Kırsal Turizm İçerisinde Stk'ların Yerel Ekonomik Kalkınmadaki İşbirliği ve Rolü: İsmayıllı Örneği

Kırsal turizm, kırsal istihdamın, bölge sakinlerinin refahının ve kırsal alanların büyümesinin bir yöntemidir. Sanayileşmiş ülkelerde bu tür turizm bölgenin doğal kaynaklarına ve yerel halkın yaşam tarzına uygun olarak inşa edilen ve köylerin uzun vadeli kalkınmasına katkısıyla desteklenen bir sektördür. Azerbaycan’da İsmayıllı bölgesi kırsal turizm faaliyetlerinin yoğun olduğu bir bölgedir. Çalışma, İsmayıllı örneğini kullanarak STK’ların kırsal turizmdeki işbirliğini ve işlevini incelemektedir. Bu araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden olan görüşme tekniği ile sivil toplum kuruluşları ve turizm sektöründeki uzmanlarla yapılan online görüşmeler, konuyla ilgili alana katkı sağlayacak bilgilere ve öngörülere ulaşılmıştır. Ayrıca, literatür taraması yapılarak, kırsal turizm alanındaki mevcut bilimsel çalışmalar ve yayınlar incelenmiş ve ikincil veri kaynaklarından da faydalanılmış olup, resmi istatistikler kullanılarak, araştırmanın kapsamı ve güvenilirliği artırılmıştır. Bu çalışmada, sivil toplum kuruluşlarının (STK’lar) ve diğer ilgili kurumların, kırsal turizmin geliştirilmesi ve yerel girişimciliğin teşvik edilmesi için işbirliği içinde çalışmaları gerektiği vurgulanmaktadır. Çalışmada, yerel yönetimlerin ve STK’ların kırsal turizm ve yerel girişimcilik alanında ortak projeler ve programlar geliştirmesi, bürokratik engelleri azaltması, uygun finansman ve destek mekanizmaları sağlaması, eğitim ve bilinçlendirme faaliyetleri düzenlemesi ve etkili tanıtım ve pazarlama stratejileri geliştirmesi önerilmektedir.

Rural tourism is a method of rural employment, the welfare of residents and the growth of rural areas. In industrialised countries, this type of tourism is a sector that is built in accordance with the natural resources of the region and the lifestyle of local people and is supported by its contribution to the long-term development of villages. In Azerbaijan, Ismayilli region is a region where rural tourism activities are intensive. The study examines the cooperation and function of NGOs in rural tourism using the example of Ismayilli. In this study, online interviews with NGOs and experts in the tourism sector using the interview technique, which is one of the qualitative research methods, have provided information and insights that will contribute to the field. In addition, by conducting a literature review, existing scientific studies and publications in the field of rural tourism have been examined and secondary data sources have been utilised, and the scope and reliability of the research have been increased by using official statistics. In this study, it is emphasised that non-governmental organisations (NGOs) and other relevant institutions should work in cooperation to develop rural tourism and encourage local entrepreneurship. The study recommends that local governments and NGOs should develop joint projects and programmes in the field of rural tourism and local entrepreneurship, reduce bureaucratic barriers, provide appropriate financing and support mechanisms, organise training and awareness-raising activities, and develop effective promotion and marketing strategies.