Üniversite Öğrencilerinde Gece Yeme Sendromu, Uyku Kalitesi ve Kronotip Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışma; üniversite öğrencilerinde gece yeme sendromu, uyku kalitesi ve kronotip arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntem: Kesitsel tipte planlanan çalışma, 2022 yılı Nisan ile Haziran ayları arasında Kapadokya Üniversitesinde öğrenim gören ve çalışmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 570 (429 kız, 141 erkek) öğrenci ile yürütülmüştür. Çalışmada öğrencilerin sosyodemografik özellikleri, antropometrik ölçümleri, uyku kaliteleri, kronotipleri, gece yeme durumları ve besin tüketim sıklıkları incelenmiştir. Uyku kalitesi “Pittsburgh Uyku Kalitesi (PUKİ)”, kronotip “Morningness-Eveningness Questionnaire (MEQ)” ölçeği ile, gece yeme sendromu ise “Gece Yeme Anketi (GYA)” ile değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin yaş ortalaması 21,20±1,34 yıldır. Öğrencilerin PUKİ puanı ortancası 7 (1-17)’dir. PUKİ sınıflandırmasına göre öğrencilerin %60,5’inin (n=345) uyku kalitesi kötü, %39,5’inin (n=225) uyku kalitesi iyidir. Öğrencilerin MEQ puanı ortancası 53 (20-80)’dir. Kronotip sınıflandırmasına göre katılımcıların %24,9’u (n=142) akşamcıl, %67,2’si (n=383) ara ve %7,9’u (n=45) sabahçıl tiptir. Öğrencilerin GYA’dan aldıkları puan ortancası 27 (12-42)’dir. Katılımcıların %82,8’inde (n=472) gece yeme sendromu bulunurken, %17,2’sinde (n=98) gece yeme sendromu bulunmamaktadır. PUKİ ile MEQ arasında negatif yönde, anlamlı (r=-0,136, p<0,05); PUKİ ile GYA arasında pozitif yönde, anlamlı (r=0,380, p<0,001); GYA ile MEQ arasında negatif yönde, anlamlı ilişki saptanmıştır (r=-0,118, p<0,05). Sonuç: Sonuç olarak, öğrencilerin uyku kaliteleri düştükçe kronotipleri akşamcıl tipe geçmekte akşamcıl kronotipe sahip öğrencilerde ise gece yeme sendromu daha sık görülmektedir. Bu döngü sıklıkla tekrarlanmakta bireysel ve halk sağlığı bazında birçok sağlık riskini de beraberinde getirmektedir. Farkındalık ve bilgilendirme çalışmalarının bu sorunun önüne geçilmesinde önemli bir unsur olduğu düşünülmektedir.

Keywords

• Gece yeme sendromu
• kronotip
• uyku kalitesi
• üniversite öğrencileri

Supporting Institution

Çalışmayı destekleyen herhangi bir kurum bulunmamaktadır.

Evaluation of the Relationship between Night Eating Syndrome, Sleep Quality, and Chronotype in University Students

Abstract

Aim: This study was conducted to evaluate the relationship between night eating syndrome (NES), sleep quality, and chronotype in university students. Method: This cross-sectional study was conducted with 570 students (429 girls and 141 boys) who were studying at Cappadocia University between April and June 2022 and who voluntarily accepted to participate in the study. The students' sociodemographic characteristics, anthropometric measurements, sleep quality, chronotypes, night eating status, and food consumption frequencies were analyzed. Sleep quality was assessed with the Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI), chronotype was assessed with the Morningness-Eveningness Questionnaire (MEQ), and NES was assessed with the Night Eating Questionnaire (NEQ). Results: The mean age of the students participating in the study was 21.20±1.34 years. The median PSQI score of the students was 7 (1-17). According to the PSQI, 60.5% (n=345) of the students had poor sleep quality and 39.5% (n=225) had good sleep quality. The median MEQ score of the students was 53 (20-80). According to the MEQ, 24.9% (n=142) of the participants were evening, 67.2% (n=383) intermediate, and 7.9% (n=45) morning type. The median score of the students in the NEQ was 27 (12-42). Among the participants, 82.8% (n=472) had NES, and 17.2% (n=98) did not have NES. There was a significant, negative correlation between PSQI and MEQ (r=-0.136, p<0.05); a significant, positive correlation between PSQI and NEQ (r=0.380, p<0.001); and a significant, negative correlation between NEQ and MEQ (r=-0.118, p<0.05). Conclusion: In conclusion, as the students' sleep quality decreases, their chronotype shifts to the evening type, and the NES is more common in students with the evening chronotype. This cycle brings with it many individual and public health risks. Awareness and information activities are thought to be important elements in preventing this problem.

