Technological Leadership Competences of Public Administrators

Abstract

Nowadays, technology makes its presence felt in almost every field, besides individuals are expected to appropriately use technology and according with requirements of the era. One of the areas where this expectation exists is state agency. Technological knowledge and practices of leading position individuals become important for achieving success of institutions. Based on these, the aim of this study is to determine the level of technological leadership competences of public administrators in the context of information and communication technologies, in line with the views of both administrators and personnel, and to determine whether the perceptions of administrators and personnel regarding technological leadership competences differ according to the type of task, professional seniority and gender. In the research, in which one of the quantitative research methods, survey model, was used to worked with a total of 532 officials, 56 administrators and 476 personnel, working in the general and annexed budgetary administrations in Erzurum provinces and its districts in 2017. Result of research administrators mostly show the technological competence behaviors according to both managerial views and personnel perceptions. However, it is determined that administrators' own perceptions of technological leadership competencies are significantly higher than the opinions of personnel about their managers. Conversely, technological leadership competencies differ according to the task type of administrators, but not according to their professional seniority and gender while the personnel differed according to their professional seniority, it did not differ according to their gender. Based on results, it can be suggested to develop leadership skills by conducting more comprehensive research with different samples.

Keywords

• Public administration
• public administrator
• leadership
• technological leadership
• technological leadership competences.

Kamu Yöneticilerinin Teknolojik Liderlik Yeterlikleri

Abstract

Günümüzde teknoloji varlığını hemen her alanda hissettirmekte, bununla birlikte bireylerden teknolojiyi uygun şekilde ve çağın gereklerine göre kullanmaları beklenmektedir. Bu beklentinin olduğu alanlardan biri de kamu kurumlarıdır. Kurumların başarıya ulaşmasında ise lider konumunda yer alan bireylerin teknolojik bilgi ve uygulamaları önemli hale gelmektedir. Bu düşüncelerden hareketle çalışmanın amacı, bilgi ve iletişim teknolojileri bağlamında kamu yöneticilerinin teknolojik liderlik yeterliklerinin seviyesini hem yönetici hem de personel görüşleri doğrultusunda belirleyebilmek, ayrıca görev türü, mesleki kıdem ve cinsiyet değişkenlerine göre teknolojik liderlik yeterliklerine dair yönetici ve personel algılarının farklılaşıp farklılaşmadığını tespit edebilmektir. Nicel araştırma yöntemlerinden tarama modelinin kullanıldığı araştırmada 2017 yılında Erzurum il ve ilçelerinde genel ve katma bütçeli idarelerde görev yapmakta olan 56 yönetici ve 476 kurum personeli olmak üzere toplam 532 kamu görevlisiyle çalışılmıştır. Araştırma sonucunda teknolojik liderlik standart alanlarında hem yönetici görüşlerine hem de personel algılarına göre yöneticilerin kendilerinden beklenen teknolojik yeterlik davranışlarını çoğunlukla gösterdikleri, ancak yöneticilerin teknolojik liderlik yeterliklerine ilişkin kendi algılarının, personellerin yöneticileri hakkındaki görüşlerine göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir. Ayrıca, teknolojik liderlik yeterliklerinin yöneticilerin görev türüne göre farklılaştığı, ancak mesleki kıdemine ve cinsiyetine göre farklılaşmadığı; personellerin mesleki kıdemine göre ise farklılaşırken cinsiyetine göre farklılaşmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmadan elde edilen sonuçlara dayanarak farklı örneklemlerle daha kapsamlı araştırmaların yapılması suretiyle liderlik becerilerinin geliştirilmesi önerilebilir.

Keywords

• Kamu yönetimi
• kamu yöneticisi
• liderlik
• teknolojik liderlik
• teknolojik liderlik yeterlikleri

References

1. Akın, U. (2019).” Liderlik” (Ed. Necati Cemaloğlu ve Murat Özdemir), Eğitim Yönetimi, ss.131-158, Pegem Akademi Yayınları, Ankara.
2. Anderson, R.E. & Dexter, S. (2005). School Technology Leadership: An Empirical Investigation of Prevalence and Effect, Educational Administration Quarterly, 41(1), 49-82.
3. Bai, H., Dong, C., Ertmer, P.A., Khalil, M., Park, S.H. & Wang, L. (2002). “Technology Leadership: Shaping Administrators' Knowledge and Skills Through an Online Professional Development Course”, (Eds. D. Willis, J. Price & N. Davis), Proceedings of ISTE 2002-Society for Information Technology and Teacher Education International Conference, ss. 482-486, Nashville, Association for the Advancement of Computing in Education (AACE), Tennessee, USA.
4. Balcı, A. (2010a). Açıklamalı Eğitim Yönetimi Terimleri Sözlüğü, Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
5. Balcı, A. (2010b). Sosyal Bilimlerde Araştırma (8.Basım), Pegem Akademi Yayıncılık, Ankara.
6. Baş, E. D. (2012). “İlköğretim Okulu Yöneticilerinin Teknoloji Liderliği Rolleriyle Okul İklimi Arasındaki İlişki”, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
7. Bülbül, T. ve Çuhadar, C. (2012). Okul Yöneticilerinin Teknoloji Liderliği Öz-Yeterlik Algıları ile Bilgi ve İletişim Teknolojilerine Yönelik Kabulleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 474-499.
8. Can, T. (2008). “İlköğretim Okulları Yöneticilerinin Teknolojik Liderlik Yeterlikleri: Ankara İli Etimesgut İlçesi Örneği”, 8. Uluslararası Eğitim Teknolojileri Konferansı, 6-8 Mayıs 2008, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.

