İbrahim Kâfi Dönmez, Fıkıh Usûlü İncelemeleri, İsam Yayınları, İstanbul 2014, 534 s.

Fıkhın kaynaklarını ve bunlardan hüküm çıkarma yöntemlerini inceleyen ilim dalı olarak ifade edilebilecek fıkıh usûlünün edebî bir tür olarak ortaya çıkışı; fıkıh mezheplerinin kurumsallaştığı IV. (X.) yüzyılın başlarına kadar uzanır. İlk dönemden günümüze kadarki usûl literatüründe hâkim olan telif metotlarına kısaca değinmek gerekirse; ilk dönem eserlerinin önemli bir kısmında, mezhebî karakterin dikkat çektiği söylenebilir. Bu metot ile bir mezhebin füru‘ çözümlerinde dayandığı delillerin ve izlediği yöntemlerin usûl eserlerinde açıklanması ve böylece mezhebin iç tutarlılığının ortaya konulması amaçlanmıştır.