YEŞİL PAPAĞANLAR (PSİTTACULA KRAMERİ) VE TÜRKİYE’DEKİ HABİTATLARININ COĞRAFİ AÇIDAN DEĞERLENDİRİLMESİ
Öz
Yeşil papağanların (Psittacula krameri) doğal yaşam alanları bir diğer söyleyişle anavatanları Orta
Afrika ve Güney Asya’dır, otuz beş ülkede yerli tür olarak bulunmaktadır.
Bununla birlikte otuz altı farklı ülkede olduğu gibi Türkiye’de de egzotik
türler olarak yaşayabilmektedir. Tutsak hayvan olarak getirildikleri bu
ülkelerde kafeslerden kaçmayı başarmış ve tarla, bahçe ya da şehirlerin
çevresinde çoğalmışlardır. Anavatanlarında Köppen-Geiger iklim sınıflandırmasına
göre tropikal iklim koşulları olmasına karşın, kurak-yarı kurak ikliminden, dağ
iklimine kadar farklı hava koşullarına adapte olmayı başarmışlardır. Türkiye’de
kırsal alanlardan ve tarım alanlarından daha çok şehir içi yeşil alanları
kendilerine yaşam alanı olarak seçtikleri gözlenmektedir. Doğal ve/veya
antropik habitatlarında belli başlı besinleri otlar, çiçekler, nektar, sert
kabuklu ya da taş çekirdekli meyveler, sebzeler, çeşitli tohumlardır.
Türkiye’de ilk kez 1976 yılında, Ankara’da gözlemlendikleri rapor edilmiştir.
Türkiye’deki yaşam alanlarının özellikleri şu şekilde sıralanabilir: 1. Aşırı soğuk geçen kış mevsiminde şehir
iklimin mikroklima alanı oluşturması. Şehirde binaların kışın yaydığı
antropojenik ısı ve kış koşullarında şehir ikliminin kırsal bölgelerden daha
sıcak olması. 2. Şehir içi yeşil alanlarda onlarca egzotik bitki türünün
bulunması. 3. Binaların çatı bölümlerinin ve yeşil alanlardaki egzotik
ağaçların uygun yuvalama koşullarını sunması. 4. Yeşil alanların besin,
barınma, sosyalleşme imkânı sağlayan birer ekosistem işlevi görmesi. 5. Doğal
avcılarının bulunmaması ya da nadiren bulunması. 6. Kayda değer bir
rakiplerinin ve/veya rekabetin olmaması. Yeşil papağanlar birçok Avrupa
ülkesinde ve Avustralya’da tehlikeli ‘işgalci’ tür ya da ‘zararlı’ olarak
değerlendirilmekle birlikte Türkiye’de yerli türlerle ilişkisi ve ekonomik
etkileri konusunda gerçekleştirilmiş ayrıntılı bir araştırma bulunmamaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akyıldırım, B. (2008). Mülteci papağanlar. 1453 İstanbul Kültür ve Sanat Dergisi, 3, 146-152.
- Akyıldırım, B. & Arslan, M. (2018). Türkiye’ye Yerleşen Egzotik Kuş Türleri: Yeşil papağan (Psittacula krameri) ve İskender papağanı (Psittacula eupatria), 20.01.2018 tarihinde http://www.trakus.org/kods_bird/pdf/91371.pdf adresinden edinilmiştir.
- Alderton, D. (2011). The Ultimate Encyclopedia of Caged and Aviary Birds: A Practical Family Reference Guide to Keeping Pet Birds, with Expert Advice on Buying, Understanding, Breeding and Exhibiting Birds: Hermes House.
- Ali, S. (1943). The Book of Indian Birds. Bombay: The Bombay Natural History Society
- BirdLife International. (2016). Psittacula krameri. The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T22685441A93073464., 15.01.2018 tarihinde http://dx.doi.org/10.2305/IUCN.UK.2016-3.RLTS.T22685441A93073464.en adresinden elde edilmiştir.
- BirdLife International. (2018). Species factsheet: Psittacula krameri, International Union for Conservation of Nature and Natural Resources Red List for birds 2017, 15.01.2018 tarihinde (http://datazone.birdlife.org/species/factsheet/rose-ringed-parakeet-psittacula-krameri/details, adresinden edinilmiştir.
- Boyla, K., Aydemir, G. & Eken, G. (1998). The status and distribution of Ring-Necked Parakeet Psittakula krameri in Turkey. Turna, 1, 24-27.
- Brooks, J. E.; Hussain, I. & Ahmad, E. (1988). A Partial Research Bibliography of the Rose-ringed Parakeet (Psittacula Krameri): National Agricultural Research Centre, Pakistan.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Beşeri Coğrafya
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Yayımlanma Tarihi
9 Temmuz 2018
Gönderilme Tarihi
5 Mayıs 2018
Kabul Tarihi
-
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2018 Sayı: 38
Cited By
ANKARA PAPAĞANLARI: EGZOTİK BİR TÜR OLARAK YEŞİL PAPAĞANLAR (PSİTTACULA KRAMERİ) VE ANKARA’DAKİ ANTROPOJENİK HABİTATLARI
lnternational Journal of Geography and Geography Education
https://doi.org/10.32003/igge.854992