Siyasal Katılma, Oy Verme Davranışı ve Liderlik: Oy Verme ve Liderlik Çalışmaları Üzerine Bir Değerlendirme

Abstract

Bu çalışmada siyasal katılım ve liderlik arasındaki ilişkinin nasıl incelendiği üzerine uluslararası ve ulusal literatür taranarak bir değerlendirme yapılmıştır. Siyasal katılımın en önemli araçlarından biri olan oy verme davranışında siyasal liderlik etkisinin literatürde doğrudan konu edilmediğinin tespit edildiği bu çalışmada, siyasal katılım çalışmalarında siyasal liderlik üzerine hem kuramsal hem ampirik olarak daha çok yer vermesi gerektiği ileri sürülmüştür. Siyasal katılım ve liderlik çalışmaları ayrı ayrı değerlendirilmiş ve liderlik kuramlarının siyaset sosyolojisi alanındaki Weber gibi bazı kaynaklara başvurarak bugüne uyarlamalar yaptıkları gözlenmiştir. Siyasal katılım kuramlarının ise liderlik etkisini dışarıda bırakan kavramsallaştırmalar yaptığı görülmektedir. Ampirik açıdan da seçmen davranışı üzerinde parti liderliğinin etkisi bağlamında sınırlı sayıda araştırma olduğu anlaşılmaktadır. Dünyadaki ve Türkiye’deki çalışmalar taranarak siyaset bilimi bağlamında uluslararası literatürdeki liderlik çalışmalarının eksikliği ve diğer alanlardan devşirilen liderlik teorilerinin analizlerde yarattığı problemler ile ulusal literatürde hem oy verme davranışı hem de siyaset bilimi bağlamında liderlik literatürüne yönelik eksiklikler tespit edilmiş ve seçmen davranışı üzerinde siyasal liderlik etkisini araştırmanın önemi vurgulanmıştır.

Keywords

• Siyaset
• Siyasal Katılma
• Oy Verme
• Oy Verme Davranışı
• Liderlik

Political Participation, Voting Behavior and Leadership: An Assessment on Voting and Leadership Studies

Abstract

This study examines how the relationship between political participation and leadership has been analysed by putting under scrutiny the international and national scholarship. The study, which shows that the effect of political leadership on voting behaviour is not sufficiently discussed in the scholarship, puts forward that the studies on political participation should be, both theoretically and empirically, more focused on leadership. The paper distinctively analyses the studies on political participation and leadership and displays that the theories of leadership have made certain analyses of present times by referring to the sources in the field of political sociology such as Weber. It is also demonstrated that political participation theories seem to make conceptualisations that exclude the effect of leadership. The study further shows that there is, from an empirical point view, a limited number of studies which analyse the impact of party leadership on voter behaviour. By putting under scrutiny the scholarship of political science via examining the international and national studies, the study not only demonstrates that there is a significant gap in the scholarship in terms of the studies on leadership but also the problems occurring in the analyses because of the borrowed concepts from the theories of leadership in other fields. The study also shows the scholarship of leadership is lacking both in terms of voting behaviour and political science. Last but not least, the study emphasises that the scholarship should focus more on the importance of the impact of political leadership on voter behaviour.

Keywords

• Politics
• Political Participation
• Voting
• Voting Behavior
• Leadership

References

1. AKAY, R. A. (2012). Siyasal iletişim danışmanı. Ankara: Nobel Yayınevi.
2. AKGÜN, B. (2000). Türkiye'de seçmen davranışı: partizan tutumlar, ideoloji ve ekonomik faktörlerin oy vermeye etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1 (4), 75-92.
3. AVCI, K. (2015). 2014 Ankara yerel seçimlerinde parti lideri faktörünün seçmenin oy verme kararına etkisi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 3 (1), 145-179
4. AYTAÇ, S. E., ÇARKOĞLU, A. (2017). Presidents shaping public opinion in parliamentary democracies: a survey experiment in Turkey. Political Behavior, 40(2), 371–393.
5. AYTAÇ, S. E., ÇARKOĞLU, A., ELÇİ, E. (2020). Partisanship, elite messages, and support for populism in power. European Political Science Review, 23-39.
6. AZİZ, A. (2011). Siyasal iletişim. Genişletilmiş 3.Basım. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
7. BARBER, J. D. (1972). Classifying and predicting presidential styles: two “weak” presidents”. (Ed. Glenn D. Paige). Political leadership: readings for an emerging field. (ss.85-114). New York: The Free Press.
8. BASS, B. M. (1981). Stogdill’s handbook of leadership, a survey of theory and research, New York: The Free Press.

