Örgütsel Politika Algısı Ölçeğinin (POPS) Türkçe Uyarlaması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması2

Öz

Bu araştırmada Örgütsel Politika Algısı Ölçeğinin (Kacmar ve Ferris, 1991) Türkçeye amaçlanmıştır. Ölçeğin geçerliği için önce yüzey ve içerik geçerliği sınanmış, ardından elde edilen verilere açımlayıcı faktör analizi (AFA) ve doğrulayıcı faktör analizi (DFA) yapılarak ölçeğin yapı geçerliği için kanıtlar aranmıştır. Ölçeğin güvenirliğinin belirlenmesinde ise madde-toplam puan korelasyonları ve Cronbach alfa iç tutarlılık katsayısı değeri kullanılmıştır. Bu doğrultuda, basit seçkisiz örnekleme yöntemi ile Devlet Üniversitelerinin eğitim fakültelerinde görev yapan 277 öğretim elemanından veri toplanmıştır. Bu çalışma sonucunda, Türkçeye uyarlanan Örgütsel Politika Algısı Ölçeği’nin Devlet üniversitelerinde çalışan öğretim elemanlarının fakültelerine yönelik politik algılarını belirlemede kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olduğu belirlenmiştir

Anahtar Kelimeler

• Organizational Behavior
• Organizational Politics
• Perceptions of Organizational Politics
• Faculty of Education
• Instructor

Perceptions of Organizational Politics Scale (POPS) Questionnaire into Turkish: A Validity and Reliability Study

Abstract

In this study it was aimed to make the studies of the translation of Perception of Organizational Politics Scale into Turkish and the validity and reliability of the scale. Perceptions of Organizational Politics Scale’s (POPS) validities has been tested in terms of view, content and structure. The application is designed as a two-stage process. In the first stage, face and content validity was tested. In the second stage, it was sought evidences for the construct validity of the scale by making exploratory factor analysis (EFA) and then the confirmatory factor analysis (CFA) to the data obtained. In determining the reliability of the scale item-total score correlations and Cronbach alpha coefficient was used. The application made for the validity and reliability of the scale was conducted on the data collected from 277 faculty members working in universities’ education faculties. As a method of achieving those faculty members "Simple randomized (random) sampling" is used. The psychometric properties of the Turkish version of Perception of Organizational Politics Scale showed that the scale has a satisfactory level of reliability and validity for the Turkish employee sample.

Keywords

• Örgütsel Davranış
• Örgütsel Politika
• Örgütsel Politika Algısı
• Eğitim Fakültesi
• Öğretim Elemanı

References

1. Akbulut Y., (2010). Sosyal bilimlerde SPSS uygulamaları (sık kullanılan istatistiksel analizler ve açıklamalı SPSS çözümleri). İdeal Kültür Yayıncılık, İstanbul.
2. Allen R.W., D.L. Madison L.W. Porter P.A. Renwick ve Mayes B.T., (1979). Organizational politics: Tactics and characteristics of its actors. California Management Review, 22 (1), 77- 83.
3. Andrews M.C. and Kacmar K.M., (2001). Discriminating among organizational politics, justice, and support. Journal of Organizational Behavior, 4 (22), 350.
4. Armağan A., (2005). Örgütsel politik davranışın analizi. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 4, 91-107.
5. Ayhan Ö., (2013). Algılanan örgütsel politikanın örgütsel adalet ve işten ayrılma niyetine etkisi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü, Kocaeli.
6. Balcı A., (2000). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem teknik ve ilkeler. (3. basım), Pegema Yayıncılık, Ankara.
7. Basım N., Tatar İ. ve Hisli-Şahin N., (2006). Çalışma yaşamında izlenim yönetimi bir ölçek uyarlama çalışması. Türk Psikoloji Yazıları, 9 (18), 1-17.
8. Buenger C.M., Forte M., Boozer R.W. and Maddox E.N., (2007). A Study of the perceptions of organizational politics scale (POPS) for use in the university classroom. Developments in Business Simulation and Experiential Learning, 34, 294-301.