Keywords

• Night eating syndrome
• chronotype
• sleep quality
• university students

References

1. 1. Nelson KL, Davis JE, Corbett CF. Sleep quality: An evolutionary concept analysis. Nurs Forum. 2022;57(1):144-151. doi: 10.1111/nuf.12659.
2. 2. Chaput JP, Dutil C, Featherstone R, et al. Sleep timing, sleep consistency, and health in adults: a systematic review. Appl Physiol Nutr Metab. 2020;10(2):232-247. doi: 10.1139/apnm-2020-0032.
3. 3. Alamir YA, Zullig KJ, Kristjansson AL, Wen S, Misra R, Montgomery-Downs H. A theoretical model of college students' sleep quality and health-related quality of life. J Behav Med. 2022;45(6):925-934. doi: 10.1007/s10865-022-00348-9.
4. 4. Montaruli A, Castelli L, Mulè A, et al. Biological rhythm and chronotype: New perspectives in health. Biomolecules. 2021;11(4):487. doi: 10.3390/biom11040487.
5. 5. Van der Merwe C, Münch M, Kruger R. Chronotype differences in body composition, dietary ıntake and eating behavior outcomes: a scoping systematic review. Adv Nutr. 2022;13(6):2357-2405. doi: 10.1093/advances/nmac093.
6. 6. Rose D, Gelaye B, Sanchez S, et al. Morningness/eveningness chronotype, poor sleep quality, and daytime sleepiness in relation to common mental disorders among Peruvian college students. Psychol Health Med. 2015;20(3):345-52. doi: 10.1080/13548506.2014.951367.
7. 7. Mazri FH, Manaf ZA, Shahar S, Mat Ludin AF. The association between chronotype and dietary pattern among adults: A scoping review. Int J Environ Res Public Health. 2019;17(1):68. doi: 10.3390/ijerph17010068.
8. 8. Concepcion T, Barbosa C, Vélez JC, et al. Daytime sleepiness, poor sleep quality, eveningness chronotype, and common mental disorders among Chilean college students. J Am Coll Health. 2014;62(7):441-8. doi: 10.1080/07448481.2014.917652.

