Development of Language Awareness Scale regarding Daily Life

Öz

The aim of this study is to develop the language awareness scale regarding daily life. The study group consisted of 606 undergraduate students studying at a university in Istanbul. Exploratory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA) were used in the study. EFA result indicates that the scale consists of 17 items and 4 factors and 67% of the total variance is explained. Factors were named as Individual Awareness, Social Media Awareness, Awareness Regarding Daily Life and Awareness in the Mass Media. As a result of the CFA, it was determined that the scale had 17 items and the fit indices of the structure were sufficient (χ2 / sd = 2.54, RMSEA = 069, SRMR =.07). Item-total correlations of the scale were found to range between 79 and 89. Cronbach Alpha internal consistency coefficient of the scale was found to be as 86. Based on these findings, it can be said that the scale can be used in a valid and reliable way to measure students' language awareness about daily life.

Anahtar Kelimeler

• Turkish Consciousness
• Language Awareness
• Social Media
• Mass Media

References

1. Ağca, H. (2001). Türk dili. Ankara: Gündüz Eğitim ve Yayıncılık.
2. Akalın, Ş. H. (2000). Bilişim çağı ve Türkçenin sorunları. Erişim Tarihi 21 Aralık 2018, http://turkoloji,cu,edu,tr/DIL%20SORUNLARI/03.php
3. Aktaş, E., & Şentürk, L. (2014). Türkçe eğitiminde kuramsal ve uygulamalı çalışmalar, Sosyal medyada Türkçenin kullanımı üzerine nitel bir çalışma. Ankara: Pegem Akademi.
4. Ali, S. (2011). Critical Language awareness in pedagogic context. English Language Teaching, 4(4), 28-35. https://doi.org/10.5539/elt.v4n4p28
5. Alpay, N. (2015). Türkçe sorunları kılavuzu. İstanbul: Metis Yayıncılık.
6. Alyılmaz, C. (2010). Türkçenin öğretiminin sorunları. Turkish Studies-International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 5(3), 729-749. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.1629
7. Aslan, A, & Kılıç, Y. (2012). Türkçe öğretmenleri ile öğretmen adaylarının Türkçe bilinç düzeyleri (Ağrı ili Örneklemi). Turkish Studies-International Periodical For The Languages, Literature and History of Turkish or Turkic, 7(4), 799-806. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.4078
8. Bağcı-Ayrancı, B. (2017). Öğretmen adaylarına göre Türkçenin güncel sorunları. International Journal of Language Academy, 5(2), 63-78. https://doi.org/10.18033/ijla.3550

