Osman Şahin, İslam Hukukunda Zamanaşımı, İstanbul: Ensar Neşriyat, 2016, 285 sayfa

İslam hukuk literatüründe “mürûru’z-zaman”, “tekadümü’z-zaman” gibi kavramlarla ifade edilen zamanaşımı, yargılama hukuku başta olmak üzere hak ve sorumlulukların tespitinde önemli bir yere ve etkiye sahiptir. Eserde zamanaşımı “Bir hakkın hukuk düzeni nezdinde talep veya infaz edilmesini engelleyen ve kanunda belirlenmiş bir sürenin belli şartlar altında geçmesi” şeklinde tanımlanmıştır. Zamanaşımı ile hak düşürücü süre arasındaki ilişkiye değinen yazar bu iki kavramın birbirinden farklı konuları kapsadığını ifade etmekte ancak bazen bu iki kavramın aynı sonucu verdiğinden dolayı birbirinin yerine kullanıldığını ifade etmektedir (ss. 21-23). Nitekim yazar da eserinde bir kısım konularda sonuç benzerliğinden olmalı ki, bu iki kavramı birbirinin yerine kullanabilmiştir.