Etik Dışı Müzakere Taktikleri ve Kültür: İki Ülke Karşılaştırması
Öz
Amaç :Bu çalışma, “sahte davranma, aldatma, yalan söyleme” şeklindeki üç tür “etik dışı müzakere taktiğini” ortak bir araştırma modeli altında toplamayı ve bu etik dışı taktikler üzerinde yatay ve dikey bireyciliğin - toplulukçuluğun kültürel etkilerini ortaya koymayı amaçlamaktadır.
Tasarım/Yöntem:Bu çalışma Türkiye ve Bosna-Hersek’te farklı sektörlerde çalışan toplam 412 kişinin (Türkiye 170, Bosna-Hersek 242) 2013 yılında toplanan anket cevapları kapsamında yapılmıştır.
Sonuçlar:Etik dışı müzakere taktiklerinin yaygın kullanılan üçlü sınıflandırması –aldatma, sahte davranma, yalan söyleme- başlıkları altında bu çalışmada teyit edilmiştir. Dikey bireyciliğin pozitif, yatay toplulukçuluğun ise negatif yönde üç etik dışı müzakere taktiği ile ilişkisi ortaya konmuştur. Çalışanların etik dışı taktikleri kullanmayı onaylama düzeyleri Türkiye’deki çalışanların, Bosna-Hersek’teki çalışanlara göre anlamlı düzeyde daha yüksek olarak bulunmuştur.
Özgün Değer:Literatürde, “etik dışı - katı müzakere taktikleri” olarak adlandırılabilen, “etik olarak sorunlu-şüpheli görülebilen” müzakere taktikleri ile ilgili farklı sınıflandırmaların ve bu taktiklerin etkileri konusunda farklı görüşlerin yeni bir bağlamda incelenmesidir
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Al-Khatib, J., Rawwas, M. Y. A., Swaidan, Z., ve Rexeisen, R. J. (2005). The ethical challenges of global business-to-business negotiations: An empirical investigation of developing countries marketing managers. Journal of Marketing Theory and Practice, 13(4), 46–60.
- Boles, T. L., Croson, R., ve Murnighan, J. K. (2000). Deception and retribution in repeated ultimatum bargaining. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 83(2), 235–259.
- Chiou, J.-S. (2001). Horizontal and vertical individualism and collectivism among college students in the United States, Taiwan, and Argentina. Journal of Social Psychology, 141(5), 667–678.
- Churchill, G. A. (1979). A paradigm for developing better measures of marketing constructs. Journal of Marketing Research, 16(1), 64–73.
- Cramton, P. C., ve Dees, J. G. (1993). Promoting honesty in negotiation: An exercise in practical ethics. Business Ethics Quarterly, 3(4), 359–394.
- Curhan, J. R., Elfenbein, H. A., ve Xu, H. (2006). What do people value when they negotiate? Mapping the domain of subjective value in negotiation. Journal of Personality and Social Psychology, 91(3), 493–512.
- Elahee, M. N., Kirby, S. L., ve Nasif, E. (2002). National culture, trust, and perceptions about ethical behavior in intra- and crosscultural negotiations: An analysis of NAFTA countries. Thunderbird International Business Review, 44(6), 799–818.
- Erkus, A., ve Banai, M. (2011). Attitudes towards questionable negotiation tactics in Turkey. International Journal of Conflict Management, 22(3), 239–263.Foo, M. D., Elfenbein, H. A., Tan, H. H., ve Aik, V. C. (2004). Emotional Intelligence and negotiation: The tension between creating and creating value. International Journal of Conflict Management, 5(4), 411–429.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Ünsal Sığrı
*
0000-0002-8870-7398
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
31 Aralık 2018
Gönderilme Tarihi
25 Eylül 2018
Kabul Tarihi
31 Aralık 2018
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Cilt: 3 Sayı: 2
Cited By
Arabulucuk Yetkinliği Ölçeği: Bir Ölçek Geliştirme Çalışması
İş ve İnsan Dergisi
https://doi.org/10.18394/iid.629474ANAYASA YAPIM SÜRECİNDE DEVLETİN MÜZAKERECİ ROLÜ ÜZERİNE AKADEMİSYEN GÖRÜŞÜ
R&S - Research Studies Anatolia Journal
https://doi.org/10.33723/rs.1629815