9. Cantürk, G. ve Aksu, T. (2017). Okul Yöneticilerinin Teknolojik Liderlik Davranışları, Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 6(4), 21-38.
10. Chang, I. H. (2012). The Effect of Principals' Technological Leadership on Teachers' Technological Literacy and Teaching Effectiveness in Taiwanese Elementary Schools, Educational Technology & Society, 15(2), 328–340.
11. Çalık, T., Çoban, Ö. & Özdemir, N. (2019) Okul Yöneticilerinin Teknolojik Liderlik Öz Yeterlikleri ve Kişilik Özellikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 52(1), 83-106.
12. Dülgar, M. (2020). “Okul Yöneticilerinin Teknoloji Liderliği Öz-Yeterlilikleri Üzerine Bir Çalışma”, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü, İstanbul.
13. Eren, E. (1993). Yönetim Psikolojisi (4. Basım), Üniversite Kitabevi, İstanbul.
14. Eren, E. & Kurt, A. (2011). İlköğretim Okul Müdürlerinin Teknoloji Liderliği Davranışları, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 219-238.
15. Gregory, K. L. (2015). “Elementary Principals' Perceptions of Visionary Leadership, Self-efficacy and Professional Development in Technology”, Doktora Tezi, Bowie State University, Maryland, USA.
16. Hacıfazlıoğlu, Ö., Karadeniz, Ş. & Dalgıç, G. (2010). Eğitim Yöneticileri Teknoloji Liderliği Standartlarına İlişkin Öğretmen Yönetici ve Denetmenlerin Görüşleri, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 16(4), 537-577.
17. Hacıfazlıoğlu, Ö., Karadeniz, Ş. & Dalgıç, G. (2011). Eğitim Yöneticileri Teknoloji Liderliği Öz-Yeterlik Ölçeğinin Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması, Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 17(2), 145-166.
18. Hamzah, M. I. M., Nordin, N., Jusoff, K., Karim, R. A. & Yusof, Y. (2010). A Quantitative Analysis of Malaysian Secondary School Technology Leadership, Management Science and Engineering, 4(2), 124–130.
19. ISTE. (2009). ISTE Standarts for Administrators. http://convalsd.net/wp-content/uploads/2019/02/ISTE-Standards-for-Administrators-Permitted-Educational-Use.pdf ve https://www.iste.org/standards/for-education-leaders (Son Erişim Tarihi: 11.09.2021)
20. Karasu, K. (2001). Profesyonelleşme Olgusu ve Kamu Yönetimi, Mülkiyeliler Birliği Vakfı Yayınları Tezler Dizisi 11, Ankara.
21. Kelgökmen İlic, D. ve Yalçın, B. (2017). Y Jenerasyonunun Farklılaşan İş Değerleri ve Liderlik Algılamaları, Journal of Yasar University, 12(46), 136-160.
22. Koçel, T. (2011). İşletme Yöneticiliği, Beta Yayınları, İstanbul.
23. Naktiyok, A. (2006). E-Liderlik: E-Liderlik Özelliklerinin İncelenmesine Yönelik Bir Araştırma, Dokuz Eylül Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 7(1), 19-40.
24. Özkan, A. (2008). “Mülki İdare Amirlerinin Liderlik Davranışlarının Eğitim Üzerindeki Etkisi”, Yayımlanmamış Doktora Tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
25. Polat, E., Yahşi, M. & Hopcan, S. (2020). Technology Leadership in Educational Organizations: A Systematic Analysis, Öğretim Teknolojisi ve Hayat Boyu Öğrenme Dergisi, 1(2), 203-220.
26. Sabuncuoğlu, Z. & Tüz, M. (2001). Örgütsel Psikoloji, Ezgi Kitabevi, Bursa.
27. Sezer, B. ve Deryakulu, D. (2012). İlköğretim Okul Yöneticilerinin Teknoloji Liderliği Rollerine İlişkin Yeterlikleri, Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 2(2), 74-92.
28. Şimşek, M. Ş. & Akın, H. B. (2003). Teknoloji Yönetimi ve Örgütsel Değişim, Çizgi Kitabevi, Konya.
29. T.C. Erzurum Valiliği (2017). www.erzurum.gov.tr/il-planlama-ve-koordinasyon-mudurluguerzurum-ili-yonetici-tablosu ve www.erzurum.gov.tr/il-planlama-ve-koordinasyon-mudurlugu-erzurum-kamu-personeli-tablosu (Erişim Tarihi: 30.01.2017)
30. Wang, C. (2010). Technology Leadership Among School Principals: A Technology-Coordinator's Perspective, Asian Social Science, 6(1), 51-54.
31. Watts, C. D. (2009). “Technology Leadership, School Climate and Technology Integration: A Correlation Study in K-12 Public”, Yayımlanmamış Doktora Tezi, The University of Alabama, Tuscaloosa, Alabama, USA.
32. Weber, M. J. (2006). “A Study of Computer Technology Use and Technology Leadership of Texas Elementary Public School Principals”, Yayımlanmamış Doktora Tezi, University of North Texas, Texas, USA.