OECD ÜLKELERİNDE EĞİTİM VE SAĞLIK HARCAMALARININ EKONOMİK BÜYÜME ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Öz

Günümüzde eğitim ve sağlık alanına yönelik yapılan yatırımlar, ülkelerin sosyal ve ekonomik hedeflerini gerçekleştirmek için en önemli unsurlar arasında yer almaktadır. Bu yatırımlar, verimlilik üzerindeki pozitif etkilerinden dolayı ekonomik büyümenin en temel belirleyicileri olarak kabul edilmektedir. Bu çalışmanın amacı, 2000-2018 dönemi için OECD ülkelerinde eğitim ve sağlık harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisini panel veri analizi yöntemi ile tespit etmektir. Ampirik bulgular eğitim harcamalarında meydana gelen %1’lik bir artışın ekonomik büyümede %0.11’lik bir artışa, sağlık harcamalarında meydana gelen %1’lik bir artışın ise ekonomik büyümede %0.18’lik bir artışa neden olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim Harcamaları
• Sağlık Harcamaları
• Ekonomik Büyüme
• Panel Veri Analizi

THE EFFECT OF EDUCATIONAL AND HEALTH EXPENDITURES ON ECONOMIC GROWTH İN OECD COUNTRIES

Abstract

Today, the investments made in the field of education and health are among the most important elements to achieve the social and economic goals of the countries. These investments are considered as the main determinants of economic growth due to their positive effects on productivity. The aim of this study is to determine the effect of education and health expenditures on economic growth in OECD countries for the period 2000-2018 by using panel data analysis method. Empirical findings show that a 1% increase in education expenditures caused a 0.11% increase in economic growth and a 1% increase in health expenditures caused a 0.18% increase in economic growth.

Keywords

• Education Expenditures
• Health Expenditures
• Economic Growth

References

1. Akıncı, A. (2017). Türkiye’de eğitim harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisi. Maliye Dergisi, 173, 387-397.
2. Altunöz, U. (2020). Sağlık harcamalarının ekonomik büyüme ile ilişkisinin OECD ülkeleri için analizi. Ekonomi Bilimleri Dergisi, 12(1), 85-105.
3. Arabacı, İ. B. (2014). Türkiye'de ve OECD ülkelerinde eğitim harcamaları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 10(35), 100-112.
4. Arslan, İ., Eren, M. V. & Kaynak, S. (2016). Sağlık ile kalkınma arasındaki ilişkinin asimetrik nedensellik analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 31(2), 287-310.
5. Asteriou, D. & Agiomirgianakis, G. M. (2001). Human capital and economic growth: time series evidence from Greece. Journal of Policy Modeling, 23, 481-489.
6. Baltagi, B. H., Bratberg, E. & Holmas, T. H. (2005). A panel data study of physicians' labor supply: the case of Norway. Health Economics, 14(10), 1035-1045.
7. Boussalem, F., Boussalem Z. & Taiba, A. (2014). The relationship between public spending on health and economic growth in Algeria: testing for co-integration and casuality. International Journal of Business and Management, 2(3), 25-39.
8. Bozkurt, C. (2015). Türkiye’de bilgi-iletişim, eğitim, sağlık ve ekonomik büyüme ilişkisi: ampirik bir yaklaşım. İşletme ve İktisat Çalışmaları Dergisi, 3(2), 45-56.

