Identifying Punctuation Errors and Typos of Primary School Students in Turkish Courses

Abstract

The aim of this study is to identify punctuation errors and typos of primary school students. Thus, it was thought that teachers would gain awareness and make the lessons more effective by considering what the students might have difficulty in writing. 30 students (11 female, 19 male) in 4th grade at Toros Primary School in Manavgat, Antalya, participated in the study which was conducted by using document analysis which is one of the qualitative research methods. The collected data were subjected to descriptive analysis. According to the results of the study, the students were found to be inadequate to use colon; significant shortcomings were found regarding the use of commas and apostrophes; it has been identified that some of the students have difficulty in using dash and 50% of the participants have difficulty in using exclamation mark. In addition, since the students had difficulty in using full stop, it was found that they lacked in the use of capital letters after full stop and in the spelling of the compound words that needs to be written adjacent. However, it was seen that the students were generally good at using question mark and had sufficient knowledge about how to use interrogative particle and conjunctive ‘ki’. In addition, some students made mistakes since they tend to spell as they pronounce (wrongly) and they transfer their local dialects to written language. As a result, it was concluded that the mistakes in language use in the social environment and family may cause some problems in terms of child's correct use of language and readiness level before coming to school.

Keywords

• Turkish courses
• punctuation errors
• typos
• primary school students

İlkokul Öğrencilerinin Türkçe Dersinde Yaptıkları Yazılı Dil Kullanımına Yönelik Hataların Tespit Edilmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı ilkokul öğrencilerinin Türkçe dersinde yaptıkları yazılı dil kullanımına yönelik hataları tespit etmektir. Böylelikle, öğreticilerin farkındalık kazanacağı ve öğrencilerin neleri yazarken zorlanabileceklerini göz önünde bulundurarak dersleri daha etkin hale getirebilecekleri düşünülmüştür. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman incelemesi kullanılarak gerçekleştirilen çalışmaya Antalya-Manavgat’ta Toros İlkokulu’nda 4. sınıfta öğrenim görmekte olan 30 öğrenci (11’i kız, 19’u erkek) katılmıştır. Toplanan veriler betimsel analize tabi tutulmuştur. Araştırmanın sonuçlarına göre öğrencilerin iki noktanın kullanımı konusunda oldukça yetersiz oldukları; virgül ve kesme işaretinin kullanımı ile ilgili önemli eksiklerinin olduğu; katılımcıların 9’u uzun çizgiyi kullanmada, katılımcılarının 13’ünün ise ünlem işaretini kullanmada zorluk çektiği görülmektedir. Ayrıca öğrenciler nokta işaretinin kullanımında zorluk çektikleri için noktadan sonra büyük harf kullanımında ve bitişik yazılması gereken birleşik kelimelerin yazımında eksikliklerinin olduğu görülmüştür. Bununla birlikte, öğrencilerin, soru işaretinin kullanımı konusunda genellikle iyi oldukları, soru edatı ve bağlaç olan ‘ki’nin de ayrı yazılması gerektiği konusunda yeterli bilgiye sahip oldukları görülmüştür. Ayrıca, konuştuğu gibi yazma; harfi eksik, fazla ya da yanlış yazma ve yöresel söyleyiş özelliklerini yazı diline aktarma gibi hatalar da tespit edilmiştir. Sonuç olarak, toplumsal çevre ve aile içindeki dil yanlışlarının, çocuğun okula gelmeden önceki hazırbulunuşluğu ve dili doğru kullanması açısından bazı sıkıntılar doğurabildiği sonucuna da ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Türkçe dersi
• yazım kuralları
• noktalama işaretleri
• ilkokul öğrencileri.

Kaynakça

1. Aktın, K., Dilek, D. ve Dilek, G. (2013). Etkili öğretim için yöntem ve teknikler, (Ed. S. Baştürk), Öğretim İlke ve Yöntemleri (209-279). Ankara: Vize Yayıncılık
2. Arıcı, A. F. ve Ungan, S. (2008). “İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinin Yazılı Anlatım Çalışmalarının Bazı Yönlerden Değerlendirilmesi”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20, 317-328.
3. Atasoy, F.O. (2009). Türkçede Noktalama (Sorunlar-Çözümler-Teklifler), Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul.
4. Ateşman, E. (1997). Türkçede okunabilirliğin ölçülmesi. Ankara Üniversitesi TÖMER Dil Dergisi, 58, 171-174.
5. Avcı, E. (2006). İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin Yaptıkları Yazılı Anlatım Yanlışlarının İncelenmesi (Muğla İli Örneği), Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
6. Babayiğit, Ö. ve Erkuş, B. (2014). İlkokul 4. sınıf öğrencilerinin dikte becerilerinin değerlendirilmesi, Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2 (2), 123-135