9. BASS, B.M., BASS, R. (2008), Handbook of leadership: theory, research, and managerial applications. 4th edition. New York: Free Press.
10. BASS, M. B. (1985). Leadership and performance beyond expectations, New York: The Free Press.
11. BENNIS, W. (2009). On becoming a leader. New York: Basic Books.
12. BLAKE, R., MOUTON, J. (1964). The managerial grid: the key to leadership excellence. Houston: Gulf Publishing Co.
13. BURNS, J.M. (1978). Leadership. New York: Harper & Row.
14. CAMPBELL, A., CONVERSE E.P., MILLER, W.E., STOKES D.E. (1960). The American voter. Chicago: The University of Chicago Press.
15. CAMPBELL, A., GURIN, G., MILLER, W.E (1971). The voter decides. New York: Greenwood Press.
16. CHO, W. K T., RUDOLPH T. J. (2008). Emanating political participation: untangling the spatial structure behind participation. British Journal of Political Science, 38 (2) 273-289.
17. COOK, C.W., PHILIP, L., HUNSAKER, R., COFFEY, E. (1997). Management and organizational behavior. Second Edition. Chicago: McGraw Hill.
18. COTTAM, M. L., MASTORS, E., PRESTON, T., DIETZ, B. (2017). Siyaset psikolojisine giriş, (M. Şenol Çev.), Ankara: BB101 Yayınları
19. CWALINA W., FALKOWSKI A., NEWMAN B. I. (2008). A cross-cultural theory of voter behavior, New York: Taylor & Francis
20. CWALINA W., FALKOWSKI A., NEWMAN B. I. (2012). The macro and micro views of political marketing: the underpinnings of a theory of political marketing. Journal of Public Affairs, 11 (4). 254-269
21. CWALINA W., FALKOWSKI A., NEWMAN B. I., VERCIC, D. (2004). Models of voter behaviour in traditional and evolving democracies. Journal of Political. Marketing, 3(2), 7-30.
22. ÇAHA, Ö. (2008). Türkiye’de Seçmen Davranışı ve Siyasi Partiler. Genişletilmiş 2.Baskı. Ankara: Orion Kitabevi.
23. ÇAHA, Ö., TOPRAK, M., DALMIŞ, İ. (2008). Siyasi parti üyelerinde siyasal katılım düzeyi: Kırıkkale örneği. Seçmen Davranışı ve Siyasi Partiler (ed. Ömer Çaha) 2. Baskı. (ss. 53-139), Ankara: Orion Kitabevi.
24. ÇARKOĞLU, A. (2016) Oy verme davranışı. Dünden bugüne Türkiye: tarih, politika, toplum ve kültür. (ss.211-224). (Der. M. Heper ve S. Sayarı) (K. Tanrıyar Çev.) İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
25. ÇARKOĞLU, A., HINICH, M. J. (2006). A spatial analysis of Turkish party preferences, Electoral Studies, 25(2), 369-392
26. ÇARKOĞLU, A., VITIELLO, T., MORAL, M. (2012). Voter advice applications in practice: answers to some key questions from Turkey, International Journal of Electronic Governance. 5(3-4), 298-317
27. ÇATI, K., ASLAN, S. (2003). Politik pazarlama açısından seçmen kararlarında: etkili olan faktörler ve Sivas örneği. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 17(3-4), 255-270.
28. ÇİNKO, L. (2006). Seçmen Davranışları ile Ekonomik Performans Arasındaki İlişkilerin Teorik Temelleri ve Türkiye Üzerine Bir Değerlendirme. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 61 (1), 103-116.
29. DAHL, R. A. (1963). Modern political analysis, Prentice-Hall New Jersey.
30. DAMLAPINAR, Z., BALCI, Ş. (2005). Seçmenin Zihnindeki Aday İmajını Belirleyen Etkenler: 28 Mart 2004 Yerel Seçimleri Alan Araştırması. Selçuk İletişim Dergisi, 4(1), 58-79.
