SOSYAL BİLGİLER ÖĞRETMEN ADAYLARININ PANDEMİ DÖNEMİNDE GERÇEKLEŞEN UZAKTAN ÖĞRETMENLİK UYGULAMALARINA YÖNELİK GÖRÜŞLERİ: SORUNLAR, ÖNERİLER VE COĞRAFYA ÖĞRETİMİNDE MATERYAL KULLANIMI

Öz

Öğretmen adaylarının ilk meslek deneyimlerini yaşadığı, öğretmenlik becerilerini kazandığı öğretmenlik uygulamaları lisans döneminde edinecekleri en önemli yaşantılardan biridir. Araştırma; pandemi sürecinde çevrim içi öğretmenlik uygulamalarının etkililiğini ve verimliliğini ortaya koymak, öğretmen adaylarının uygulama sürecinde yaşamış oldukları sorunlara ürettikleri çözüm önerilerini incelemek amacıyla yapılmıştır. 2020-2021 eğitim öğretim yılında Sinop Üniversitesi Sosyal Bilgiler Eğitimi Anabilim Dalında öğrenim görmekte olan 7 öğretmen adayı araştırmanın çalışma grubunu oluşturmaktadır. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseni kullanılmıştır. Katılımcıların edinmiş oldukları deneyimler odak grup görüşmesi ile ortaya çıkarılmıştır. Veri toplama aracı olarak açık uçlu sorulardan oluşan ve araştırmacılar tarafından geliştirilen görüşme soruları kullanılmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz yöntemi ile çözümlenmiş ve makalede öğretmen adaylarının görüşlerine doğrudan alıntılarla yer verilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre öğretmen adaylarının uygulama sırasında en çok yaşadıkları sorunlar, teknik aksaklıklar ve öğrencilerin katılımının az olmasıdır. Öğretmen adayları ilerleyen yıllarda eğitimde uzaktan ders uygulamalarının olmaması gerektiği yönünde ortak görüş bildirmişlerdir.

Anahtar Kelimeler

• Uzaktan Eğitim
• Öğretmenlik Uygulamaları
• Coğrafya Kazanımları
• Pandemi

OPINIONS OF SOCIAL STUDIES TEACHER CANDIDATES ON DISTANCE TEACHING PRACTICES DURING THE PANDEMIC PERIOD: PROBLEMS, SUGGESTIONS AND USE OF MATERIALS IN GEOGRAPHY TEACHING

Öz

Teaching practices, in which teacher candidates have their first professional experience and gain their teaching skills, are one of the most important experiences they will acquire during the undergraduate period. The research was conducted in order to reveal the effectiveness and efficiency of online teaching practices during the pandemic process and to examine the solution proposals produced by pre-service teachers to the problems they experienced during the implementation process. 7 pre-service teachers studying at the Social Studies Education Department of Sinop University in the 2020-2021 academic year constitute the study group of the research. Phenomenology design, one of the qualitative research methods, was used in the research. The experiences of the participants were revealed through the focus group interview. An interview form consisting of open-ended questions and developed by the researchers was used as a data collection tool. The data obtained were analyzed with the descriptive analysis method and the opinions of the pre-service teachers were included in the article with direct quotations. According to the results of the research, the most common problems experienced by the pre-service teachers during the application are the technical problems and the low participation of the students. Pre-service teachers expressed a common opinion that there should be no distance course applications in education in the following years.

Anahtar Kelimeler

• Distance Education
• Pandemic
• Teaching Practices
• Geography Learning Outcomes

Kaynakça

1. Akmeşe, P. P., & Kayhan, N. (2021) Koronavirüs (Covıd-19) salgınında özel eğitimde öğretmenlik uygulaması dersi ve öğretmen deneyimleri. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(1), 73-104.
2. Alkan, C. (1987). Açıköğretim uzaktan eğitim sistemlerinin karşılaştırmalı olarak incelenmesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Yayınları No:157. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi.
3. Arar, A. (1999). Uzaktan eğitimin tarihi gelişimi, uzaktan eğitim uygulama modelleri ve maliyetleri, Birinci Uzaktan Eğitim Sempozyumu bildiriler kitabı içinde (ss. 25-28). Ankara Kara Kuvvetleri Eğitim ve Doktrin Komutanlığı, 15-16 Kasım 1999.
4. Arıcı, B. (2021). Türkçe öğretmeni adaylarının Millî Eğitim Bakanlığı öğretmenlerinin uzaktan (EBA, Zoom, Meet vb.) programlar üzerinden yaptıkları canlı derslere ilişkin görüşleri. TURAN-SAM, 13(49), 238-246.
5. Bayındır, N. (2021). Adayların uzaktan web tabanlı öğretmenlik uygulamalarına ilişkin değerlendirmeleri. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Türk Dünyası Uygulama ve Araştırma Merkezi Eğitim Dergisi, 6(1), 1-11.
6. Bloor, M., & Wood, F. (2006). Phenomenological Methods. In Keywords in Qualitative Methods. 129-131. London: SAGE Publications Ltd. doi:10.4135/9781849209403
7. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de uzaktan eğitimin dünü, bugünü ve yarını. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(2), 85-124.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Yayıncılık.

