Fasulye Tohumunun Biyofortifikasyonu için Mineral İçerik Vasyasyonlarının Değerlendirilmesi
Abstract
Genetik kaynaklar ıslahçıların yüksek
verim ve mineral içeriğine sahip yeni çeşitler geliştirebilmesi için çok
önemlidir. 2015-2016 yılları arasında Türkiye’nin Batı Anadolu bölgesinin
farklı bölgelerinden seksen üç Phaseolus populasyonu
toplanmıştır. Morfolojik karakterizasyon sonuçları ve tartılı derecelendirmeye
göre yirmi fasulye hattı 2016 yılında seçilmiştir. Yirmi fasulye hattının ve
iki ticari çeşidin fosfor, potasyum, bakır, çinko, mangan, demir, kalsiyum ve
magnezyum içerikleri tarla koşullarında test edilmiştir. Deneme 2017 yılı
yetiştirme periyodunda Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Araştırma ve
Uygulama Alanı’nda tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak
yürütülmüştür. Sonuçlar, fasulye hat ve çeşitleri arasında P (%0.94−1.30), K (%2.38-3.59), Cu (7.80-14.80 mg kg-1), Zn
(19.74-66.68 mg kg-1), Mn
(7.46-27.25 mg kg-1), Fe
(48.98-182.45 mg kg-1), Ca
(0.18-0.48 mg kg-1) ve Mg
(0.56-0.71 mg kg-1) yüksek
oranda varyasyon göstermiştir. K ve Zn
(r=0.447; P<0.05), P ve Fe (r=0.485;
P<0.05), Ca ve Mg (r=0.693; P<0.01) arasında pozitif yönde korelasyon
bulunmuştur. Ana bileşen analizine göre toplam çeşitliliğin %73’ünden ilk 4
temel komponentin sorumlu olduğu görülmüştür. Ylv-14, Ylv-32, Blck-7, Blksr-3
ve Brs-22 hatları sırasıyla Fe ve P, Cu ve Mn, Ca ve Mg, Zn, ve K bakımından
daha yüksek mineral içeriğine sahip olduğu tespit edilmiştir. Bu sebeplerden
dolayı, bu hatlar fasulye tohumlarının biyofortifikasyonu için ümitvar adayları
temsil etmekte ve Türkiye’de çeşit olarak tescillenebilir. Ayrıca bu hatlar,
yakın gelecekte etkili ıslah programları için biparental haritalama populasyonu
geliştirilerek QTL bölgelerinin tanımlanması amacıyla da kullanılabilir.
Keywords
References
- Addinsoft 2016. XLSTAT 2016: Data Analysis and Statistics Software for Microsoft Excel. New York, USA.
- Baloch FS., Karaköy T., Demirbaş A., Toklu F., Özkan H and Hatipoğlu R., 2014. Variation of some seed mineral contents in open pollinated faba bean (Vicia faba L.) landraces from Turkey. Turkish Journal of Agriculture and Forestry, 38: 591-602.
- Beebe S., Gonzalez A and Rengifo J., 2000. Research on trace minerals in the common bean. Food and Nutrition Bulletin, 21: 387-391. Bitocchi E., Rau D., Bellucci E., Rodriguez M., Murgia ML., Gioia T., Santo D., Nanni L., Attene G and Papa R., 2017. Beans (Phaseolus ssp.) as a model for understanding crop evolution. Frontiers in Plant Science, 8: 722.
- Blair MW., Monserrate F., Beebe SE., Restrepo J and Ortubé J., 2010. Registration of high mineral common bean germplasm lines NUA35 and NUA56 from the red mottled seed class. Journal of Plant Growth Regulation, 4: 1-5.
- Blair MW., 2013. Mineral biofortification strategies for food staples: the example of common bean. Journal of Agricultural and Food Chemistry, 61: 8287-8294.
- Bremner JM., 1965. Method of Soil Analysis. Part 2. Chemical and Microbiological Methods, American Society of Agronomy Inc. USA. Broughton WJ., Hernandez G., Blair M., Beebe S., Gepts P and Vanderleyden J., 2003. Bean (Phaseolus spp.)-model food legumes. Plant Soil, 252: 55-128.
- Ceyhan E., Harmankaya M and Avcı MA., 2008. Effects of sowing dates and cultivars on protein and mineral contents of bean (Phaseolus vulgaris L.). Asian Journal of Chemistry, 20(7): 5601-5613.
- Çiftçi V., Şensoy S and Türkmen Ö., 2009. Van-Gevaş’ta Yaygın Olarak Yetiştirilen Yalancı Dermason Fasulye Populasyonunun Seleksiyon Yöntemiyle Islahı, Project report (TOVAG- 106O346).
Details
Primary Language
English
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Hacer Akpolat
This is me
0000-0002-8335-9005
United States
Tolga Karaköy
0000-0002-5428-1907
Türkiye
Vahdettin Çiftçi
0000-0003-0547-9527
Türkiye
Publication Date
December 30, 2018
Submission Date
August 27, 2018
Acceptance Date
October 20, 2018
Published in Issue
Year 2018 Volume: 4 Number: 2
Cited By
Türkiye’deki Islah Çalışmaları İçin Türk Fasulye Genetik Kaynaklarının Morfo-Agronomik ve Mineral İçerik Varyasyonlarının Belirlenmesi
Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi
https://doi.org/10.18016/ksutarimdoga.vi.549996Genome-Wide Association Studies of Mineral Content in Common Bean
Frontiers in Plant Science
https://doi.org/10.3389/fpls.2021.636484Türk Bakla Genetik Kaynaklarının Tohum Mineral İçeriği için Fenotipik Çeşitliliğin Araştırılması
Uluslararası Tarım ve Yaban Hayatı Bilimleri Dergisi
https://doi.org/10.24180/ijaws.949496Identification of QTLs/ Candidate Genes for Seed Mineral Contents in Common Bean (Phaseolus vulgaris L.) Through Genotyping-by-Sequencing
Frontiers in Genetics
https://doi.org/10.3389/fgene.2022.750814Unveiling Genetic Basis Associated With Manganese Content in Turkish Common Bean (Phaseolus vulgaris L.) Germplasm Through a Genome‐Wide Association Study
Plant Breeding
https://doi.org/10.1111/pbr.13251The Effect Of Microbial Fertilizers on The Mineral Content Of Some Cowpea (Vigna unguiculuta L. Walp.) Varieties
Adnan Menderes Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
https://doi.org/10.25308/aduziraat.1644329Rhizobium Inoculation Sustains Optimal Yields on Native Common Bean (Phaseolus vulgaris L.) Under Nitrogen-Deficient Fertilization
Crops
https://doi.org/10.3390/crops5040047