9. Çeştepe, H. & Gençel, H. (2019). Beşeri sermaye ve ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye için nedensellik analizi. Balkan Sosyal Bilimler Dergisi, 8(16), 139-146.
10. Dinçer, H. & Yüksel, S. (2019). Identfying the casuality relationship between health expenditure and economic growth: an application on E7 countries. Health Systems and Policies Research Center of Istanbul Medıpol University Journal of Health Systems and Policies, 1, 5-23.
11. Dudzevičiūtė, G. & Šimelytė, A. (2018). Education and economic development in the selected European Union countries. European Journal of Sustainable Development, 7(2), 14-28.
12. Eggoh, J., Houeninvo, H. & Sossou, G. A. (2015). Education, health and economic growth in African countries. Journal of Economic Development, 40(1), 93-111.
13. Federal Reserve Board. (2019). www.federalreserve.gov, Erişim Tarihi: 10.12.2019.
14. Güriş S. (2015). Stata ile Panel Veri Modelleri. İstanbul: Der Yayınları.
15. Güriş, S. (2018). Uygulamalı Panel Veri Ekonometrisi. İstanbul: Der Yayınları.
16. Hanif, N. & Arshed, N. (2016). Relationship between education and economic growth: SAARC countries. International Journal of Economics and Financial Issues, 6(1), 294-300.
17. Hsiao, C. (2007). Panel data analysis—advantages and challenges. Test, 16(1), 1-22.
18. Kakar, Z. K., Khilji, B. A & Khan, M. J. (2011). Relationship between education and economic growth in Pakistan: A time series analysis. Journal of International Academic Research, 11(1), 27-32.
19. Karataş, M & Çankaya, E. (2010). İktisadi kalkınma sürecinde beşeri sermayeye ilişkin bir inceleme. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3, 29-55.
20. Kesbiç, C. Y. & Salman, G. (2018). Türkiye’de sağlık harcamaları ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin tespiti: 1980-2014 var model analizi. Finans Politik & Ekonomik Yorumlar, 639, 163-180.
21. Kotaskowa, S. K, Prochazka, P., Smutka, L., Maitah, M.,Kuzmenko, E., Kopecka, M. & V. Hönig (2018). The İmpact of education on economic growth: the case of India. Acta Universitatis Aqriculturae et Silviculturae Mendelianae Brunensis, 66(1), 253-262.
22. Maitra, B. & Mukhopadhyay, C.K. (2012). Public spending on education, healt care and economic growth in selected countries of Asia and the Pacific. Asia-Pacific Development Journal, 19(2), 19-48.
23. Mallick, L., Das, P. K. & Pradhan, K. C. (2016). Impact of educational expenditure on economic growth in major Asian countries: Evidence from econometric analysis. Theoretical and Applied Economics, 23(607), 173-186.
24. Mandiefe, P. S. & Tieguhong, C. J. (2017). Health expenditure and economic growth: a review of the literature and an analysis between the economic community for central African States (CEMAC) and selected African countries. Health Economics Review, 7(23), 1-13.
25. Mekdad, Y., Dahmani, A. & Louraj, M. (2014). Public spending on education and economic growth in Algeria: casuality test. International Journal of Business and Management, 2(3), 55-77.
26. Nowak, A. Z. & Dahal, G. (2016). The contribution of education to economic growth: Evidence from Nepal. International Journal of Economic Sciences, 5(2), 22-41.
27. OECD. (2019). www.data.oecd.org. Erişim Tarihi: 10.12.2019.
28. Ogundipe, M. A. & Lawal, N. A. (2011). Health expenditure and Nigerian economic growth. European Journal of Economics, 30, 125-129.
29. Pelinescu, E. (2015). The ımpact of human capital on economis growth. Procedia Economics and Finance, 22, 184-190.
30. Şimşek, M. & Kadılar, C. (2010). Türkiye’de beşeri sermaye, ihracat ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin nedensellik analizi. CÜ İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 11(1), 115-140.
31. Tatoğlu, F. Y. (2016). Panel Veri Ekonometrisi: Stata Uygulamalı. İstanbul: Beta.
32. The World Bank. (2019). www.databank.worldbank.org Erişim Tarihi:10.12.2019.
33. Vergil, H., & Bahtiyar, B. (2017). Ekonomik büyüme farklılıklarının açıklanmasında sosyal sermayenin etkisi: Güven düzeyi üzerinden karşılaştırmalı bir analiz. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(5), 673-686.
34. Wahab, A., Oluwanisola, A.A., Kefeli, Z. & Nurhazirah, H. (2018). Investigating the dynamic effect of healthcare expenditure and education expenditure on economic growth in organisation of Islamıc countries (OIC)”. MPRAPaper, No. 90338.
35. Wang, K. M. (2011). Health care expenditure and economic growth: ouantile panel-type analysis. Economic Modelling, 28, 1536-1549.
36. Yakişik, H. & Çetin, A. (2014). Eğitim, sağlık ve teknoloji düzeyinin ekonomik büyüme üzerindeki etkisi: ARDL sınır test yaklaşımı. Sosyoekonomi, 21(1), 169-186.