Evaluation of The Requirement of Law’s Conformity to Morality From The Perspective of Legal Positivism In Line With The Theory of Normative Hierarchy

Abstract

The hierarchy of norms is determined according to the contents of the norms and their potential normative power based on the requirement of conformance between the norms. Thus, a hierarchical relationship exists when a norm must conform to the other. Moreover, the concepts of “source of law” and “legal norm” are not synonyms. The “theory of individuation of norms” helps in determining the normative hierarchy in cases where a norm is formed from several sources. The first part ofthe article determinesthe essential qualities ofthe normative hierarchy. The second part discusses whether it is possible to view morality as the hierarchical superior of legal systems and whether this would be contrary to legal positivism. The minimum condition of legal positivism is the separability thesis. This thesis can be expressed as a combination of two claims: “law’s validity and content are independent of its moral value” and “addressees do not have to have moral reason to conform to law”. This thesis is compatible with the claim that law should be morally good. As long as the moral value does not affect the existence of the law, the minimum thesis of legal positivism stands. However, since the existence of a hierarchical relationship between the norms does not require the invalidity of the inferior norm’s contrariness, could morality be viewed as the law’s superior even if in conformity with legal positivism? The article ends by explaining why the question must be answered negatively.

Keywords

• Hierarchy of Norms
• Legal Positivism
• Morality
• Validity
• Reason for Action

Normlar Hiyerarşisi Teorisi Doğrultusunda Hukukun Ahlaka Uygun Olma Gerekliliğinin Hukuki Pozitivizm Açısından Değerlendirilmesi

Abstract

Normlar hiyerarşisi normların içeriği ve potansiyel normatif gücü doğrultusunda ve normların birbirine uygun olma gerekliliği temelinde belirlenir. Bu anlamda hiyerarşik ilişkinin varlığı için “aykırılığın yaptırıma bağlanmış olması” zorunlu değildir. Ayrıca, hukuk kaynağı ve hukuk normu kavramlarının eşanlamlı olmadığı, hiyerarşinin kaynaklar arasında değil normlar arasında var olacağı unutulmamalıdır. Normların farklı kaynakların bir araya gelmesiyle oluştuğu durumlarda hiyerarşinin nasıl tespit edileceği “normların ayrılması teorisi” aracılığıyla ortaya konmalıdır. Anılan hususlara değinen birinci bölüm normlar hiyerarşisini ana hatlarıyla ortaya koymayı hedefliyor. İkinci bölüm ise hukuki pozitivist olmanın minimum şartından hareket ederek ideal ahlakın hukuk sisteminin üstünde olup olamayacağını tartışıyor. Hukuki pozitivizmin minimum şartı ayrılabilirlik tezidir. Bu tez “hukukun varlığı ve içeriğinin ahlaki doğruluğuna bağlı olmaması” ve “muhatapların hukuka uymak için ahlaki eylem sebebine sahip olmasının gerekmemesi” şeklindeki iki iddianın birleşimi olarak ifade edilebilir. Bu tez hukukun ahlaken iyi olması gerektiği iddiasıyla uyumludur. Ahlaken kötü olmak hukukun varlığına etki etmediği sürece hukuki pozitivizmin minimum tezi zarar görmez. Madem, ilk bölümde vurgulandığı üzere, normlar arasındaki hiyerarşik ilişki aykırılık durumunda geçersizlik yaptırımının varlığını şart koşmuyor ve uygun olma gerekliliğini yeterli görüyor, bu durumda hukukun ahlaka uygun olma gerekliliği dolayısıyla ideal ahlakın hukuktan üstün olduğu iddia edilebilir mi? Makale bu sorunun niçin olumsuz yanıtlanması gerektiğine dair açıklamalarla son buluyor.

Keywords

• Normlar Hiyerarşisi
• Hukuki Pozitivizm
• Ahlak
• Geçerlilik
• Eylem Sebebi

References

1. Audi R, Practical Reason and Ethical Decision (Routledge 2006). google scholar
2. Austin J, The Province of Jurisprudence Determined (CUP 2001). google scholar
3. Bentham J, Of Laws in General (University of London The Athlone Press 1970). google scholar
4. Bulygin E, ‘Norms, Normative Propositions and Legal Statements’, iç Carlos Bernal, Pablo E Navarro ve Stanley L Paulson (editörler), Essays in Legal Philosophy (OUP 2015). google scholar
5. Coleman J L, ‘Beyond the Separability Thesis: Moral Semantics and the Methodology of Jurisprudence’ (2007) 27(4) OJLS 581-608. google scholar
6. Cook R T, A Dictionary of Philosophical Logic (Edinburgh University Press 2009). google scholar
7. Copp D, ‘Moral Skepticism’ (1991) 62(3) Philosophical Studies 203-233. google scholar
8. Gardner J, ‘5 */2 Myths’ (2001) 46(1) Am.JJuris. 199-228. google scholar

