Research Article

ÇOKSESLİ KORO MÜZİĞİNDE KULLANILAN İTALYANCA YAPITLARDAN SEÇİLEN ÖRNEKLERİN TELAFFUZLARI VE TÜRKÇE TERCÜMELERİ İLE İTALYAN DİLİNİN FONETİK ÖZELLİKLERİ

Volume: 11 Number: 1 July 1, 2025
TR EN

ÇOKSESLİ KORO MÜZİĞİNDE KULLANILAN İTALYANCA YAPITLARDAN SEÇİLEN ÖRNEKLERİN TELAFFUZLARI VE TÜRKÇE TERCÜMELERİ İLE İTALYAN DİLİNİN FONETİK ÖZELLİKLERİ

Öz

Bu çalışmada, italyan dilinde seslendirilmekte olan çok sesli koro eserlerinden seçilen örneklerin türkçe tercümeleri ve telaffuzları incelenerek, italyan dilinin alfabetik yapısı, temel konuşma, söyleme ve fonetik özelliklerinin tanınması amaçlanmaktadır. Fonetik ve semantik yani ses ve anlam, dilde birbirini tamamlayan iki temel alanıdır. Fonetik kullanım anlamın iletiminde, anlamın bilinmesi de seslerde bir bütün oluşturmaktadır. Araştırmada, seçilen örnek yapıtların önce partisyonları incelenmiş sonra soprano, alto, tenor, bas partieri ile solo’lu yapıtlardaki solo partiler ayrı ayrı incelenerek, ses partilerindeki söz dağılımı çıkarılmıştır. İtalyan alfabesindeki sesli ve sessiz harfler ile harf gruplarının okunuşları ve bileşik sesli harfler ile bileşik sessiz harflerin okunuşları analiz edilerek istenilen sonuçlara ulaşılmıştır. Sonuç olarak; italyan dilinin fonetik özellikleri incelendiğinde harf ve harf gruplarının telaffuzlarında çok dikkatli olunması gerektiği görülmüştür. Örneğin; “c”, “g”, “sc”, “s”, “z” ve “q”. Ayrıca çok sesli koro müziğinde repertuara alınan italyanca eserlerin bu dilin fonetik özelliklerinin geliştirilmesi ile teknik olarak daha nitelikli seslendirme gerçekleşebileceği sonuçlar arasındadır.

Anahtar Kelimeler

İtalyanca , İtalyanca telaffuz , Koro eseri

References

  1. Apaydınlı, K. (2019). “Güzel Sanatlar Lisesi Çok Sesli Koro Ders Kitaplarının İncelenmesi”. Karadeniz 1. Uluslararası Multidisipliner Çalışmalar Kongresi Tam Metin Kitabı.
  2. Aksan, D. (2000). Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara.
  3. Çevik, S. (1989), “Okul Korolarında Toplu Konuşma ve Toplu Söyleme Eğitimi”, G.Y.Ö.O., Yayımlanmamış Asistanlık Tezi, Ankara.
  4. Çevik, S. (1989), Müzikte Söz Öğesinin Önemi, Dilin Müziğe, Müziğin Dile Etkileri, Kültür ve Turizm Bakanlığı I. Müzik Kongresi Bildirileri, Evren Ofset, Ankara.
  5. Çevik, S. (1999), “Koro Eğitimi Yönetimi ve Teknikleri”, Yurtrenkleri Yayınları, Ankara. Ediskun, H. (1963), “Yeni Türk Dilbilgisi”, Remzi Kitabevi, İstanbul.
  6. Karasar, N. (2015). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, 28. Basım, Nobel Akademik Yayıncılık Eğitim Danışmanlık Tic. Ltd. Şti., Ankara.
  7. Ladefoged, P., Johnson, K. (2021). “A Course in Phonetics (8th ed.)”, Boston: Cengage Learning.
  8. Ladefoged P., (2001). Ünlüler ve Ünsüzler: Dillerin Seslerine Giriş. Maldon, Mass. & Oxford: Blackwell Publishers. S. xxii+191.
  9. MEB. (2009), “Kendi Kendine Hızlı İtalyanca 1”, Özel Fono Yayınları, İstanbul.
  10. Roach, P. (2009). “English Phonetics and Phonology (4th ed.)”. Cambridge: Cambridge University Press. Vardar, B. (1982). Dilbilimin Temel Kavram ve İlkeleri, Türk Dil Kurumu Yayınları, Ankara.
APA
Moğulbay, D. (2025). ÇOKSESLİ KORO MÜZİĞİNDE KULLANILAN İTALYANCA YAPITLARDAN SEÇİLEN ÖRNEKLERİN TELAFFUZLARI VE TÜRKÇE TERCÜMELERİ İLE İTALYAN DİLİNİN FONETİK ÖZELLİKLERİ. İnönü Üniversitesi Kültür Ve Sanat Dergisi, 11(1), 12-40. https://doi.org/10.22252/ijca.1687942