Tıklıyorum ama Dinlemiyorum: TURF Analizi Kullanarak Z Kuşağı için Üniversite Radyosu Yayın Akışı Model Önerisi

Abstract

Bu çalışma, geleneksel medyadan uzaklaşan Z Kuşağı üniversite öğrencilerine yönelik, sosyal sorumluluk kuramı çerçevesinde yapılandırılmış, özgün bir üniversite radyo yayın modeli sunmayı amaçlamaktadır. Kurumsal bir üniversite radyosu için geliştirilecek yayın akışı stratejisini belirlemek ve modellemek amacıyla yürütülen bu çalışma kapsamında, Eskişehir Teknik Üniversitesi öğrencilerine kurumsal e-posta yoluyla web tabanlı bir anket uygulanmıştır. Etkileşimli dijital formatta gönderilen anketlere yaklaşık %4 oranında geri dönüş sağlanmış olup, 415 öğrencinin yanıtları analiz edilmiştir. Çalışmada, optimizasyon modeli olarak tanımlanan TURF Analizi kullanılarak, öğrencilerin günlük toplam radyo dinleme saatleri, programlara odaklanma süreleri ve müzik odaklı program tercihleri değerlendirilmiştir. Bu analiz, yayındaki en az tercih edilen program türünün dinlenme oranını artırmaya yönelik stratejik yayın planlamasını mümkün kılmıştır. Araştırma bulguları doğrultusunda iki ana yayın stratejisi ortaya konmuştur: Müzik türü tercihlerine dayalı yayın akışının, daha az tercih edilen yayın segmentini optimize edecek şekilde planlanması ve yayın segmentine dayalı yayın akışının, daha az tercih edilen müzik türünü optimize edecek şekilde düzenlenmesidir. Geliştirilen model yayın akışıyla, tür çeşitliliği de sağlanarak seçeneklerin özgünlüğünü kaybetmesi engellenmiş ve dinleyicinin seçme şansını elinde tutması sağlanmıştır. Böylelikle sosyal sorumluluk kuramı ve TURF Analizi'nin entegrasyonu ile oluşturulan bu model, Z Kuşağı'nın eleştirilerine (çeşitlilik eksikliği, özgün olmama) etkili bir yanıt sunmaktadır. Model, yenilikçi yayın stratejileriyle üniversite radyolarında dinleyici memnuniyetini ve seçim özgürlüğünü artırmayı hedeflemektedir.

Keywords

• Üniversite Radyoları
• Z Kuşağı
• TURF Analizi
• Radyo Yayın Akışı Modeli
• Dinleme Alışkanlıkları

I Click, But I Don't Listen: Suggestions about University Radio Broadcast Streaming Model for Generation Z Via TURF Analysis

Abstract

This study aims to present an original university radio broadcasting model, structured within the framework of social responsibility theory, for Generation Z university students who have turned away from traditional media. To determine and model the broadcasting flow strategy to be developed for an institutional university radio station, a web-based questionnaire was administered to the students of Eskişehir Technical University via institutional email. Approximately 4% of these interactive digital surveys were completed, and responses from 415 students were analyzed. In the study, TURF Analysis—defined as an optimization model—was employed to evaluate the students’ total daily radio listening hours, their focus duration on programs, and their preferences for music-oriented programming. This analysis enabled strategic planning aimed at increasing the listenership of the least preferred program type. Based on the research findings, two primary broadcasting strategies were proposed: (1) planning the broadcasting flow according to music genre preferences to optimize the less preferred broadcast segment, and (2) arranging the broadcasting flow based on the broadcast segment to optimize the less preferred music genre. By ensuring genre diversity within the developed broadcasting flow, the originality of the available options was preserved, thereby allowing listeners to maintain their freedom of choice. Consequently, this model, created through the integration of social responsibility theory and TURF Analysis, offers an effective response to Generation Z’s criticisms regarding a lack of diversity and originality. The model ultimately aims to enhance listener satisfaction and freedom of choice in university radio stations through innovative broadcasting strategies.

