Bu çalışma, Avrupa Birliği’nin 2024/2853 sayılı yeni Ürün Sorumluluğu Direktifi ile getirdiği önemli değişiklikleri incelemekte ve bu değişiklikler ışığında Türk hukukundaki ürün sorumluluğu rejiminin güncel durumunu değerlendirmektedir. Neredeyse kırk yıldır yürürlükte olan 85/374 sayılı Direktif’in teknolojik gelişmeler ve dijitalleşme karşısında yetersiz kalması, yeni bir düzenleme ihtiyacını doğurmuştur. Yeni Direktif ile yazılım ve yapay zekâ ürünleri açıkça “ürün” tanımı içine alınmış, zarar gören lehine ispat yükünü hafifleten karineler getirilmiş, üretici dışındaki iktisadi işletmeciler de sorumluluk kapsamına dâhil edilmiş ve ürünün yalnızca piyasaya sürüldüğü an değil, belirli durumlarda kullanım süreci boyunca güvenlik kriterleri değerlendirmeye alınmıştır. Bu şekilde zarar görenlerin daha geniş bir korumaya daha kolay bir yoldan ulaşabilmesi amaçlanmıştır. Türk hukukunda ise 2020 tarihli 7223 sayılı Ürün Güvenliği ve Teknik Düzenlemeler Kanunu ile üreticinin kusursuz sorumluluğu ilk kez açıkça düzenlenmiş olsa da, kanunun ürün tanımı, hata kavramı ve ispat yükü bakımından, güncel yaklaşım ve sorunları yansıtan 2024/2853 sayılı Direktif ile büyük ölçüde örtüşmediği görülmektedir. Kanunda yazılımlar doğrudan kapsama alınmamış, zarar gören lehine karineler tanınmamış ve hata kavramı, ürün güvenliği odaklı dar bir çerçevede ele alınmıştır. Çalışmada, 7223 sayılı Kanun kapsamında sorumluluğun kuruluşu ve kapsamına ilişkin bazı meselelerin ürün sorumluluğunun doğası ve amacı etrafında nasıl ele alınması gerektiği incelenmektedir. Bu çerçevede özellikle ürün güvenliği ve ürün sorumluluğu ekseninde uygunsuzluk kavramı, güvenlik incelemesinin yürütüleceği zaman dilimi ve bu sırada dikkate alınacak kriterler, teknik düzenlemelere uygunlukla ilişkili sorumluluktan kurtuluş sebebi ve gelişim riski savunmasının bulunmamasıyla zamanaşımı sürelerinin ortaya çıkarabileceği sorunlar ele alınmaktadır. Bu çerçevede AB ile uyumun sağlanabilmesinin yanında Türk ürün sorumluluğu rejiminin çağın gereklerine uygun şekilde yeniden düzenlenmesi gerektiği vurgulanmaktadır.
Ürün sorumluluğu Ürün sorumluluğu direktif 2024/2853 sayılı direktif 85/374 7223 ÜGTDK Yazılım Yapay zekâ Kusursuz sorumluluk İspat yükü Hata Uygunsuzluk Karine
This study examines the significant reforms introduced by the European Union’s New Product Liability Directive (2024/2853) and evaluates the current status of Turkish product liability law in light of these changes. The former Directive 85/374, in force for nearly 40 years, had become outdated due to rapid technological advancements and digitalization. The new Directive responds to these developments by explicitly including software and artificial intelligence within the definition of “product,” introducing presumptions that ease the burden of proof for injured parties, expanding liability to cover not only manufacturers but also broader economic operators, and redefining the moment of liability to include, under certain circumstances, the lifecycle of the product—not just its release date. In this way, it is intended to make it easier for those injured to access broader protection in a more convenient way. In Turkish law, although Law No. 7223 on Product Safety and Technical Regulations, enacted in 2020, officially introduced strict liability for producers, it diverges significantly from the new Directive in key areas. The definition of product excludes intangible digital products like software, no presumptions are provided in favor of injured parties, and the concept of “nonconformity” is framed narrowly around technical regulatory compliance rather than user safety expectations. The article concludes that Turkey’s product liability regime, although relatively recent, is already outdated in the face of modern challenges and EU standards. For meaningful alignment and effective user protection in the digital age, the Turkish framework must be revised to better reflect the core objectives and modern scope of the new EU Directive.
Product liability Product Liability Directive Directive 2024/2853 85/374 7223 ÜGTDK Software Artificial intelligence Strict liability Burden of proof Defect Nonconformity Presumption
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Public Law (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | May 20, 2025 |
| Acceptance Date | August 25, 2025 |
| Publication Date | October 24, 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.26650/mecmua.2025.83.3.001 |
| IZ | https://izlik.org/JA43UN67DM |
| Published in Issue | Year 2025 Volume: 83 Issue: 3 |