9. 9. Shoar S, Naderan M, Mahmoodzadeh H, Shoar N, Lotfi D. Night eating syndrome: a psychiatric disease, a sleep disorder, a delayed circadian eating rhythm, and/or a metabolic condition? Expert Rev Endocrinol Metab. 2019;14(5):351-358. doi: 10.1080/17446651.2019.1657006.
10. 10. Stunkard AJ, Grace WJ, Wolff HG. The night-eating syndrome; a pattern of food intake among certain obese patients. Am J Med. 1955;19(1):78-86. doi: 10.1016/0002-9343(55)90276-x.
11. 11. Çöl BG, Elkin N, Yalçın S, ve ark. Sağlık bilimleri öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları ve obezite durumu. IGUSABDER. 2023;19(3):194-207. doi: 10.38079/igusabder.1146467.
12. 12. Garipağaoğlu M, Kuyrukçu N. Çocuk sağlığı ve kafein. Çocuk Dergisi. 2009;9(3):110-115.
13. 13. Zitser J, Allen IE, Falgàs N, et al. Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) responses are modulated by total sleep time and wake after sleep onset in healthy older adults. PLoS One. 2022;17(6):e0270095. doi: 10.1371/journal.pone.0270095.
14. 14. Horne J, Ostberg O. A self-assessment questionnaire to determine morningness-eveningness in human circadian rhythms. Int J Chronobiol. 1976;4(2):97-110.
15. 15. Agargun MY, Çilli AS, Boysan M, Selvi Y, Güleç M, Kara H. Turkish version of morningness-eveningness questionnaire (MEQ). Sleep Hypn. 2007;9(1):16-23.
16. 16. Allison KC, Lundgren JD, O'Reardon JP, et al. The Night Eating Questionnaire (NEQ): psychometric properties of a measure of severity of the night eating syndrome. Eat Behav. 2008;9(1):62-72. doi: 10.1016/j.eatbeh.2007.03.007.
17. 17. Atasoy N, Saraçlı O, Konuk N, et al. Gece yeme anketi-türkçe formunun psikiyatrik ayaktan hasta popülasyonunda geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anatolian Journal of Psychiatry. 2014;15:238-247. doi: 10.5455/apd.39829.
18. 18. Santos DA, Dawson JA, Matias CN, et al. Reference values for body composition and anthropometric measurements in athletes. PLoS One. 2014;9(5):e97846. doi: 10.1371/journal.pone.0097846.
19. 19. Rothenberg E, Strandhagen E, Samuelsson J, et al. Relative validity of a short 15-item food frequency questionnaire measuring dietary quality, by the diet history method. Nutrients. 2021;13(11):3754. doi: 10.3390/nu13113754.
20. 20. Cichon M. Reporting statistical methods and outcome of statistical analyses in research analyses in research articles. Pharmacol Rep. 2020;72:481-485. doi: 10.1007/s43440-020-00110-5.
21. 21. Uysal H, Ayvaz MY, Oruçoğlu HB, Say E. Üniversite öğrencilerinin beslenme durumu ve uyku kalitesinin değerlendirilmesi. J Turkish Sleep Med. 2018;5(2):31-39. doi: 10.4274/jtsm.69775.
22. 22. Aşılar HR, Yıldırım A, Çebi K, Şahin H. Nowledge, investigation of the relationship between eating attitudes and sleep quality in university students. TJFMPC. 2020;14(1):3-14. doi: 10.21763/tjfmpc.692865.
23. 23. Arslan M, Aydın EB. Üniversite Öğrencilerinde metabolik sendrom riski, fiziksel aktivite, uyku kalitesi ve yorgunluk arasındaki ilişki. Turk J Cardiovasc Nurs. 2022;13(30):9-13. doi: 10.5543/khd.2022.210905.
24. 24. Bumin G, Derhem TA. Üniversite öğrencilerinin çalışma alışkanlıklarının uyku kalitesi, stres ve yorgunluk ile ilişkisi. Ergoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi. 2022;10(2):37-44.
25. 25. Tekin T, Öner N. Üniversite öğrencilerinde öğrenim türü ve cinsiyetin gece yeme sendromuna etkisi. Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2020;(1):141-147. doi: 10.31067/0.2020.252.
26. 26. Riccobono G, Iannitelli A, Pompili A, et al. Night eating syndrome, circadian rhythms and seasonality: a study in a population of Italian university students. Riv Psichiatr. 2020;55(1):47-52. doi: 10.1708/3301.32719.
27. 27. Lent MR, Atwood M, Bennett WL, et al. Night eating, weight, and health behaviors in adults participating in the Daily24 study. Eat Behav. 2022;45:101605. doi: 10.1016/j.eatbeh.2022.101605.
28. 28. Kandeger A, Egilmez U, Sayin AA, Selvi Y. The relationship between night eating symptoms and disordered eating attitudes via insomnia and chronotype differences. Psychiatry Res. 2018;268:354-357. doi: 10.1016/j.psychres.2018.08.003.
29. 29. Haraguchi A, Komada Y, Inoue Y, Shibata S. Correlation among clock gene expression rhythms, sleep quality, and meal conditions in delayed sleep-wake phase disorder and night eating syndrome. Chronobiol Int. 2019;36(6):770-783. doi: 10.1080/07420528.2019.1585366.
30. 30. Sakthivel SJ, Hay P, Mannan H. A Scoping review on the association between night eating syndrome and physical health, health-related quality of life, sleep and weight status in adults. Nutrients. 2023;15(12):2791. doi: 10.3390/nu15122791.
31. 31. Tzischinsky O, Tokatly Latzer I, Alon S, Latzer Y. Sleep quality and eating disorder-related psychopathologies in patients with night eating syndrome and binge eating disorders. J Clin Med. 2021;10(19):4613. doi: 10.3390/jcm10194613.
32. 32. Cleator J, Abbott J, Judd P, Wilding JPH, Sutton CJ. Correlations between night eating, sleep quality, and excessive daytime sleepiness in a severely obese UK population. Sleep Med. 2013;14(11):1151-1156. doi: 10.1016/j.sleep.2013.04.026.
33. 33. Crispim CA, Zimberg IZ, Gomes Dos Reis B, Diniz RM, Tufik S, Túlio De Mello M. Relationship between food intake and sleep pattern in healthy individuals. J Clin Sleep Med. 2011;7(6):659-64. doi: 10.5664/jcsm.1476.
34. 34. Şen G, Kabaran S. Beslenme durumunun duygusal yeme, gece yeme ve uyku kalitesi üzerindeki etkileri. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2021;7(3):284-295. doi: 10.30934/kusbed.95222.
35. 35. Türkiye Beslenme Rehberi 2022 https://hsgm.saglik.gov.tr/tr/web-uygulamalarimiz/357.html Erişim Tarihi: 10.08.2023.
36. 36. Yerlikaya E, Karageçili H. Siirt Üniversitesi sağlık yüksekokulu öğrencilerinin beslenme alışkanlıkları, bilgi düzeyleri ve obezite risklerinin belirlenmesi. Euroasia Journal of Mathematics, Engineering, Natural & Medical Sciences. 2020;7(10):131–136. doi: 10.38065/euroasiaorg.146.
37. 37. Gül K, Gül M. Üniversite öğrencilerinin yiyecek seçimi ve beslenme alışkanlıkları: Balıkesir Üniversitesi Örneği. J Recreation and Tourism Res. 2020;7(4):551–574. doi: 10.31771/jrtr.2020.77.
38. 38. Yıldırım BD, Özçelik Ersü D. Uyku ve Beslenme. Arel Ü. S. Bil. Derg. 2023;7(1):24-32.