Research Article

Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu ile Değerlendirilmesi

Number: 24 December 30, 2024
TR EN

Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu ile Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Araştırma, genel yoğun bakım süreçleri risk analizinin Fine-Kinney metodu ile değerlendirilmesi amacıyla tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Yöntem: Araştırmanın evrenini, İstanbul’da bulunan bir üniversite hastanesinin genel yoğun bakım ünitesi risk değerlendirme süreçleri kapsamında risk değerlendirme ekibi tarafından tespit edilen bütün tehlike ve riskler oluşturmaktadır. Araştırmada örneklem seçilmeden evrenin tamamı kapsama alınmıştır. Risk ve tehlikelerin belirlenmesinde risk değerlendirme ekibinin görüşlerinden, hastanenin geçmiş dönem olay bildirim kayıtlarından ve bölümün işleyişine yönelik dokümanlarından yararlanılmıştır. Tehlike ve risk puanlarının belirlenmesinde ve risklerin önceliklendirilmesinde Fine-Kinney metodu kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada, genel yoğun bakım süreçleri risk değerlendirme çalışmaları kapsamında toplam 67 adet risk belirlenmiştir. Risklerin %53,7’sinin düşük, %25,4’ünün olası, %11,9’unun önemli ve %9’unun yüksek risk kategorisinde yer aldığı tespit edilmiştir. Risklerin çoğunluğunu klinik risklerin oluşturduğu (%32,3), ardından sırasıyla güvenlik (%29), biyolojik (%12,9) ve ergonomik tehlike ve risklerin (12,9) geldiği görülmüştür. Risk puanı en yüksek maddelerin cihaz alarmlarının atlanması sonucu kritik uyarıların dikkatten kaçması (360 puan), oksijen tüpü kaynaklı patlama ve yangın riski (360 puan) ve hasta yakınları tarafından şiddete maruz kalma (270 puan) riskleri olduğu saptanmıştır. Sonuç: Araştırma sonucunda genel yoğun bakım ünitesinde hasta ve çalışan güvenliği açısından kritik seviyede kabul edilebilecek tehlike ve risklerin bulunduğu saptanmış olup, önceliklendirme kapsamında iyileştirme çalışmaları yapılmasının faydalı olacağı düşünülmektedir.

Keywords

Supporting Institution

Çalışmayı destekleyen herhangi bir kurum bulunmamaktadır.

Ethical Statement

Çalışmanın etik kurul izni Bandırma Onyedi Eylül Üniversitesi Sağlık Bilimleri Girişimsel Olmayan Araştırmalar Etik Kurulundan alınmış (Tarih: 19/02/2024, Sayı: 2024-2/9) ve çalışma Helsinki Deklarasyonu prensiplerine uygun olarak yürütülmüştür.

References

  1. 1. Nopasand Asil M, Dostar M, Haji Ali Asgary M. An investigationinto the relationship between hospital information system and hospital performance by patient satisfaction at Rasht Hospitals. Journal of Guilan University of Medical Sciences. 2016;25(98):51-60.
  2. 2. Sağlık Bakanlığı. Yataklı Sağlık Tesislerinde Yoğun Bakım Hizmetlerinin Uygulama Usul ve Esasları Hakkında Tebliğ (Resmî Gazete Sayısı: 28000). https://www.mevzuat.gov.tr/mevzuat?MevzuatNo=15146&MevzuatTur=9&MevzuatTertip=5. Yayımlanma tarihi 20 Temmuz 2011. Erişim tarihi 13 Nisan 2024.
  3. 3. Esfahani K, Seyed Mazhari M. The importance of developing hospital critical care beds number in health system. Journal of Nursing Faculty of Army of Islamic Republic of Iran. 2016;1(2):54-59.
  4. 4. Patil SJ, Ambulkar R, Kulkarni AP. Patient safety in intensive care unit: What can we do better? Indian Journal of Critical Care Medicine. 2023;27(3):163-165. doi: 10.5005/jp-journals-10071-24415.
  5. 5. Akarsu H, Güzel M. Sağlık Sektöründe Tehlike ve Riskler. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Eğitim ve Araştırma Merkezi Yayını, Ankara, 201.
  6. 6. Asefzadeh S, Yarmohammadian MH, Nikpey A, Atighechian G. Clinical risk assessment in intensive care unit. International Journal of Preventive Medicine. 2013;4(5):592-598.
  7. 7. Askari R, Shafii M, Rafiei S, Abolhassani MS, Salarikhah E. Failure mode and effect analysis: improving intensive care unit risk management processes. International Journal of Health Care Quality Assurance. 2017;30(3):208-215. doi: 10.1108/IJHCQA-04-2016-0053.
  8. 8. Homauni A, Zargar Balaye Jame S, Hazrati E, Markazi-Moghaddam N. Intensive care unit risk assessment: A systematic review. Iranian Journal of Public Health. 2020;49(8):1422-1431. doi: 10.18502/ijph.v49i8.3865.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Patient Safety, Health Care Administration, Health Management

Journal Section

Research Article

Early Pub Date

December 30, 2024

Publication Date

December 30, 2024

Submission Date

April 17, 2024

Acceptance Date

December 18, 2024

Published in Issue

Year 2024 Number: 24

APA
Aslan, Y. (2024). Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu ile Değerlendirilmesi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 24, 1280-1295. https://doi.org/10.38079/igusabder.1470001
AMA
1.Aslan Y. Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu ile Değerlendirilmesi. IGUSABDER. 2024;(24):1280-1295. doi:10.38079/igusabder.1470001
Chicago
Aslan, Yasemin. 2024. “Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu Ile Değerlendirilmesi”. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, nos. 24: 1280-95. https://doi.org/10.38079/igusabder.1470001.
EndNote
Aslan Y (December 1, 2024) Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu ile Değerlendirilmesi. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi 24 1280–1295.
IEEE
[1]Y. Aslan, “Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu ile Değerlendirilmesi”, IGUSABDER, no. 24, pp. 1280–1295, Dec. 2024, doi: 10.38079/igusabder.1470001.
ISNAD
Aslan, Yasemin. “Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu Ile Değerlendirilmesi”. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 24 (December 1, 2024): 1280-1295. https://doi.org/10.38079/igusabder.1470001.
JAMA
1.Aslan Y. Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu ile Değerlendirilmesi. IGUSABDER. 2024;:1280–1295.
MLA
Aslan, Yasemin. “Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu Ile Değerlendirilmesi”. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, no. 24, Dec. 2024, pp. 1280-95, doi:10.38079/igusabder.1470001.
Vancouver
1.Yasemin Aslan. Genel Yoğun Bakım Süreçleri Risk Analizinin Fine-Kinney Metodu ile Değerlendirilmesi. IGUSABDER. 2024 Dec. 1;(24):1280-95. doi:10.38079/igusabder.1470001

 Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0)