MICROCREDIT DEADLOCK WITHIN THE DILEMMA OF GLOBALIZATION POVERTY

Abstract

Globalization and poverty associated with each other. Because globalization has built itself on contrasts. Contradictions like rich-poor, strong-weak are used more with globalization process. In this context, poverty is a phenomenon that significantly affects the whole world, with its consequences affecting every segment of society from the young to the old, from the child to the woman socially, economically and psychologically. International organizations have undertaken various activities in fighting poverty besides that there are micro-activities. In this sense microcredit applications are among the trending applications in recent years. However, the other side of the medallion in microcredit is neglected. In this context, the microcredit issue should be examined in depth

Keywords

• Poverty
• Microcredit
• Income Distribution

KÜRESELLEŞME-YOKSULLUK İKİLEMİNDE MİKRO KREDİ ÇIKMAZI

Öz

Küreselleşme ve yoksulluk birbiri ile ilişkili kavramlardır. Çünkü küreselleşme kendisini zıtlıklar üzerine kurmuştur. Zengin-yoksul, güçlü-zayıf gibi zıtlıklar küreselleşme süreci ile daha çok kullanılmaktadır. Bu bağlamda Yoksulluk tüm dünyayı önemli ölçüde etkisi altına alan, sonuçlarıyla gencinden yaşlısına, çocuğundan kadınına toplumun her kesimini sosyal, ekonomik ve psikolojik yönden etkileyen bir olgudur. Yoksullukla mücadelede çeşitli uluslararası kuruluşların önderliğinde belli çalışmalar bulunmakla birlikte mikro düzeyde, bireysel faaliyetler de görülmektedir. Bu anlamda mikrokredi uygulaması son yıllarda trend olan uygulamalar arasındadır. Ancak mikrokredide madalyonun diğer yüzü ihmal edilmektedir. Bu kapsamda mikro kredi sorunu detaylı incelenmelidir

Anahtar Kelimeler

• Yoksulluk
• Mikrokredi
• Gelir Dağılımı

References

1. Amin, S., Rai A.S., & Topa, G. (2003). Does microcredit reach the poor and vulnerable? Evidence from Northern Bangladesh. Journal of Development Economics, 70, 59-82.
2. Ateş, G., & Öğütoğulları, E. (2012). Türkiye’de yoksullukla mücadelede mikrokredi uygulamaları. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(2), 33-54.
3. Bayraktutan, Y., & Akatay, M. (2012). Kentsel yoksulluk ve mikro finansman: Kocaeli örneği. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24, 1-34.
4. Bayulgen, O. (2008). Muhammed Yunus, Grameen Bank and the Nobel Peace Prize: What political science can contribute to and learn from the study of microcredit. International Studies Review, 10(3), 525-547. BBC. (2010). India’s micro-finance suicide epidemic. Erişim Tarihi: 12.09.2017, http://www.bbc.com/news/world-south-asia-11997571 . BBC. (2013). Mikro kredi ödemesi için organ satanlar. Erişim Tarihi: 12.09.2017, http://www.bbc.com/turkce/ozeldosyalar/2013/10/131028_banglades_organ_kredi .
5. Bilen, M., Şan, M. Kemal., & Aydın, M. Kemal. (2005). Yoksulluk üzerine. Bilgi Dergisi, 10(1), 1-26.
6. Buckley, G. (1997). Microfinance in Africa: Is it either the problem or the solution?. World Developmet, 25(7), 1081-1093.
7. Buğra, A. (2007). Yoksullukla mücadele yöntemi olarak mikrokredi: Acıklı bir hikaye. Boğaziçi Üniversitesi Sosyal Politika Forumu Bülteni, 2, 1-13.
8. Çeken, H. vd. (2008). Eşitsizliği derinleştiren bir süreç olarak küreselleşme ve yoksulluk. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 9(2), 79-95.