9. Büyüköztürk Ş., (2006). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegema Yayıncılık, Ankara.
10. Büyüköztürk Ş., Akgün Ö.E., Özkahveci Ö. ve Demirel F., (2004). Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeğinin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4 (2), 210-239
11. Cüceloğlu D., (2002). İletişim donanımları. (2. basım), Remzi Kitapevi, İstanbul.
12. Çınar-Altıntaş F. (2007). Örgüt yapısının örgütsel politika ve işlem adaleti üzerine etkisinin yapısal denklem modellemesi yardımıyla analizi. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 7 (2),151-168.
13. Çokluk Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk Ş., (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Pegem A Yayıncılık, Ankara.
14. Demirel Y. ve Seçkin Z., (2009). Örgüt içi politik davranışların tespiti üzerine Kırgızistan’da sağlık sektöründe bir araştırma. Uluslararası Stratejik Araştırmalar Kurumu. OAKA, 4 (7), 143-161.
15. Drasgow F. and Schmitt N., (2002). Measuring and Analyzing Behavior In Organizations, Advances In Measurement and Data Analysis. California: Josey-Bass.
16. Eisenhardt K.M. and Bourgeois L.J., (1988). Politics of strategic decision making in high- velocity environments: toward a midrange theory. Academy of Management Journal, 31 (4), 737-770.
17. Ferris G.R. and Kacmar, K.M., (1992). Perception of organizational politics. Journal of Management, 18 (1), 93-116.
18. Ferris G.R. and King R.T., (1991). Politics in human resources decisions: A walk on the dark side. Organizational Dynamics, 20 (2), 59-72.
19. Ferris G.R., Fedor D.B., Chachere J.G. and Pondy L.R., (1989). Myths and politics in organizational contexts. Group and Organization Studies, 14, 83-103.
20. Ferris G.R., Frink D.D., Galang M.C., Kacmar K.M. and Howard J.L., (1996). Perceptions of organizational politics prediction: Stress-related implications and outcomes. Human Relations, 49 (2), 233-266.
21. Gandz J. and Murray V.V., (1980). The experience of workplace politics. Academy of Management Journal, 23 (2), 237-251.
22. İslamoğlu G. ve Börü D., (2007). Politik davranış boyutları: Bir ölçek geliştirme çalışması. Akdeniz İİBF Dergisi, 14, 135-153.
23. İşcan Ö.F., (2005). Siyasal arena metaforu olarak örgütler ve örgütsel siyasetin örgütsel adalet algısına etkisi. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 60 (1), 149-171.
24. Jöreskog K.G and Sörbom D. (1993), LISREL 8: Structural Equation Modeling with The SIMPLIS Command Language, SSI Scientific Software International, USA.
25. Kacmar K.M. and Carlson D.S., (1997). Further validation of the perceptions of politics scale (POPS): A multiple sample investigation. Journal of Management, 23 (5), 627- 658.
26. Kacmar K.M. and Ferris G.R., (1991). Perceptions of Organizational Politics Scale (POPS): Development and construct validation. Educational and Psychological Measurement, 51 (1), 193-205.
27. Kalaycı Ş., (2005). Faktör analizi. Ş. Kalaycı (Ed.) SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri içinde (ss.321-331). Asil Yayın Dağıtım, Ankara.
28. Kırel Ç., (1998). Örgütlerde güç kullanımı, çalışanların algıladıkları güç ve tepkileri üzerinde bir uygulama. Anadolu Üniversitesi Yayınları, Eskişehir.
29. Kline R.B., (2005). Principles and practice of structural equation modeling. The Guilford Press, New York.
30. Mehtap Ö., (2010). Örgüt içi politik davranışların örgütsel vatandaşlık davranışı üzerindeki etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi, İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
31. Mintzberg H., (1985). The organization as political arena. Journal of Management Studies, 22 (2), 133-154.
32. Mohammed A.E., (2011). Örgüt kültürü ve psikolojik iklimin politik davranış algılamaları üzerindeki etkileri: Kayseri’de bir araştırma. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kayseri.
33. Mohan-Bursalı Y., (2008). Örgütsel politikanın işleyişi: Örgütsel politika algısı ve politik davranış arasındaki ilişkiler. Yayımlanmamış doktora tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
34. Özkalp E. ve Kırel Ç., (2001). Örgütsel davranış. Anadolu Üniversitesi Eğitim, Sağlık ve Bilimsel Araştırma Çalışmaları Vakfı, Yayın No:149, Eskişehir.
35. Pfeffer J., (1992). Managing with powers: Understanding Power in organizations. Harward Business School Press, Boston.
36. Sabuncuoğlu Z. ve Tüz M., (2001). Örgütsel psikoloji. (3. basım), Ezgi Kitabevi, Bursa.
37. Sipahi B. Yurtkoru E.S. ve Çinko M., (2006). Sosyal bilimlerde SPSS’le veri analizi. Beta Yayınevi, İstanbul.
38. Sümer N., (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3 (6), 49-74.
39. Şimşek Ö.F., (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve LISREL uygulamaları. Ekinoks Yayınevi, Ankara.
40. Tabachnick B.G. and Fidell L.S., (2007). Using multivariate statistics. (5th edition), Pearson Education Inc., Boston.
41. Tavşancıl E., (2005). Tutumların ölçülmesi ve SPSS ile veri analizi. Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
42. Vigoda E., (2000). Organizational politics, job attitudes and work outcomes: exploration and implication for the public sector. Journal of Vocational Behavior. 57 (3), 236-347.
43. Yılmaz V. ve Çelik E.H., (2009). Lisrel ile yapısal eşitlik modellemesi-I: Temel kavramlar, uygulamalar, programlama. Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
44. Zwick W.R. and Velicer W.F., (1986). Comparison of five rules for determining the number of components to retain. Psychological Bulletin, 99 (3), 432-442.