, S. (2017). Eleştirel söylem çözümlemesinin eleştirel haber araştırmalarına katkısı ve sunduğu perspektif. Maltepe Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 4(2), 31–46.
21. Karagöz, K. (2016). Determining factors of Turkey's export performance: An empirical analysis. Procedia Economics and Finance, 38, 446–457.
22. Koçyiğit, M., & Koçyiğit, A. (2018). Değişen ve gelişen dijital iletişim: Yazılabilir web teknolojisi (Web 2.0). In V. Çakmak & S. Çavuş (Eds.), Dijital kültür ve iletişim (pp. xx–xx). Literatürk Yayınları.
23. Kürkçü, D. D. (2016). Spor haberciliği ve Twitter: Ulusal spor gazeteleri üzerine bir araştırma. İNET-TR’16: XXI. Türkiye’de İnternet Konferansı Bildirileri.
24. Leandros, N. (2011). Structural media pluralism: Media concentration and systemic failures in Greece. International Journal of Communication, 4, 886–905.
25. Molyneux, L., & Holton, A. (2015). Branding (health) journalism: Perceptions, practices, and emerging norms. Digital Journalism, 3(2), 225–242.
26. Newman, N. (2022). How publishers are learning to create and distribute news on TikTok. Reuters Institute for the Study of Journalism.
27. Özel, S., & Alkan, E. (2023). Spor gazeteciliğinde asparagas haber sorunu. İletişim Kuram ve Araştırma Dergisi, 63, 187–209.
28. Özkesen, A. Y. (2021). Gazeteciler anlatıyor: 50 profesyonel gazetecinin mesleki anıları. İkilem Yayınları.
29. Rao, S. (2014). Covering rape in shame culture: Studying journalism ethics in India’s new television news media. Journal of Mass Media Ethics, 29(3), 153–167.
30. Özsoy, S. (2011). Türkiye'de bilişim teknolojisi ile değişen spor gazeteciliği. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 41, 81–102.
31. Şen, A. F., & Yılar, Ö. E. (2020). Türkiye’de gazeteciliğin dijital dönüşümü. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30(2), 391–414.
32. Şenyüz, M. (2018, February 7). Gazeteciliğin merdiven altı: İnternet haberciliği ve gelecek güzel günler. Journo. https://journo.com.tr/internet-haberciligi-nereye- gidiyor
33. Taşkıran, İ. A. (2018). Dijital yerli gazetelerin sosyal medya stratejileri. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 30, 218–240.
34. Triantafyllou, S., & Antonopoulou, P. (2022). Sports journalism into the digital environment: New forms of reporting. (Yayın bilgileri eksik – dergi/kitap adı eklenmeli).
35. Tunca, L., & Çağlar, N. (2022). Yerel gazetelerde dijital dönüşüm. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 13(34), 603–618.
36. Uth, B., Stehle, H., Wilhelm, C., Detel, H., & Podschuweit, N. (2025). The journalism– audience relationship in the digital age. Journalism, 26(1), 45–64.
37. Van der Haak, B., Parks, M., & Castells, M. (2012). The future of journalism: Networked journalism. International Journal of Communication, 6, 2923–2938. Wenner, L. A. (Ed.). (1998). MediaSport. Psychology Press.