9. Can, E., & Günbayı, İ. (2021). Covid-19 pandemi sürecinde eğitim bilişim ağı (EBA) üzerinden gerçekleştirilen uzaktan eğitim uygulamasına ilişkin ilkokul yönetici ve öğretmenlerinin görüşleri. Asya Studies, 5(16), 279-303.
10. Çukadar, S., & Çelik, S. (2003). İnternete dayalı uzaktan öğretim ve üniversite kütüphaneleri. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 4(1), 31-42.
11. Gibbs, A. (1997). Focus groups. Social Research Update, 19(8), 1-8.
12. Güleç, Ç. (2021). Uzaktan eğitim sürecinde coğrafya eğitimi. Internatıonal congress of eurasian social sciences-5, 164-175.
13. Günbayı, İ. (2019). Nitel araştırmada veri analizi: tema analizi, betimsel analiz, içerik analizi ve analitik genelleme, 23 Haziran 2021 tarihinde http://www.nirvanasosyal.com/h-392-nitel-arastirmada-veri-analizi- tema-analizi-betimsel-analiz-icerik-analizi-ve-analitik- genelleme.html adresinden edinilmiştir.
14. Holmberg, B. (2005). Theory and practice of distance education. London: Routledge.
15. Hughes, D. L., & DuMont, K. (2002). Using focus groups to facilitate culturally anchored research. Ecological research to promote social change (pp. 257-289). Boston, MA: Springer.
16. Kılınç, N. (2021). Öğretmen görüşleri doğrultusunda pandemi sürecinde coğrafya eğitimi. Anatolian Turk Education Journal, 3(1), 35-59.
17. Kırık, A. (2014). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi, 0(21), 73-94.
18. Kidd, W. & Murray, J. (2020). The Covid-19 pandemic and its effects on teacher education in England: How teacher educators moved practicum learning online. European Journal of Teacher Education, 43(4), 542-558. doi:10.1080/02619768.2020.1820480
19. Krueger, R. A. (2014). Focus groups: A practical guide for applied research. London: Sage publications.
20. Kunç, Ş., & Varol, A (1994). 21. yüzyıl eğitiminde teknoloji kullanımı ve mesleki teknik eğitim. Endüstriyel Teknoloji, Bilimsel ve Teknik Dergi, 1(1), 41-46.
21. Mahlangu, V. P. (2018). The good, the bad, and the ugly of distance learning in higher education. Trends in e-Learning, pp. 17-29.
22. McKnight, M. (2000). Distance education: Expressing emotions in video-based classes. Paper presented at the Annual meeting of the Conference on College Composition And Communication, Minneapolis, Minnesota.
23. MEB, (2021). Yenilik ve eğitim teknolojileri genel müdürlüğü, 15 Haziran 2021 tarihinde http://yegitek.meb.gov.tr/www/tarihce/icerik/15 adresinden edinilmiştir.
24. Miles, M. B., & Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. California: Sage Publications.
25. Mohebi, L., & Meda, L. (2021). Trainee Teachers’ Perceptions of Online Teaching During Field Experience with Young Children. Early Childhood Education Journal, 49(6), 1189-1198.
26. Moore, J. L., Dickson Deane, C., & Galyen, K. (2011). E-learning, online learning, and distance learning environments: Are they the same? The Internet and Higher Education, 14(2), 129-135.
27. Moyo, N. (2020). COVID-19 and the future of practicum in teacher education in Zimbabwe: Rethinking the ‘new normal’ in quality assurance for teacher certifcation. Journal of Education for Teaching, 46(4), 536–545. https://doi.org/10.1080/02607476. 2020.1802702
28. Oringderff, J. (2004). My way: Piloting an online focus group. International Journal of Qualitative Methods, 3(3), 69-75.
29. Papi, C., & Büyükaslan, A. (2007). Türkiye ve Fransa’daki uzaktan eğitimde gelişmeler: Hangi eğitim hakkı. Marsilya: Colloque Tice Mediterranee-Uzaktan Eğitimde İnsan/Değişim Sorunsalı, Vol. 2.
30. Perraton, H. (1988). A theory for distance education. In D. Stewart, D. Keegan, & B. Holmberg (Eds.), Distance education: International perspectives, 34-45. New York: Routledge.
31. Pozdnyakova, O., & Pozdnyakov, A. (2017). Adult students’ problems in the distance learning. Procedia Engineering, Volume 178, 243-248.
32. Rüzgar, N. S. (2004). Distance education in Turkey. Turkish Online Journal of Distance Education, 5(2), 22-32.
33. Samur, Y., Akgün, E., ve Duman, B. (2011). Distance Education in Turkey: Past- Present – Future. Uluslararası Yükseköğretim Kongresi: Yeni Yönelimler ve Sorunlar (UYK-2011). 27-29 Mayıs 2011, İstanbul; 2. Cilt / Bölüm XI / Sayfa 1325-1330.
34. Sherry, L. (1996). Issues in distance learning. International Journal of Educational Telecommunications, 1(4), 337-365.
35. Stanford Encyclopedia of Philosophy, (2013). 22 Haziran 2021 tarihinde https://plato.stanford.edu/entries/phenomenology/ adresinden edinilmiştir.
36. T.C. Anayasa Mahkemesi, (2021). 1982 Anayasası, 07 Ağustos 2021 tarihinde https://www.anayasa.gov.tr/tr/mevzuat/anayasa/ adresinden edinilmiştir.
37. UNESCO, (2020). COVID-19 educational disruption and response. Retrieved from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000376061
38. Valentine, D. (2002). Distance learning: Promises, problems, and possibilities. Online Journal of Distance Learning Administration, 5(3). https://www.westga.edu/~distance/ojdla/fall53/valentine53.html adresinden 17 Haziran 2021 tarihinde edinilmiştir.
39. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
40. Yıldız, T., & Gündüz, Ş. (2019). Opinions of secondary school teachers about the EBA course e-contents: A qualitative study. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry, 10(2), 243-266.