9. Doğan, B. B., & Kaya, M. (2013). Yoksullukla mücadelede mikro kredi sistemi: Diyarbakır örneği. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 12(45), 144-170. Donor Brief. (2003). The impact of microfinance. Erişim Tarihi: 11.09.2017, http://www.cgap.org/sites/default/files/CGAP-Donor-Brief-The-Impact-of-Microfinance-Jul-2003.pdf
10. Facepunch. (2011). Erişim Tarihi: 12.09.2017, http://www.facepunch.com/showthread.php?t=1044253
11. Fırat, M. (2013). Gelişmekte olan ülkelerde ve Türkiye’de yoksulluk. Trakya Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15(1), 185-206.
12. Gökyay, Ç. (2008). Türkiye’de mikro kredi uygulamaları ve istihdama yansımaları. T.C Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü Uzmanlık Tezi, Ankara.
13. Göngen, M. (2013). Küreselleşmenin ekonomik boyutu küreselleşmeyi yöneten üç ana kurum: IMF, Dünya Bankası, Dünya Ticaret Örgütü. SDÜ Fen Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 29, 117-134.
14. Güneş, S. (2009). Yoksullukla mücadelede mikro kredi uygulamaları ve sosyal yardımlaşma ve dayanışma genel müdürlüğü proje destekleri. T.C. Başbakanlık Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü Sosyal Yardım Uzmanlık Tezi, Ankara.
15. Gürer, A. (2010). Dünyada ve Türkiye’de küreselleşme ve yoksulluk süreci. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
16. Haspolat, E. (2010). Neoliberalizmin kalkınma söylemi ve yoksullukla mücadele yöntemi olarak mikro kredi deneyimleri ve Türkiye. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Ankara.
17. Hollis, A., & Sweetman, A. (1998). Microcredit: What can we learn from the past?. World Development, 26(10), 1875-1891.
18. Hoque, S. (2004). Micro-credit and the reduction of poverty in Bangladesh. Journal of Contemporary Asia, 34(1), 21-32.
19. Hulme, D., (2000). Impact assessment methodologies for microfinance: Theory, experience and better practice. World Development, 28(1), 79-98.
20. Islam, A., & Choe, C. (2013). Child labor and schooling responses to access to microcredit in Rural Bangladesh. Economic Inquiry, 51(1), 46-61.
21. İlhan, S. (2012). Küreselleşme ve yoksulluk: Çok uluslu şirketlerin ağır faturası. E-Journal of New World Sciences Academy, 7(3), 235-243.
22. Karim, L. (2008). Demystifying micro-credit the grameen bank, NGOs, and Neoliberalism in Bangladesh. Cultural Dynamics, 20(1), 5-29.
23. Karlan, D., & Zinman J. (2011). Microcredit in theory and practice: Using randomized credit scoring for ımpact evaluation. Research Articles, 332, 1278-1284.
24. Korkmaz, E. (2004). Mikrokredi modeli yoluyla yoksulluğun azaltılması: İstanbul örneği. İstanbul: İTO Yayınları.
25. Memiş, H. (2014). Küreselleşme ve yoksulluk ilişkisi. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 5(1), 144-161. Miller, C. C. (2006). Microcredt: Why India is failing. Erişim Tarihi: 12.09.2017, http://www.rediff.com/money/2006/nov/10spec.htm
26. Morshed, L. (2006). Lessons learned in ımproving replicability of successful microcredit programs – How can the best models ‘travel’ better. Bangladesh: Grameen Trust.
27. Önder, H., & Şenses, F. (2006). Türkiye’de yoksulluk ve yoksulluk düşüncesi. İçinde B.Ülman ve İ.Akça (ed.), İktisat, Siyaset, Devlet Üzerine Yazılar (ss.199-223).
28. Öz C. S., & Çolakoğlu, C. (2014). Türkiye’de mikro kredi uygulamasının Sakarya ili özelinde incelenmesi. Çalışma ve Toplum, 4, 177-206.
29. Özmen, F. (2011). Türkiye’de kadın işgücü istihdamının gelişiminde mikrokredi uygulamaları. Doktora Tezi, Celal Bayar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Manisa.
30. Özmen, F. (2012). Türkiye’de kadın istihdamı ve mikro kredi. Süleyman Demirel Üniversitesi Vizyoner Dergisi, 3(6), 109-130.
31. Sapancalı, F. (2001). Yeni dünya düzeni ve küresel yoksulluk. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(2), 115-140.
32. Şengür, M., & Taban, S. (2012). Yoksullukla mücadele stratejisi olarak mikro kredi uygulaması: Eskişehir İli örneği. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 59-89.
33. Şiriner, İ. (2015). Mikrokredilerin makro ekonomik etkileri: Türkiye ve Dünyadaki çalışmaların katkısı üzerine bir literatür araştırması. İş, Güç Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 17(1), 54-77.
34. TGMP. (2011). Türkiye mikrofinans faaliyet raporu 2011. Erişim Tarihi: 12.09.2017, http://www.tgmp.net/tr/
35. TGMP. (2017). Erişim Tarihi: 12.09.2017, http://www.tgmp.net/tr/
36. Yunus, M. (1999). Yoksulluğun bulunmadığı bir dünyaya doğru. (Çev. G. Şen). İstanbul: Doğan Kitap.
37. Yurdakul, F. (2010). Amartya Sen’in yoksulluk üzerine düşünceleri ve sen yoksulluk indeksi: Türkiye uygulaması. E-Journal of New World Sciences Academy, 5(3), 292-303.