Keywords

• University Radios
• Z Generation
• TURF Analysis
• Broadcast Streaming Model
• Listening Habits

References

1. AJAEGBU, O. O., AKINTAYO, B. J. & AKINJIYAN, M. M. (2015). Radio listening habits among university students and their attitude towards programmes (a study of redeemers university students). Research On Humanities And Social Sciences, Vol.5, No.12, 2015. https://www.iiste.org/Journals/index.php/RHSS/article/view/23453/24168
2. AK, S., YALIN, B. & KAYA, S. (2018). Üniversite gençliğinin radyo dinleme eğilimleri: karadeniz teknik üniversitesi öğrencileri üzerinde bir araştırma. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 6(1), 740 - 758.
3. BULUNMAZ, B. (2015). Yeni iletişim teknolojileriyle değişen medya yayıncılığı: yeni medyada içerik üretimi ve sunumu. http://earsiv.uskudar.edu.tr/bitstream/handle/20.500.12526/588/8.pdf?sequence=1&isAllowed=y
4. CONKLIN, M., LIPOVETSKY S. (2000). A winning tool for CPG. Marketing Research: A Magazine of Management and Applications, 2000; 11:23-27.
5. EKEN, İ. & GEZMEN, B. (2020). Radyo dinleme alışkanlıkları üzerine üniversite öğrencileri özelinde bir araştırma, TRT Akademi, 5(9); 110 - 130.
6. GÜNEY, S. (2009). Tüm yönleriyle topluluk radyoları. İstanbul: Punto Yayınları.
7. KALAMAN, S. (2017). Alternatif bir katılım örneği olarak radyo yayıncılığının önemi: bozok üniversitesi radyo yayıncılığı modeli/önerisi. (Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi), The Journal Of International Social Research, 10(51), Ağustos 2017. Retrived from. https://www.researchgate.net/publication/319368025_ALTERNATIF_BIR_KATILIM_ORNEGI_OLARAK_RADYO_YAYINCILIGININ_ONEMI_BOZOK_UNIVERSITESI_RADYO_YAYINCILIGI_MODELIONERISI. 10.17719/jisr.2017.1835
8. KUYUCU, M. (2019). Üniversite öğrencilerinin dinlediği radyo formatları üzerine bir araştırma. Balkan 1. Uluslararası Sosyal Bilimler Kongresi, UBAK Uluslararası Bilimler Akademisi. Retrieved from. https://www.researchgate.net/publication/348135592_Universite_Ogrencilerinin_Dinledigi_Radyo_Formatlari_Uzerine_Bir_Arastirma

9. KUYUCU, M. (2020). Bir müzik mecrası olarak radyonun üniversite öğrencilerinin müzik tüketim alışkanlıklarına olan etkisi. Kesit Akademi Dergisi, (22), 9-29. DOI: 10.29228/kesit.41970.
10. MARTINEZ, A. C., YÉPEZ, C. C. & RUIZ, S. A. (2020). Las radıos unıversıtarıas en latinoamerica caso ecuador. Retrieved from. https://www.researchgate.net/publication/343635930_LAS_RADIOS_UNIVERSITARIAS_EN_LATINOAMERICA_CASO_ECUADOR. http://dx.doi.org/10.37135/chakinan.v0i0.348
11. ONARIR, B. (2015). Bir kamusal yayıncılık seçeneği olarak Türkiye’deki üniversite radyoları. (Unpublished Master's Thesis). Yaşar University Institute of Social Sciences, İzmir.
12. ÖZEL, S. (2015). Çok çeşitli medya ortamlarında gençlerin geleneksel radyo dinleme eğilimleri üzerine bir araştırma. Selçuk İletişim, 8 (4), 281-320. Retrieved from. https://dergipark.org.tr/tr/pub/josc/issue/19030/201116.
13. PLUSKOTA, J. P. (2015). The perfect technology: radio and mobility. Journal of Radio & Audio Media, (22)2, 325-336. DOI: 10.1080/19376529.2015.1083378
14. SABRAN, R., KARIM, N. K. A. (2018). Sustainability of campus radio in Malaysian and Indonesian universities: challenges and way forward. Retrieved from. https://www.researchgate.net/publication/328413427_Sustainability_of_Campus_Radio_in_Malaysian_and_Indonesian_Universities_Challenges_and_Way_Forward
15. SAULS, S. J. (2000). The culture of American college radio. Iowa: Iowa State University Press.
16. SERRA, D. (2013). Implementing turf analysis through binary linear programming. Food Quality and Preference, Volume 28, Issue 1, April 2013, Pages 382-388. Retrieved from. https://doi.org/10.1016/j.foodqual.2012.10.001
17. TUFAN, F. (2020). Tüm yönleriyle türkiye’de üniversite radyo yayıncılığı: olanaklar ve sorunlar üzerine durum analizi. TÜBİTAK SOBAG Project No: 119k088. Retrieved from. https://search.trdizin.gov.tr/tr/yayin/detay/621556/.
18. YUNIATI, U. Diğerleri (2019). “Motıf pendengar radıo dı era perkembangan teknologı ınforması (studı kepuasan penggunaan medıa pada generası z dı bandung. JurnalIlmu Komunikasi (JIKA), (6)2, September 2019. Retrieved from. https://ejournal.bsi.ac.id/ejurnal/index.php/jika/article/view/6504/pdf