Research Article

Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Volume: 5 Number: 2 October 20, 2018
TR EN

Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Bu araştırmanın amacı Sharifi ve Zhang (1999) tarafından geliştirilen Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye uyarlanmasıdır. Çeviklik literatürde üretim sürecinde örgütsel çeviklik ise teknoloji ve çevreye uyum sağlama sürecinde rol oynayan önemli bir faktör olarak tanımlanmaktadır. Bu nedenle işletmenin iç ve dış değişimlere uyum sağlaması bu sayede varlığını sürdürmesi için farklı değişkenlere ihtiyaç duymaktadır.  Bu değişkenlerle ilişkili geniş araştırma yelpazesini tanımlatacak aracı değişkenler için gelecekteki araştırmalarda kullanılmak üzere Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye adaptasyonu önemli olarak değerlendirilmektedir. Araştırma Manisa ve İzmir ilinde faaliyet gösteren KOBİ ve Teknopark firmalarında iş gören ve farklı kademelerdeki yöneticiler arasında üç farklı örneklem ile yürütülmüştür. Ölçek uyarlama süreci Brislin geri çeviri prosedürü takip edildi. Araştırma bir ölçek uyarlama çalışması olduğu için öncelikle dil geçerliği için biri daha önce ölçek geliştirme konusunda deneyimli olan İngilizceye hâkim iki akademisyen tarafından Türkçeye uyarlaması yapılmıştır ve bu işlemin ardından ilk tercümeyi yapanlardan farklı İngilizceye hâkim iki akademisyen tarafından tekrar İngilizce ve Türkçe çevirisi yapılmıştır. Dil geçerliği sağlandıktan sonra ölçeğin yapı geçerliği ve güvenirlik analizi incelenmiştir. Ölçeğin yapı geçerliğini belirlemek için öncelikle Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) yapılmış, ölçek orijinaldeki gibi 4 faktörlü çıkmış fakat uyum değerleri kabul edilen değer aralığında çıkmadığı için Keşfedici Faktör Analiz(KFA) yapılmış ve KMO 0,895 ve Barlett testi χ2 değeri ise 1668,129(p<001) olarak bulunmuştur. Ayrıca toplam varyansın % 64,53’ünü açıklayan dört faktörlü bir yapı elde edilmiştir. KFA’dan elde edilen madde-faktör yapısının doğrulayıcı faktör analizi (DFA) ile model uyumu tekrar test edilmiştir. Buna göre Örgütsel Çeviklik Ölçeği’nin dört faktörlü yapısının doğrulandığı görülmüştür (X2=211,866, sd=110, p=.000, X2/sd=1.92). Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) uyum indekslerine bakıldığında RMSEA= 0,05, NFI=0,96, GFI= 0,92 ve AGFI= 0,90 olarak bulunmuştur. Ölçeğin güvenirliğini belirlemek için yapılan toplam iç tutarlılık katsayısının α=.92, yetkinlik boyutunun α=.84, esneklik boyutunun α=.81, cevap verme boyutunun α=.74 ve hız boyutunun ise α=.85 olduğu ve ölçeğin iç tutarlılığa sahip olduğu bulunmuştur. Elde edilen bulgular Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçe Formunun kabul edilebilir değerlerde güvenilir ve geçerli bir ölçme aracı olduğu söylenebilir.

Keywords

References

  1. Almahamid, S., Awwad, A. ve McAdams, A. C. (2010). Effects of Organizational Agility and Knowledge Sharing on Competitive Advantage: An Empirical Study in Jordan. International Journal of Management, 27(3), 387-404
  2. Bahrami, M. A., Kiani, M. M., Montazeralfaraj, R., Zadeh, H. F. ve Zadeh, M. M. (2016). The mediating role of organizational learning in the relationship of organizational intelligence and organizational agility. Osong public health and research perspectives, 7(3), 190-196.
  3. Banihashemi, S. A. ve Sarani, A. (2012). Assessment of organizational agility in cement industry. African Journal of Business Management, 6(27), 8055-8064
  4. Barreto, I. (2010), Dynamic capabilities: A review of past research and an agenda for the future. Journal of Management, 36(1): 256-280.
  5. Becker, M. C.ve Knudsen, T. (2005). The role of routines in reducing pervasive uncertainty. Journal of Business Research, 58(6), ss. 746-757.
  6. Bozkurt, V. ve Baştürk, Ş. (2009). Kobi Girişimcilerinde Risk Ve Belirsizlik Algıları: Bursa Örneği. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 64(02), ss.43-74.
  7. Brislin, R., Lonner W. ve Thorndike, R. (1973). Cross-Cultural Research Methods, New York: John Wiley.
  8. Büyüköztürk, Ş. (2002). Faktör analizi: Temel kavramlar ve ölçek geliştirmede kullanımı. Kuram ve uygulamada eğitim yönetimi, 32(32), ss.470-483.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Publication Date

October 20, 2018

Submission Date

June 29, 2018

Acceptance Date

September 21, 2018

Published in Issue

Year 2018 Volume: 5 Number: 2

APA
Akkaya, B., & Tabak, A. (2018). Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İş Ve İnsan Dergisi, 5(2), 185-206. https://doi.org/10.18394/iid.439184
AMA
1.Akkaya B, Tabak A. Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İş ve İnsan Dergisi. 2018;5(2):185-206. doi:10.18394/iid.439184
Chicago
Akkaya, Bülent, and Akif Tabak. 2018. “Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. İş Ve İnsan Dergisi 5 (2): 185-206. https://doi.org/10.18394/iid.439184.
EndNote
Akkaya B, Tabak A (October 1, 2018) Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İş ve İnsan Dergisi 5 2 185–206.
IEEE
[1]B. Akkaya and A. Tabak, “Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, İş ve İnsan Dergisi, vol. 5, no. 2, pp. 185–206, Oct. 2018, doi: 10.18394/iid.439184.
ISNAD
Akkaya, Bülent - Tabak, Akif. “Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. İş ve İnsan Dergisi 5/2 (October 1, 2018): 185-206. https://doi.org/10.18394/iid.439184.
JAMA
1.Akkaya B, Tabak A. Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İş ve İnsan Dergisi. 2018;5:185–206.
MLA
Akkaya, Bülent, and Akif Tabak. “Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. İş Ve İnsan Dergisi, vol. 5, no. 2, Oct. 2018, pp. 185-06, doi:10.18394/iid.439184.
Vancouver
1.Bülent Akkaya, Akif Tabak. Örgütsel Çeviklik Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. İş ve İnsan Dergisi. 2018 Oct. 1;5(2):185-206. doi:10.18394/iid.439184

Cited By

TEKNOLOJİ ŞİRKETLERİNDE ÖRGÜTSEL ÇEVİKLİK

Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi

https://doi.org/10.46482/ebyuiibfdergi.1368247