9. Bayram, N. (2004). Sosyal bilimlerde spss ile veri analizi. Bursa: Ezgi Kitapevi.
10. Buran, A. (2006). Yozlaşma dilin kullanımıyla ilgilidir” konulu röportaj. Bizim Külliye Dergisi, 30, 40-44.
11. Büyükkantarcıoğlu, N. (2003). Dil farkındalığı ve işlevsel dil kullanımı bağlamında anadilimiz: gözlemler, öneriler. Cumhuriyetimizin 80, Yılında Türkçemiz, Ankara: Ankara Ticaret Odası ve Anadolu Çağdaş Eğitim Vakfı, 19-26.
12. Büyükkantarcıoğlu, N. (2006). Toplumsal gerçeklik ve dil. İstanbul: Multilingual Yayınları.
13. Büyüköztürk, Ş. (2017). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı: İstatistik, araştırma deseni, SPSS uygulamaları ve yorum (23. Baskı). Ankara: Pegem Akademik Yayıncılık.
14. Büyüköztürk, Ş., Şekercioğlu, Ç., & Çokluk, Ö. (2015). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: spss ve lisrel uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
15. Carter, R. (2003). Language awareness. ELT Journal, 57(1), 64-65.
16. Demir, C., & Yapıcı, M. (2007). Ana dili olarak Türkçenin öğretimi ve sorunları. Sosyal Bilimler Dergisi, 9(2), 177-192.
17. Demir, N., & Yılmaz, E. (2009). Türk dili. Ankara: Grafiker Yayınları.
18. Ellis, E, M. (2012). Language awareness and its relevance to TESOL. University of Sydney Papers in TESOL, 7, 1-23.
19. Erdoğan, T., & Gök, B. (2009). Türkçenin ana dili olarak öğretiminde karşılaşılan sorunlar ve bu sorunların giderilmesine yönelik öneriler: Ankara Örneği. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 3(36), 1-16.
20. Ersoylu, H. (2009). Türkiye Türkçesinin çağdaş sorunları üzerine incelemeler. Ankara: Ötüken Neşriyat.
21. Girmen, P., Kaya, M. F., & Bayrak, E. (2010). Türkçe eğitimi alanında yaşanan sorunların lisansüstü tezlere dayalı olarak belirlenmesi. 9, Ulusal Sınıf Öğretmenliği Eğitimi Sempozyumu (20 -22 Mayıs 2010), Bildiriler, 133-138, Elazığ.
22. Göçer, A. (2013). Türkçe öğretmeni adaylarına göre Türkçenin güncel sorunları. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Türkçenin Eğitimi Öğretimi Özel Sayısı. 6(11), 491-515. https://doi.org/10.14520/adyusbd.466
23. Gülsevin, G. (2006). Dil kirliliği sorunu. In Gülsevin, G., & Boz, E. (Eds.), Türkçenin çağdaş sorunları. Ankara: Gazi Kitabevi.
24. Henson, R. K., & Roberts, J. K. (2006). Use of exploratory factor analysis in published research: Common errors and some comment on improved practise. Educational and Psychological Measurement, 66(3), 393 416. https://doi.org/10.1177/0013164405282485
25. İpek, B. (2015). Bireyde dil bilinci. Journal of Turkish Language and Literature, 1(2), 33-44.
26. Kalaycı, Ş. (2016). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistiktik teknikleri (7. Baskı). Ankara: Asil Yayıncılık.
27. Kolaç, E. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının ana dilimizin yaşadığı sorunlara ilişkin farkındalıkları, görüş ve önerileri. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 1(15), 441-455.
28. Öner, T. (2006). Bilişimde özenli Türkçenin önemi. Bilişim ve Bilgisayar Mühendisliği Dergisi, 1(1).
29. Özçelik, S. (2006). Türkçe ve bilim dili sorunu. In Gülsevin, G., & Boz, E. (Eds.), Türkçenin çağdaş sorunları. Ankara: Gazi Kitabevi.
30. Özdamar, K. (2017). Ölçek ve test geliştirme yapısal eşitlik modellemesi. Eskişehir: Nisan Kitapevi.
31. Özyetgin, M. A. (January, 2006). Tarihten bugüne Türk dili alanı. (Paper Presented at Chinese Academy of Social Science, Sino-Foreign Relationship Department of Institute of History, Beijing, China. Abstract retrieved from www.eurasianhistory.com.
32. Sarı, İ. (2013). Dil etkileşimi bağlamında ses-anlam eşlemesi ve Türkçedeki örnekleri. Türk Kültürü Araştırmaları Dergisi, 1, 1-27.
33. Seçer, İ. (2015). SPSS ve LİSREL ile pratik veri analizi. Ankara: Anı Yayıncılık.
34. Sever, S. (2001). Öğretim dili olarak Türkçenin sorunları ve öğretme öğrenme sürecindeki etkili yaklaşımları. Ankara Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34, 11- 22.
35. Sönmez, V., & Alacapınar, F. G. (2016). Sosyal bilimlerde ölçme aracı hazırlama. Ankara: Anı Yayıncılık.
36. Şenyuva, E., Ertüzün, F., Turhan, K., & Demir, N. (2017). Türk diline ilişkin sorunlar, çözüm önerileri ve Türkçe bilinci: kuşaklararası karşılaştırma. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi Sayı, 6(3), 1384-1397. https://doi.org/10.7884/teke.3959
37. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics. Boston: Pearson.
38. Tosun, C. (2005). Dil zenginliği, yozlaşma ve Türkçe. Journal of Language and Linguistic Studies, 1(2), 136-153.
39. Ulaş, A. H., & Sevim, O. (2010). İnternet ortamındaki Türkçenin genel durumu. Ekev Akademi Dergisi, 14(44), 185-192.
40. Ünalan, Ş. (2006). Dil fukaralığı: söz varlığından söz darlığına. Ankara: Ankara İl Milli Eğitim Müdürlüğü Yayınları.
41. Yaman, E. (2015). Türkçe bilinci. Ankara: Açağ Yayınları.
42. Yaman, H. (2011). Türkçe bilinci ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(1), 151-167.
43. Yurdugül, H. (Eylül, 2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerlilik indekslerinin kullanımı. Paper Presented at XIV Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi, Denizli.
44. Zengin, E. (2017). Türkçenin diğer dillerle etkileşimi ve sonuçları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(52), 293-299. https://doi.org/10.17719/jisr.2017.1892