DOĞU AKDENİZ ÜNİVERSİTENDE BAZI BÖLÜMLERE KAYITLI ÜNİVERSİTE ÖĞRENCİLERİNİN TÜKETİCİLİKLE İLGİLİ KAVRAMLARA YÖNELİK BİLGİ DÜZEYLERİNİN VE DAVRANIŞ ALIŞKANLIKLARININ İNCELENMESİ

Öz

21. yüzyılda teknolojinin gelişmesiyle, artan nüfus oranı, istikrarsız ve abartılı bir şekilde tüketilen kaynakların yok olabileceği endişesine sebep olmaktadır. Söz konusu bu araştırma ile azalan kaynakların, gelecekte insanların eşitsiz bir şekilde yararlanabileceğinin veya kaynaklardan mahrum kalabileceğinin varsayımından hareketle bir model oluşturmak istenmektedir. Turizm İşletmeciliği ve İngiliz Dili Eğitim bölümüne kayıtlı üniversite ögrencilerinin bilgi düzeyleri ve davranış özelliklerinin tüketicilik kavramı ile ilişkilendirilerek incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırma ile Doğu Akdeniz Üniversitesinde Turizm İşletmeciliği ve İngiliz Dili Eğitim bölümününe kayıtlı olan toplam 120 ögrenci ile Spss 20.0 programında analiz yapılarak, nicel araştırma stratejilerinden anket yönteminin kullanılması benimsenmiştir. Üniversite öğrencilerinin tüketicilik bilgi düzeylerinin ve davranışsal özelliklerinin üzerinde etkili olabilecek cinsiyet farklılıkları, bir işte çalışıp çalışmadığı ile okuduğu fakülte bu araştırmanın bağımsız değişkenleridir. Bağımlı değişkenler ise; bütün bunlardan etkilenilmesi muhtemel olan üniversite öğrencilerinin tüketicilikle ilgili bilgi düzeyi ve davranış özelliklerinin neler olduğudur. Bu çalışma, Turizm İşletmeciliği ve İngiliz Dili Eğitim bölümününe kayıtlı üniversite öğrencilerinin tüketim ve davranış konuları hakkında bilgi sahibi olunması açısından gelecekte yapılması amaçlanan başka çalışmalara öncülük edeceği varsayılmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Aile,Tüketici Tasarruf,Tüketici Birey,Turizm

Kaynakça

1. Ateşoğlu, İ., & Türkkahraman, M. (2009). Çocukların tüketici olarak sosyalleşmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(3). 215-228.
2. Bauman, Z. (2006). Küreselleşme (2. Baskı). Çev. A. Yılmaz). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
3. Bozyiğit, S. (2013). Çocukların çevre bilinçli tüketici olarak sosyalleşmesinde annelerin çocuk yetiştirme tutumlarının rolü. Çukurova Üniversitesi, Adana.
4. Buğday, E. B., & Babaoğul, M. (2016). Bilinçli Tüketim Kavramının Boyutları: Bilinçli Tüketim Davranışının Yeniden Tanımlanması. Sosyoekonomi, 24(30), 187-206.
5. Bulut, Z. A., Tekinbaş, F., & Babacan, M. (2014). Okul Öncesi Yaş Grubu Çocukların Pazarlama Kavramları Farkındalığı1. Tüketici ve Tüketim Araştırmaları Dergisi, 6(1), 27-49.
6. Çakır, M., Çakır, F., & Gülşah, U. S. T. A. (2010). Üniversite öğrencilerinin tüketim tercihlerini etkileyen faktörlerin belirlenmesi. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2). 87-94.
7. Dal, Ö. G. V., & Eroğlu, A. H. (2015). Farklı kişilik özelliklerine sahip bireylerin risk algılarının tüketici davranışı açısından incelenmesi: üniversite öğrencileri üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(2). 361-385.
8. Elliott, R., & Timulak, L. (2005). Descriptive and interpretive approaches to qualitative research. A handbook of research methods for clinical and health psychology, 1(7), 147-159.

9. Erkmen, T., & Emel, E. S. E. N. (2013). Psikolojik sermaye ölçeğinin geçerlilik ve güvenirlik çalışması. Öneri Dergisi, 10(39), 23-30.
10. Ersoy, S. (2008). Çocuklara para yönetimini öğretmede ebeveyn rehberliği. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (15). 140-157.
11. Etikan, I., Musa, S. A., & Alkassim, R. S. (2016). Comparison of convenience sampling and purposive sampling. American Journal of Theoretical and Applied Statistics, 5(1), 1-4.
12. Grossbart, S., Carlson, L., & Walsh, A. (1991). Consumer socialization and frequency of shopping with children. Journal of the Academy of Marketing Science, 19(3), 155-163.
13. Hayta, A. B., & Hayta, A. B. (2009). Sürdürülebilir Tüketim Davranışının Kazanılmasında Tüketici Eğitiminin Rolü. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 143-151.
14. Karalar, R., & Kiracı, H. (2010). Bireysel değerlerin sürdürülebilir tüketim davranışı üzerindeki etkisini belirlemeye yönelik öğretmenler üzerinde bir araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(2), 79-106.
15. Lautenschlager, G. J., & Mendoza, J. L. (1986). A step-down hierarchical multiple regression analysis for examining hypotheses about test bias in prediction. Applied Psychological Measurement, 10(2), 133-139.
16. MacCallum, R. C., Widaman, K. F., Preacher, K. J., & Hong, S. (2001). Sample size in factor analysis: The role of model error. Multivariate Behavioral Research, 36(4), 611-637.
17. Moschis, G. P., Moore, R. L., & Smith, R. B. (1984). The impact of family communication on adolescent consumer socialization. ACR North American Advances.
18. Özabacı, N., & Özmen, M. (2005). Tüketici Olmayı Nasıl Öğreniyoruz?. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(2). 135-148.
19. Penpece, D. (2006). Tüketici Davranışlarını Belirleyen Etmenler: Kültürün Tüketici Davranışları Üzerindeki Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Kahramanmaraş.
20. Sezek, F., Ercan, K. A. Y. A., & Doğan, S. (2008). Üniversite Öğrencilerinin Genel Beslenme Alışkanlıkları, Katkılı Besinler Hakkındaki Bilgi, Görüş ve Tutumları (Knowledge, Attitudes and Options about Additival and General Nutrition Interests of University Students). Cankaya University Journal of Arts and Sciences, 1(10). 117-134.
21. Walker, S. P., Chang, S. M., Powell, C. A., & Grantham-McGregor, S. M. (2005). Effects of early childhood psychosocial stimulation and nutritional supplementation on cognition and education in growth-stunted Jamaican children: prospective cohort study. The lancet, 366(9499), 1804-1807.
22. Yılmaz, E., & Özkan, S. (2007). Üniversite öğrencilerinin beslenme alışkanlıklarının incelenmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi, 2(6), 87-104.