9. Gert B ve Gert J, ‘The Definition of Morality’ iç Edward N Zalta, The Stanford Encyclopedia of Philosophy, https://plato.stanford.edu/archives/fall2020/entries/morality-definition/, Erişim Tarihi: 24 Mayıs 2024. google scholar
10. Gözler K, Hukuka Giriş (19. Baskı, Ekin 2022). google scholar
11. Green L, ‘Custom and Convention at the Foundation of Law’ iç Leslie Green, The Germ of Justice (OUP 2023). google scholar
12. Green L ve Adams T, ‘Legal Positivism’, The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Kış 2019) https://plato.stanford.edu/entries/legal-positivism/ 7 November 2023). google scholar
13. Gregory A, ‘Normative Reasons as Good Bases’ (2016) 173 Philos Stud 2291-2310. google scholar
14. Gülgeç Y B, Normlar Hiyerarşisi: Türk, Alman ve İngiliz Hukuk Sistemlerinde Kural İşlemlerin ve Mahkeme Kararlarının Hiyerarşik Gücü (2. Baskı, On İki Levha 2018). google scholar
15. - - ‘Presidential Decrees and their Hierarchical Power in the Aftermath of the Constitutional Amendment: A First Glance’ (2018) 30(2) European Review of Public Law 369-415. google scholar
16. - - Normativite ve Pozitivizm (On İki Levha 2020). google scholar
17. - - ‘Özne, Hukuk ve Hak’ (2024) 28(2) Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 429-454. google scholar
18. - - ‘In Defence of Systemic Validity: Extra Systemic and Unconstitutional Norms’ (2022) 13(1) Jurisprudence 1-25. google scholar
19. Hart H L A, ‘Positivism and the Separation of Law and Morals’ (1958) 71(4) Harv.L.Rev. 593-629. google scholar
20. - - ‘Kelsen’s Doctrine of the Unity of the Law’ iç H.L.A. Hart, Essays in Jurisprudence and Philosophy (Clarendon Press 1983). google scholar
21. - - The Concept of Law, (3. Baskı, OUP 2012). google scholar
22. Himma K E, ‘The Ties That Bind: An Analysis of the Concept of Obligation’ (2000) 6(1) Ratio Juris 1-43. google scholar
23. - - ‘Towards a Comprehensive Positivist Theory of Legal Obligation’ (2012) 9(2) Ankara Law Review 109-134. google scholar
24. Karahanoğulları O, ‘İngiliz Hukukunda İkincil Yasama’ (1995) 52(3-4) AÜSBF Dergisi 387. google scholar
25. Kelsen H, General Theory of Law and State (3. Baskı, Harvard University Press 1949). google scholar
26. - - Pure Theory of Law (The Lawbook Exchange 2008). google scholar
27. Kramer M H, In Defense of Legal Positivism: Law without Trimmings (OUP 2003). google scholar
28. Moreso J J, ‘In Defense of Inclusive Legal Positivism’ [2001] (1) Dritto & Questioni 99-117. google scholar
29. Pino G, ‘Positivism, Legal Validity, and the Separation of Law and Morals’ (2014) 27(2) Ratio Juris 190-217. google scholar
30. Raz J, The Authority of Law: Essays on Law and Morality (OUP 1979). google scholar
31. - - The Morality of Freedom (Clarendon, 1988). google scholar
32. - - Practical Reason and Norms (OUP 1999). google scholar
33. Ross A, ‘Validity and the Conflict between Legal Positivism and Natural Law’, iç Stanley L. Paulson ve Bonnie Litschewski Paulson (editörler), Normativity and Norms: Critical Perspectives on Kelsenian Themes (Clarendon 1998). google scholar
34. Selçuk S, ‘Anayasa Yargısı Üzerine’ [1991] (2) TBB 266-277. google scholar
35. Shecaira F P, ‘Sources of Law Are not Legal Norms’ (2014) 28(1) Ratio Juris 15-30. google scholar
36. Wiederin E, ‘Die Stufenbaulehre Adolf Julius Merkls’ iç Stefan Griller ve Heinz Peter Rill (editörler), Rechtstheorie: Rechtsbegriff - Dynamik - Auslegung (Springer 2011). google scholar