31. DEAN, D. (2004). A Faustian pact? Political marketing and the authoritarian personality. Journal of Public Affairs. 4(3), 256–267.
32. DOĞAN, A., GÖKER, G. (2010). Yerel Seçimlerde Seçmen Tercihi 29 Mart Yerel: Seçimleri Elâzığ Seçmeni Örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 5(2), 159-187.
33. DOWNS, A. (1957). An economic theory of democracy, New York: Harper&Row
34. EDINGER, L. J. (1972). Political science and political biography. (Ed. Glenn D. Paige) Political leadership: readings for an emerging field. (ss.213-239). New York: The Free Press.
35. EVANS, M. G. (1970). The Effects of Supervisory Behavior on the Path-Goal Relationship, Organizational Behavior and Human Performance, 5 (3), 277-298
36. FIEDLER, F. E. (1958). Leader attitudes and group effectiveness. Urbana: University of Illinois Press.
37. FUCHS, C. (2016). Sosyal medya eleştirel bir giriş, (İ. Kalaycı, D. Saraçoğlu Çev.) Ankara: NotaBene Yayınları.
38. GAYTANCIOĞLU, K. (2014). Politik liderlik ve Bülent Ecevit, Çanakkale: Paradigma Akademi Yayınları
39. GAYTANCIOĞLU, K. (2020). Türk siyasal yaşamında Hüsamettin Cindoruk, İstanbul: Tekin Yayınevi
40. HERSEY, P., BLANCHARD, K. (1996). Great ideas revisited: revisiting the life-cycle theory of leadership, Training & Development, 50 (1), 42-47
41. HOUSE, R. J. (1971). A path goal theory of leader effectiveness, Administrative Science Quarterly, 16 (3), 321-339
42. HOUSE, R. J. (1996). Path-goal theory of leadership: lessons, legacy, and a reformulated theory, Leadership Quarterly, 7(3), 323-352.
43. HOUSE, R. J., MITCHELL, T. R. (1975). Path-goal theory of leadership. Seattle: Washington University.
44. KALAYCIOĞLU, E. (2002), The Motherland Party: the challenge of institutionalization in a charismatic leader party. Political Parties in Turkey, (ss.41-61). (Ed. B. Rubin, M. Heper) New York: Routledge
45. KALAYCIOĞLU, E. (2013). Turkish party system: leaders, vote and institutionalization, Southeast European and Black Sea Studies, 13(4), 483-502.
46. KALAYCIOĞLU, E. (2014). Local elections and the Turkish voter: looking for the determinants of party choice. South European Society and Politics 19(4), 583-600
47. KAPANI, M. (1995). Politika Bilimine Giriş, 7. Baskı, İstanbul: Bilgi Yayınevi.
48. KELLERMAN, B. (1986). Political leadership: a source book, Pennsylvania: University of Pittsburgh Press.
49. KOMSUOĞLU, A. (2008). Siyasal yaşamda bir lider Süleyman Demirel. İstanbul: Bengi Yayınları.
50. KÖKER, L. (2013). İki Farklı Siyaset. 2. Baskı, Ankara: Dipnot Yayınları.
51. LAZARSFELD, P., BERELSON, B., GAUDET, H. (1968). The people’s choice: how the voter makes up his mind in a presidental camping. 3rd Edition. New York: Columbia University Press.
52. LESS-MARSHMENT, J. (2009). Political marketing: principles and applications. New York: Routledge
53. LEWIN, K., LIPPITT, R., WHITE, R. K. (1939). Patterns of aggressive behavior in experimentally created "social climates." The Journal of Social Psychology, 10(2), 271–299.
54. LIDDLE, R. W., MUJANI, S. (2007). Leadership, party, and religion: explaining voting behavior in Indonesia. Comparative Political Studies, 40(7), 832-857
55. LIKERT, R.(1967). The human organization: its management and value. New York: McGraw-Hill
56. LIPSET, S. M., SCHNEIDER W. (1973) Political Sociology. (Ed. Smelser, N.J.), Sociology: An Introduction, 2nd Edition, New York: John Wiley And Sons. 399-491
57. MCGREGOR, D. M. (1960). The human side of enterprise, New York: McGraw-Hill
58. MEYER, G. (1991). Introduction: two European nations in search of participatory democracy. Political participation and democracy in Poland and west Gearmany (ss.7-36) (Ed. Meyer G., Ryszka F.) Warsaw: Osrodek Badan Spolecznych.
59. MILBARTH, L. W. (1965) Political participation. how and why people get ınvolved in politics. Chicago: Randal McNally.
60. MILBARTH, L. W., GOEL, M. L. (1977). Political participation. how and why people get involved in politics. Chicago: Randal McNally.
61. MORRELL, K., HARTLEY, J. (2006). A model of political leadership. Human Relations, 59(4), 483–504
62. NEWMAN, B. I. (2017). Siyasette pazarlama devrimi: son amerikan başkanlık kampanyaları etkili pazarlamaya dair bize ne öğretebilir?. (E. T. Kocabıyık Çev.), Ankara: Nobel Yaşam
63. ÖZBUDUN, E. (1975). Türkiye’de sosyal değişme ve siyasal katılma, Ankara: Ankara Üniversitesi Yayınları
64. ÖZKAN, A. (2007). Siyasal İletişim Stratejileri. İstanbul: Tasam Yayınları
65. ÖZSOY, O. (2002). Türkiye’de Seçmen Davranışları ve Etkin Propaganda. İstanbul: Alfa Basım Yayım
66. PANCER, S. M., BROWN, S. D., BARR, C. W. (1999). Forming impressions of political leaders: a cross-national comparison, Political Psychology. 20 (2), 345-368
67. PAPACHARISSI, Z. A. (2010). A Private Sphere: Democracy in a Digital Age, Cambridge: Polity Press.
68. POLAT, C., GÜRBÜZ, E. İNAL, M.E. (2004). Hedef seçmen: siyasal pazarlama yaklaşımı. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım
69. STOGDILL, R. M., GOODE, O. S., DAY, D. R. (1963) The leader behavior of corporation presidents, Personnel Psychology, 16(2), 127–132.
70. TAN, A. (2002). İlke ve uygulamalarıyla politik pazarlama. İstanbul: Papatya Yayıncılık
71. TOKGÖZ, O. (2010). Seçimler siyasal reklamlar ve siyasal iletişim. Ankara: İmge Kitabevi Yayınları
72. TURAN, İ. (1977). Siyasal sistem ve siyasal davranış, İstanbul: İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi Yayınları.
73. TÜFEKÇİ, Z. (2017). Twitter and tear gas: the power and fragility of networked protest. New Heaven: Yale University Press.
74. ÜNNÜ, N. A. (2009). Politik pazarlamada pazar yönlülük ve otantik liderliğin önemi. Ege Akademik Bakış Dergisi, 9(4), 1243-1273.
75. VAN DETH, W. J. (2001). Studying political participation: towards a theory of everything?. Electronic Democracy: Mobilisation, Organisation and Participation via new ICTs. European Consortium for Political Research Workshop.
76. VERBA S., NIE, N. H. (1987). Participation in America: political democracy and social equality. Chicago: The University of Chicago Press
77. WEBER, M. (2017); Bürokrasi ve otorite. (B. Akın Çev.). 8.bs. Ankara: Adres Yayınları
78. YILDIZ, N. (2012). Yeni zamanlar ve yeni liderlik anlayışı. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 11 (1). 119-134
79. YUKL, G. (2013). Leadership in organizations. 8th Edition, London: Pearson.